III SA/Wa 205/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe A. K. złożył w dniu 10 lutego 2009 r. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2008 r., natomiast w dniu 19 maja 2009 dokonał korekty zeznania podatkowego. A. K. (zwany dalej "Skarżącym") dokonał rocznego rozliczenia podatku dochodowego za 2008 r. w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił Skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości 22 227, 00 zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, iż w toku prowadzonego postępowania podatkowego ustalono, iż Skarżący wraz z J. S. (od 20 września 2008 r. małżonką Skarżącego matką M. K.) sprawował opiekę nad dzieckiem (M. K.) oraz prowadził z J. S. wspólne gospodarstwo domowe. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego W. stwierdził, iż Skarżący nie może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko. Organ wskazał, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania przysługuje jedynie temu z rodziców, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę oraz wspólnie z nim zamieszkuje. Spełnienie tylko jednej przesłanki, czyli statusu cywilnego rodzica, czy opiekuna prawnego dziecka w sytuacji, gdy nie wiąże się z okolicznością samotnego wychowania dziecka, nie daje prawa do korzystania z opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podtrzymując argumentację Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę. W skardze zarzucił naruszenie art. 6 ust 4 i ust 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U z 2000 nr 217, poz. 1588 ze zm), (dalej u.p.d.o.f), przez jego błędną wykładnię oraz naruszenie art. 217 Konstytucji RP przez jego niezastosowanie w sprawie, tj. dokonanie takiej wykładni art. 6 ust 5 u.p.d.o.f , która oznacza wprowadzenie przez organ podatkowy dodatkowego, nieprzewidzianego w ustawie, warunku korzystania z ulgi podatkowej, który polegać ma na wychowywaniu dziecka samotnie w potocznym rozumieniu tego słowa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje: Wnioskiem z dnia 28 czerwca 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich, działając na podstawie art. 264 § 2 w związku z art. 15 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwały w celu rozstrzygnięcia następującego zagadnienia prawnego: Czy skorzystanie przez podatnika z możliwości określenia podatku z zastosowaniem art. 6 ust 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) jest uzależnione wyłącznie od spełnienia kryterium określonego w art. 6 ust 5 tej ustawy, czy niezbędne jest również, aby podatnik bez udziału drugiego rodzica zajmował się wychowaniem dziecka? Powyższy wniosek został zarejestrowany w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. II FPS 3/10. Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 5 u.p.d.o.f za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się jednego z rodziców albo opiekuna prawnego, jeżeli osoba ta jest panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów. Za osobę samotnie wychowującą dzieci uważa się również osobę pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Z kolei z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a wynika, iż sąd może zwiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Uchwała podjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie wiążąca dla przyszłego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż stan faktyczny i prawny sprawy jest zbieżny z okolicznościami przytoczonymi w uzasadnieniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich. W ten sposób zostanie wyjaśniony problem prawny występujący również w tej sprawie, czy osoba samotnie wychowująca dziecko to osoba określona w art. 6 ust 5 u.p.d.o.f, czy również osoba faktycznie sama wychowująca dziecko bez drugiego z rodziców. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały rozstrzygającej zagadnienie prawne przedstawione we wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 28 czerwca 2010 r.