III SA/Wa 2011/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i G. Z. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę Pismem z 15 września 2009 r. Minister Finansów udzielił A. Z. i G. Z. (dalej "Skarżący") odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagali się oni zmiany interpretacji indywidualnej z [...] lipca 2009 r. Odpowiedź ta została doręczona Skarżącym w dniu 18 września 2009 r. W dniu 20 października 2009 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga Skarżących na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] lipca 2009 r. Skarga ta została zgodnie z zarządzeniem z dnia 21 października 2009 r. przekazana organowi. W dniu 17 listopada 2009 r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływana jako "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast ze z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważyć należy, że brak jest w stanie prawnym obecnie obowiązującym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Za utrwalone można jednakże uznać stanowisko, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu. Pogląd taki akceptują zarówno przedstawiciele doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r.), jak i potwierdza go dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż skarga w niniejszej sprawie wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 20 października 2009 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. który upłynął 19 października 2009 r. Skargę przekazano do organu w dniu 21 października 2009 r. co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 cyt. ustawy. Z tego względu skarga ta podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.