III SA/Wa 1757/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W. s.c. [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz W s.c. [...] kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. działający w imieniu Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 18 lutego 2012 r., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. odmawiające wszczęcia postępowania, na wniosek W. Spółka Cywilna - M. G., R. G. (dalej: Skarżąca lub Spółka) z dnia 13 września 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potwierdzenia prawidłowości postępowania przez Spółkę w odniesieniu do faktur otrzymanych od swoich podwykonawców, wystawiających faktury ze zwolnieniem od podatku. W uzasadnieniu postanowienia został przedstawiony następujący stan faktyczny i prawny. Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie potwierdzenia prawidłowości postępowania w odniesieniu do faktur otrzymanych od swoich podwykonawców, wystawiających faktury ze zwolnieniem od podatku (pytanie nr 4 we wniosku). Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w ww. zakresie. Pismem z dnia 18 lutego 2012 r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wskazała, że działając w oparciu o art. 165a § 2, art. 221 w związku z art. 236 i 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 80 ze zm. dalej O.p.), wydanemu postanowieniu zarzuca: - naruszenie art. 165a § 1 w związku z art. 165 z uwagi na art. 14h O.p. - poprzez błędne ich zastosowanie - polegające na przyjęciu, że istnieją podstawy dla odmowy wszczęcia przedmiotowego postępowania z uwagi na fakt, że wniosek o interpretację złożyła Spółka Cywilna, co zdaniem organu jest podstawą do odmowy wszczęcia postępowania w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 4, w zakresie sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki, gdyż pytanie nr 4 wg organu, dotyczy sytuacji prawo-podatkowej podwykonawców a nie Spółki, - naruszenie art. 14h oraz art. 14c § 1-2 w związku z art. 14b § 1-3 O.p., bowiem w jej opinii w przypadku powzięcia jakichkolwiek wątpliwości, bądź uznania, iż stan faktyczny przedstawiony we wniosku nie jest wystarczający, organ powinien wezwać Spółkę do wyjaśnienia stanu faktycznego, a skoro tego nie zrobił naruszył ww. przepisy. Z uwagi na powyższe naruszenie Spółka wniosła o uchylenie postanowienia i wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie przedstawionym we wniosku. W uzasadnieniu Strona wskazała, iż przedmiotem zażalenia jest bezzasadna odmowa wszczęcia postępowania w indywidualnej sprawie, w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 4 wniosku Spółki z 13 września 2011 r., które to pytanie brzmiało: "Czy Spółka postępuje prawidłowo, nie kwestionując otrzymanych faktur VAT w stawce "ZW" od ww. podwykonawców (artystów, muzyków, scenografów, dźwiękowców, oświetleniowców), będącymi indywidualnymi artystami, twórcami, za uczestnictwo w koncercie, występie artystycznym, nagraniu radiowym lub telewizyjnym realizowanym w celach kulturalnych przez Spółkę ?" Spółka wskazała, że z żadnej części składowej zadanego pytania nr 4, tak jak i z pełnej jego treści, nie wynika, że pytanie to dotyczy sytuacji prawno- podatkowej podwykonawców. Spółka wskazała, że zgodnie z dosłowną treścią i kontekstem pytania nr 4 zadała pytanie, gdyż ma wątpliwość - czy postępuje (będzie postępować) prawidłowo, nie kwestionując otrzymanych faktur VAT od swoich podwykonawców, o ile okazało by się, że faktury mają błędną stawkę podatku VAT. Spółka dodała, że z jej punktu widzenia czymś niezmiernie istotnym dla prawidłowego funkcjonowania prawno-podatkowego każdego podmiotu gospodarczego, w tym Spółki, jest uzyskanie potwierdzenia w indywidualnej interpretacji, czy otrzymując wadliwe dokumenty (faktury VAT z niewłaściwą stawką podatku VAT), nie naraża się na konsekwencje prawno-podatkowe czy karno-skarbowe takiego własnego działania, a o ile się naraża, to jakie były by to konsekwencje. Spółka wskazała, że zadała pytanie o swoją sytuację prawo-podatkową, a nie podwykonawców. Tym samym nie zachodzą tu przesłanki negatywne, zastosowania przez organ wydający przedmiotowe postanowienie art. 165a § 1 O.p. z uwagi na art. 165 O.p. Spółka podkreśliła, że nie zadała pytania czy podwykonawcy wystawiają właściwie opodatkowane faktury w stawce "ZW" za swoje usługi na rzecz Spółki, tylko czy otrzymując wadliwe faktury w stawce "ZW", nie naraża się na konsekwencje podatkowe i karno-skarbowe z tym faktem związane. Ponadto Spółka dodała, że w tym przypadku, o ile organ uznał, iż stan faktyczny przedstawiony we wniosku, nie jest wystarczający, lub miał jakiekolwiek wątpliwości, co do podmiotowości zadawanego pytania i z tym związanej odpowiedzi, powinien wezwać ją do wyjaśnienia stanu faktycznego. Skoro tego nie zrobił w zakresie pytania nr 4, naruszył art. 14h oraz art. 14c § 1-2 w związku z art. 14b § 1-3 O.p. