III SA/Wa 1878/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-06-19

Skład orzekający: Anna Zaorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak złożenia przez adwokata oświadczenia o nieotrzymaniu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu stanowi podstawę do odmowy przyznania mu wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie adwokata o tym, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia, które nie jest elementem formalnym, lecz zasadniczym składnikiem uzasadnienia wniosku, stanowi podstawę do odmowy przyznania wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania wynagrodzenia adwokatowi z urzędu z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Adwokat, ustanowiony dla skarżącego w sprawie podatku od spadków i darowizn, wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd uznał, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie zawierał wymaganego oświadczenia o nieotrzymaniu wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.D. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia - odmówić przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne - Postanowieniem z dnia 24 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał A. L prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M.D., któremu skarżący udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa. W trakcie rozprawy w dniu 9 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Przedmiotowy wniosek został potraktowany jako wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną adwokat nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, iż zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Powyższe stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny. W postanowieniu z 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, NSA wskazał, iż treść §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynika to z użytego w treści tej normy wyrażenia "powinien zawierać". NSA stanął również na stanowisku, że omawiane oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Jego brak nie podlega zatem uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniach z 25 marca 2009 r. sygn. akt II FZ 90/09, z 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 603/08, z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zgłaszając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie złożył oświadczenia, o którym mowa wyżej. Z tej przyczyny na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło