III SA/Wa 21/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L.R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2009 r. postanawia - odmówić przyznania wynagrodzenia adwokatowi L.R. - Postanowieniem z 27 maja 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – K. K. prawo pomocy, w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 13 lipca 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – R.L. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 20 lipca 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 r. stawił się adwokat L.R. , działając na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata R.L.. Adwokat L. R. poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części Wyrokiem z 4 listopada 2015 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Powołane przepisy jednoznacznie stanowią, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat, czyli wskazany przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką. W przedmiotowej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokata R. L. . Wynagrodzenie może być zatem przyznane wyłącznie temu adwokatowi, po złożeniu przez niego oświadczenia, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożony w niniejszej sprawie wniosek pełnomocnika substytucyjnego – adwokata L. R. oraz jego oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części, nie mogą zastąpić wymaganych w tym względzie zarówno wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jak i jego oświadczenia stosownie do § 20 przywołanego na wstępie rozporządzenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia pełnomocnika wyznaczonego przez właściwą korporację od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10, z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1001/14 i 1002/14). Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.