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 14b § 1 O.p. z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. Oznacza to, zdaniem organu podatkowego, że Wnioskodawca ma uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Wynika z tego, że odnośnie do każdego podatku zainteresowany może żądać od organu wykładni, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności zatem, żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do stanów faktycznych przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację jak - w dotyczącym go stanie faktycznym - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość dokonania przez niego rozliczenia tegoż podatku. Organ podatkowy podkreślił, że treść art. 14b § 1 O.p. nie nakazuje Wnioskodawcy przedstawienia "interesu prawnego" w celu uzyskania interpretacji indywidualnej, ważnym jest jednak, aby wniosek składany przez zainteresowanego dotyczył jego indywidualnej sprawy z zakresu prawa podatkowego. Dalej organ podatkowy wskazał, że jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa zainteresowany, to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 O.p. W takiej sytuacji organ podatkowy nie tylko nie ma obowiązku wydania interpretacji indywidualnej, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a w zw. z art. 14h. O.p., jest zobligowany wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, podmiotowi ubiegającemu się o uznanie w nim jego przymiotu strony, czyli zainteresowanego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy organ podatkowy wskazał, że z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] września 2011 r. w zakresie objętym w/w pytaniem nr 4 jako Wnioskodawca wystąpiła Spółka, natomiast z przedstawionych okoliczności stanu faktycznego, zadanego pytania oraz przedstawionego własnego stanowiska w sprawie wynika, że problem przedstawiony we wniosku nie dotyczy zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki, a dotyczy sfery opodatkowania odrębnych podmiotów, tj. podwykonawców świadczących usługi na rzecz Spółki Cywilnej. Zdaniem organu podatkowego odpowiedź na postawione we wniosku pytanie nr 4, pozostaje bez wpływu na zakres opodatkowania Spółki podatkiem od towarów i usług. Wykładnia przepisów o podatku od towarów i usług mających zastosowanie do przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego nie dotyczy jego sytuacji prawnopodatkowej, bowiem nie jest on podmiotem świadczącym ww. usługi, a jedynie podmiotem ponoszącym koszty tych usług, jako ich nabywca. Ponadto dodał, że przedstawione we wniosku zagadnienie sprowadza się do potwierdzenia prawidłowości stosowania zwolnienia od podatku przez podwykonawców świadczących usługi na rzecz Spółki. W istocie, pytanie postawione w przytoczonym powyżej kształcie, odnosi się wprost do kwalifikacji prawno-podatkowej stanu faktycznego nie samej Spółki, występującej w roli podwykonawcy, lecz podmiotów świadczących usługi na jej rzecz, co sprawia, że organ podatkowy chcąc wydać indywidualną interpretację w tym zakresie, nie wydawałby jej podmiotowi, w jego indywidualnej sprawie, lecz w sprawie odrębnych podmiotów. Organ nie zgodził się z zarzutem Spółki dotyczącym naruszenia art. 14h oraz art. 14c § 1-2 w zw. z art. 14b § 1-3 O.p., bowiem wskazał, że organ podatkowy, wzywa do uzupełnienia wniosku jedynie w sytuacji, gdy przedłożony wniosek nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, natomiast wniosek w zakresie pytania nr 4, posiadał elementy o charakterze formalnym, co powodowało, że nie zachodziła jakakolwiek potrzeba doprecyzowania tak przedstawionego wniosku. Organ podatkowy dodał, że przedstawione okoliczności sprawy, nie rzutują na sytuację prawno-podatkową Spółki, w szczególności na jej prawo do odliczenia podatku, bowiem w przypadku otrzymywanych przez Spółkę faktur ze zwolnieniem od podatku, nie powstaje w tej sprawie w ogóle zagadnienie związane z prawem do odliczenia podatku naliczonego, bowiem nie został on uwzględniony w fakturach wystawianych przez podwykonawców, w związku z czym Spółka nie może być uznana za podmiot zainteresowany w sprawie. Organ podatkowy podkreślił, że fakt, że Spółka jest zainteresowana poprawnością rozliczeń dokonywanych przez kontrahenta, nie powoduje automatycznie, że jest ona podmiotem "zainteresowanym" w sprawie w rozumieniu art. 14b § 1 O.p. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. Spółka złożyła skargę na powyżej wskazane postanowienie z dnia [...] marca 2012 r., twierdząc, że narusza ono jej interes prawny, poprzez błędne ustalenie przez organ, że Spółka pyta we wniosku o czynności dotyczące kontrahentów Spółki, w sytuacji gdy pytanie Spółki dotyczy konsekwencji prawo-podatkowych dla Spółki, a nie jej kontrahentów (podwykonawców). Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 165a § 1 w związku z art. 165 z uwagi na art. 14h O.p., 2) art. 14h oraz art. 14c § 1-2 w związku z art. 14b § 1-3 O.p., 3) przepisów prawa procesowego art. 120 i 121 §1, O.p. - gdyż organ ma obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa a wydawanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego powinno być prowadzone w sposób budzący zaufania do organów podatkowych. W uzasadnieniu skargi Spółka powtórzyła argumentację prezentowaną w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia jako wydanego z rażącym naruszeniem wskazanych wyżej przepisów, co umożliwi wszczęcie postępowania podatkowego w zakresie pytania nr 4 i wydanie Spółce indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w zakresie tego pytania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r. Spółka złożyła pismo zawierające stanowisko w niniejszej sprawie, w którym Spółka podtrzymała dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze tak zakreślone granice kognicji sądu administracyjnego, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stwierdza, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Skarżąca posiada przymiot "zainteresowanego", któremu przysługuje uprawnienie do wystąpienia do Ministra Finansów w indywidualnej sprawie - o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej prawidłowości stosowania przepisów dotyczących podatku VAT, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy wszczęcia postępowania we wskazanym przedmiocie. Skarżąca wykazuje, iż w jej ocenie posiada ona status "zainteresowanej", gdyż zadała pytanie o swoją sytuację prawno – podatkową, a nie podwykonawców. Minister Finansów nie zgadzając się z tym stanowiskiem podnosi, że Skarżąca nie może zadać pytania dotyczącego innego podmiotu będącego podatnikiem podatku od towarów i usług. Organ stoi na stanowisku, że Skarżąca nie ma przymiotu "osoby zainteresowanej", gdyż nie występuje w swojej sprawie, a w sprawie związanej z interesem prawnym kontrahentów Skarżącej. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) na pisemny wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie. Wykładnia językowa tego przepisu prowadzi do wniosku, że wniosek o wydanie interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie może wnieść każda osoba, która w świetle przedstawionego przez nią do oceny podatkowoprawnego stanu faktycznego spełnia ustawowe kryterium "osoby zainteresowanej". Prawny status osoby zainteresowanej, w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., pełni zatem funkcję legitymacji procesowej do złożenia wniosku o interpretację. Na gruncie art. 14b § 1 O.p. ustawodawca nie precyzuje kategorii tzw. "osoby zainteresowanej", pozostawiając tę kwestię do rozstrzygnięcia w procesie stosowania prawa. Odwołując się do dorobku orzecznictwa sądowego wypracowanego na tle w/w przepisu trzeba wskazać, iż podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o interpretację jest osoba, która wykaże związek przedstawionego stanu faktycznego z jej możliwą (choćby potencjalnie) odpowiedzialnością podatkową (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II FSK 923/09 - opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podmiot występujący z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji może zatem wnioskować wyłącznie o określenie własnej sytuacji prawnopodatkowej, a nie sytuacji prawnopodatkowej innych podmiotów, w tym podmiotów związanych z wnioskodawcą stosunkami obligacyjnymi, np. kontrahentów (por.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1346/09 i w Gdańsku z 24 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 541/09 - opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić należy, że z uwagi na to, iż stroną postępowania interpretacyjnego jest "zainteresowany" - w przedstawionym powyżej rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II ustawy O.p., w postępowaniu tym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) O.p., co do których unormowanie art. 14 h do postępowania "interpretacyjnego" nie odsyła. Organ interpretacyjny nie będzie badał więc wprost interesu prawnego danego podmiotu w uzyskaniu dochodzonej przezeń interpretacji, ale tylko: czy jest on "zainteresowany" w uzyskaniu interpretacji, z uwagi na skutki w zakresie odpowiedzialności podatkowej, które przedstawiany stan faktyczny w jego sprawie może spowodować. Jeżeli wnioskodawca nie wykaże związku przedstawianego (jako zasadnicza podstawa wniosku interpretacyjnego) stanu faktycznego z jego możliwą odpowiedzialnością podatkową, będzie to uzasadniało