III SA/Wa 1726/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1726/09 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia 1) odrzucić skargę kasacyjną 2) zwrócić P. S.A. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 660 zł (słownie: sześćset sześćdziesiąt złotych) Pismem z 29 marca 2010 r. P. S.A. z siedzibą w W., działając przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 8 lutego 2010 r. oddalającego jej skargę na wspomnianą wyżej decyzję. Pismem z 16 kwietnia 2010 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz uwierzytelnionej – zgodnie z obowiązującymi przepisami - kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik przesłał poświadczone za zgodność z oryginałem kopie pełnomocnictwa, a także odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego. W piśmie przewodnim z 22 kwietnia 2010 r., przy którym nadesłał wspomniane dokumenty, wskazał na sygnatury trzech spraw zawisłych przed tutejszym Sądem, tj. III SA/Wa 1726/09, III SA/Wa 1783/09, III SA/Wa 1792/09. Pismem z 19 maja 2010 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do wskazania, do której z trzech wymienionych w piśmie przewodnim spraw, złożony został wspomniany odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi pełnomocnik wyjaśnił, że odpis ten złożono do sprawy III SA/Wa 1792/09. Zaznaczył jednocześnie, że złożenie tylko jednego odpisu w piśmie sądowym skierowanym do trzech spraw tego samego podmiotu nie może być uznane za brak formalny skutkujący odrzuceniem skarg w dwóch sprawach. Taka interpretacja przepisów ograniczałaby stronie prawo do sądu, na potwierdzenie czego pełnomocnik przywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Wniósł o dopuszczenie jako dowodu w niniejszej sprawie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego przedłożonego do sprawy III SA/Wa 1792/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy mocodawcą jest – jak w niniejszej sprawie – spółka kapitałowa obowiązkiem pełnomocnika jest także przedstawienie dokumentu stwierdzającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do działania w imieniu tej spółki (zob. art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a.). Brak któregokolwiek z wymienionych dokumentów jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika - w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. - do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu. W niniejszej sprawie skargę kasacyjną złożył za spółkę doradca podatkowy W. M. W aktach sprawy znajduje się udzielone mu pełnomocnictwo, które swoim zakresem obejmuje postępowanie sądowe dotyczące skargi na wspomnianą wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej. Nie obejmuje ono zatem postępowania kasacyjnego. W aktach tych znajduje się także kopia odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (k. 19 i n.) oraz poświadczony za zgodność z oryginałem odpis aktualny z tego Rejestru (k. 53 i n.). Jednak poświadczenie to nie zawiera daty oraz oznaczenia miejsca jego sporządzenia, jak tego wymaga art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r. nr 73, poz. 443 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 stycznia 2010 r. w związku z art. 11 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów (Dz. U. nr 216, poz. 1676). Przepis ten stanowi, że doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis doradcy podatkowego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu (zob. postanowienie NSA z 19 marca 2010 r., I FSK 305/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl; zwana dalej w skrócie: "CBOSA"). W tej sytuacji pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z 16 kwietnia 2010 r. do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz do przedłożenia uwierzytelnionej – zgodnie z obowiązującymi przepisami – kopii odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma przewodniego z 22 kwietnia 2010 r. wynika, że pełnomocnik otrzymał 3 odrębne wezwania do usunięcia braków formalnych skarg kasacyjnych w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1726/09, III SA/Wa 1783/09, III SA/Wa 1792/09. W odpowiedzi na nie nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem trzy kopie pełnomocnictwa oraz tylko jeden odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego, który – jak wynika z pisma z 27 maja 2010 r. – złożono do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1792/09. Powyższe działanie pełnomocnika uznać należy za niewypełnienie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu stwierdzającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącej. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika z obowiązku tego nie zwalnia złożenie tego dokumentu w innej sprawie sądowoadministracyjnej tej samej strony (por. postanowienie NSA z 22 sierpnia 2008 r., II FSK 829/07, CBOSA). W sytuacji bowiem, gdy przed Sądem toczy się kilka spraw tego samego skarżącego, reprezentowanego przez tego samego pełnomocnika, do akt sądowych każdej ze spraw należy dołączyć dokument wymieniony w art. 29 p.p.s.a. i obowiązkowi temu nie czyni zadość przedłożenie jednego tylko odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, chociażby w piśmie przewodnim wskazano na sygnatury innych spraw zawisłych przed tym Sądem (por. postanowienie NSA z 23 września 2008 r., I FSK 347/08). Ponieważ, jak wskazano wyżej, pełnomocnik Skarżącej nie zastosował się do wezwania z 16 kwietnia 2010 r., a przez to nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, Sąd skargę tę odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż prezentowana wyżej interpretacja przepisów procesowych ogranicza stronie prawo do sądu, Sąd zauważa, że przyjęcie w praktyce takiego ich rozumienia jak sugerowane przez Skarżącą (zwolnienie z obowiązku wykonania wezwania Sądu w sytuacji przedłożenia stosownego dokumentu w innej sprawie) mogłoby prowadzić do sytuacji patologicznych, w których strona ignorowałaby polecenia Sądu w zakresie uzupełniania braków formalnych pisma, niwecząc tym samym skuteczność przepisów statuujących jej obowiązki w procesie, m.in. wynikające z art. 37 § 1, art. 29, art. 49 § 1, art. 57 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 13 lutego 2009 r., II FSK 1692/07, CBOSA). Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.