III SA/Wa 1960/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie – podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić T. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 31 sierpnia 2009 r. Minister Finansów udzielił T. Z. (dalej "Skarżący") odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagał się zmiany interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2009 r. Odpowiedź ta została doręczona Skarżącemu w dniu 4 września 2009 r. W dniu 5 października 2009 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Skarżącego na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] lipca 2009 r. Skarga ta została w dniu 6 października 2009 r. przekazana organowi. O powyższym poinformowano także pełnomocnika strony skarżącej, wskazując jednocześnie, że od dnia 1 stycznia 2006 r., zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W dniu 8 października 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 4 listopada 2009 r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy oraz wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1960/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; skargę należało odrzucić. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast ze z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważyć należy, że brak jest w stanie prawnym obecnie obowiązującym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Za utrwalone można jednakże uznać stanowisko, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu. Pogląd taki akceptują zarówno przedstawiciele doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r.), jak i potwierdza go dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż skarga w niniejszej sprawie wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 5 października 2009 r. – ostatniego dnia 30-dniowego terminu na jej złożenie. Dopiero w dniu 6 października 2009 r. skargę przekazano do organu co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż skarga została złożona z jednodniowym uchybieniem terminu. Wobec odmowy przywrócenia terminu do złożenia skargi skarga ta podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.