ocenę, że o interpretację nie wystąpił w rozumieniu prawa "zainteresowany", to jest, że ubiega się o nią podmiot nieuprawniony w świetle unormowania art. 14b § 1 O.p. W takiej sytuacji, zdaniem Sądu, organ podatkowy nie tylko że nie ma obowiązku wydania interpretacji indywidualnej, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a w zw. z art. 14h O.p., jest zobligowany wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania "interpretacyjnego" podmiotowi ubiegającemu się o uznanie w nim jego przymiotu strony, czyli zainteresowanego. Przedstawione uwagi prowadzą do wniosku, iż status "zainteresowanego", w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., a w konsekwencji legitymacja do złożenia wniosku o udzielenie interpretacji podatkowej, stanowią pochodną, innymi słowy, związane są z przyjętą przez wnioskodawcę konstrukcją wniosku i przedstawionym tam, określonym, stanem faktycznym. Na tej tylko podstawie można bowiem stwierdzić, czy przedmiot zapytania dotyczy zagadnienia z zakresu przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie wnoszącego o udzielenie interpretacji, a nie np. pytania o wykładnię prawa podatkowego w ogólności, czy też odnośnie podatkowoprawnego stanu faktycznego kontrahenta wnioskodawcy. Nie ulega przy tym wątpliwości, że badanie tak rozumianej legitymacji występującego z wnioskiem w trybie art. 14b § 1 O.p. jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem organu zobowiązanego do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego. Okoliczność, iż organ podatkowy obowiązany jest "przyjąć" do oceny stan faktyczny podany we wniosku o jej udzielenie nie zwalnia bowiem z obowiązku badania wniosku pod względem formalnym, w którym to pojęciu mieści się także ocena, czy wnioskodawca wystąpił we własnej sprawie. Konieczne w tym względzie ustalenia, poza omówioną przesłanką legitymacji procesowej, mają istotne znaczenie również z dwóch pozostałych powodów. Po pierwsze, z uwagi na skuteczność oświadczenia, o jakim mowa w art.14b § 4 O.p., tj. oświadczenia o toczącym się postępowaniu podatkowym, kontroli podatkowej, postępowaniu kontrolnym organu kontroli skarbowej lub rozstrzygnięciu sprawy decyzją albo postanowieniem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Po drugie, ze względu na skutki zastosowania się do interpretacji indywidualnej, o jakich mowa w art. 14k § 1 i § 3 oraz art. 14m O.p., które to skutki - w przypadku zmiany interpretacji indywidualnej lub jej uchylenia przez sąd administracyjny - są złagodzone, ale tylko w odniesieniu do wnioskodawcy. Przechodząc do wskazania przyczyn, które legły u podstaw stwierdzenia, iż zaskarżone postanowienie nie może ostać się w obrocie prawnym, z powodu naruszeń prawa procesowego, należy w pierwszej kolejności podkreślić, że wydający to postanowienie organ podatkowy nie badał, czy na tle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w szczególności w kontekście formułowanego tam pytania, wnioskodawca jest umocowany do uzyskania odpowiedzi w trybie art. 14c O.p. W tym miejscu podkreślić trzeba, że pytanie objęte zakresem wniosku dotyczyło tego, czy Spółka postępuje prawidłowo, nie kwestionując otrzymanych faktur VAT od zarejestrowanych podatników w stawce "zw", którymi są ww. podwykonawcy (artyści, muzycy, scenografowie, dźwiękowcy, oświetleniowcy), będący indywidualnymi artystami, twórcami, za uczestnictwo w koncercie, występie artystycznym, nagraniu radiowym lub telewizyjnym realizowanym w celach kulturalnych przez Spółkę? Organ odmówił wszczęcia postępowania i w konsekwencji wydania interpretacji zaniechawszy wezwania wnioskodawcy - w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. - do sprecyzowania treści wniosku, co być może wyjaśniłoby jego intencje tzn. czy oczekuje on od organu stanowiska co do kwestii wyrażonej w pytaniu, czy też - pomimo niefortunnie sformułowanego pytania - wnioskodawca oczekiwał w istocie odpowiedzi związanej ze stosowaniem przez niego prawa do odliczenia podatku naliczonego. W związku z tym zaskarżone postanowienie Ministra Finansów naruszało przepisy prawa procesowego (powoływany powyżej art. 14h w związku z art. 169 § 1 oraz art. 14b § 1 O.p.) w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co obligowało Sąd do jego uchylenia. Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów, uwzględniając przedstawione wyżej uwagi Sądu, winien dokonać formalnego badania wniosku m. in. w kontekście jego złożenia przez podmiot uprawniony, tj. podmiot wskazany w art. 14b § 1 O.p., po uprzednim przeprowadzeniu postępowania mającego na celu sprecyzowanie przez Skarżącą treści jej wniosku. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania uchylonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a.