III SA/Wa 2177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wnioskiem który wpłynął do Ministra Finansów– organu upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej w W. [...] maja 2009 roku Spółka A. Sp. z o.o. (Skarżąca) zwróciła się o interpretację przepisów prawa podatkowego to jest art. 29 ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 34 poz. 535 ze zm., zwana dalej u.p.t.u.) w brzmieniu obowiązującym do 30 listopada 2008 roku, wskazując, że ma zawarte z kontrahentami umowy na dostawy towarów. Na podstawie tych umów Skarżąca wypłacała kontrahentom pewne kwoty pieniędzy, po spełnieniu przez nich określonych warunków, (np. osiągnięcie pewnego pułapu obrotów). Z umów wprost wynikało kiedy i w jakich okolicznościach kwota przysługuje kontrahentom. Jednocześnie, ze względu na warunki w jakich kwota ta jest wypłacana Skarżąca nie jest w stanie przypisać wypłacanej kwoty do konkretnej dostawy (wypłacana kwota uzależniona jest od wielu dostaw, a nie połączona z jedną dostawą). Kwota ta była w umowach różnie nazywana. Najczęściej nazywana była premią pieniężną". Kontrahenci wystawiali na rzecz wnioskodawcy noty obciążeniowej. W tak zakreślonym stanie faktycznym Skarżąca zadała pytania : (1) Czy jest uprawniona do obniżenia obrotu w podatku od towarów i usług w przypadku gdy posiada wyłącznie notę obciążeniową klienta i nie wystawia z tego tytułu faktury? (2) Czy kwota wynikająca z noty obciążeniowej jest kwotą netto? (3) Czy prawo do obniżenia obrotu powstaje w momencie otrzymania noty? Przedstawiają własne stanowisko Skarżąca wskazała, że w opisanym stanie faktycznym de facto udzielała rabatu, co nie musi być potwierdzone fakturą korygującą, a więc obrót może być zmniejszony albo o kwotę udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i udokumentowanych rabatów, przy czym udokumentowanie może zosać dokonane m.in. notą obciążeniową, albo o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur. W uzasadnieniu swojego stanowiska Skarżąca odwołała się m in do treści rozporządzenia Ministra Finansów z 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 95 poz. 798 ze zm.) 2. Interpretacją indywidualną z [...] sierpnia 2009 roku Minister Finansów – organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe, przywołując na uzasadnienie swojego stanowiska m.in. art. 29 ust. 4 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008 roku, jak również rozporządzenie Ministra Finansów z 28 listopada 2008 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 212 poz 1337 ze zm.). Następnie organ wydający interpretację wskazał, że stan faktyczny, którego dotyczy wniosek odnosi się do sytuacji, w której premie pieniężne otrzymywane przez kontrahenta od Skarżącej uzależnione są od wielkości obrotów (nabyć określonej wartości) realizowanych pomiędzy Wnioskodawcą oraz kontrahentem, a stosowny zapis regulujący to znajduje się w umowie handlowej łączącej Wnioskodawcę i kontrahenta. Innymi słowy: im większy obrót towarami tym większa premia w danym okresie rozliczeniowym. Nie można więc zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, iż gratyfikacji pieniężnych (premii pieniężnych) wypłaconych na rzecz kontrahenta nie można przyporządkować do poszczególnych dostaw, skoro obrót uprawniający kontrahenta do uzyskania tych gratyfikacji ustalany jest na podstawie konkretnych faktur, jakie Skarżąca wystawia na rzecz kontrahenta dokumentując dokonaną dostawę towarów odbywającą się w konkretnie określonym przedziale czasowym. Jak podaje Skarżąca, wysokość premii uzależniona jest od wielkości realizowanych przez kontrahenta obrotów wg określonych umownie progów ich wartości. Aby więc ustalić wysokość premii należnej kontrahentowi, zsumowane muszą zostać poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na których podstawie dokonywane jest obliczenie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy, należy uznać, że opisana przez Skarżącą premia pieniężna stanowi w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami — zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT — zmniejszający podstawę opodatkowania. Zatem na podstawie powołanego wyżej przepisu 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., należy wystawić fakturę korygującą uwzględniającą wymogi wynikające z 13 ust. 2 tego rozporządzenia. Należy jednak zauważyć, że możliwość dokumentowania rabatów bez obowiązku wystawiania faktury korygującej do faktury VAT nie znajdzie zastosowania w rozpatrywanym przypadku. Powyższy sposób byłby możliwy w sytuacji, gdyby pierwotna transakcja Wnioskodawcy została potwierdzona dokumentem innym niż faktura np. paragon z kasy fiskalnej. 3. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że jej pytanie dotyczyło stanu prawnego sprzed 30 listopada 2008 roku, co wynikało ze złożonego wniosku. Organ natomiast oparł się na brzmieniu przepisów obowiązujących od 1 grudnia 2008 roku, co oznacza, że organ naruszył art. 14c § 1 o.p. Skarżąca podtrzymała również w dalszej części wezwania swoje stanowisko co do sposobu dokumentowania rabatów w stanie prawnym obowiązującym do 30 listopada 2008 roku. 4. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ wskazał, że Skarżąca złożyła wniosek [...] maja 2009 roku, zatem należało domniemywać, że stan faktyczny odnosi się do przepisów prawa podatkowego obowiązujących w dniu złożenia wniosku, jeżeli jednak rozpatrywać złożony przez Skarżącą wniosek na podstawie przepisów obowiązujących do dnia [...] listopada 2008 roku, stanowisko Skarżącej również należy uznać za nieprawidłowe, co wynika z faktu, że przepisy obowiązujące do [...] listopada 2008 roku zawierają identyczne rozstrzygnięcie, co przepisy, na których oparto wydaną dla Skarżącej interpretację. Następnie organ przytoczył treść przepisów w brzmieniu obowiązującym do 30 listopada 2008 roku w tym powołał się na rozporządzenie Ministra Finansów z 25 maja 2005 roku w sprawie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 95 poz. 798 ze zm.). Organ wskazał również, że § 16 ust. 4 powyższego rozporządzenia uznany został za niezgodny z konstytucją wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 11 grudnia 2007 roku (sygn. akt U 6/06). 5. W skardze złożonej do tutejszego Sądu Skarżąca zarzuciła interpretacji naruszenie prawa materialnego to jest art. 29 ust. 4 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym do 30 listopada 2008 roku jak również naruszenie prawa procesowego to jest art. 14c § 1i 2 oraz 121 §1 o.p. i wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie naruszenia prawa materialnego Skarżąca wskazała, że z treści art.29 ust. 4 u.p.t.u wynika możliwość zmiejszenia obrotu albo o kwotę udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów albo o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur co oznacza, że udokumentowanie nie oznacza wystawienia faktury korygującej. Skarżąca podniosła również, że w złożonym wniosku wystąpiła o interpretację przepisów obowiązujących do [...] listopada 2008 roku, tymczasem stanowisko Ministra Finansów uwzględniało przepisy obowiązujące od 1 grudnia 2008 roku. 6. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : 7. Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 §1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 256 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. Skarga analizowana według powyższych kryteriów okazała się uzasadniona. 8. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wyrażane w doktrynie prawa administracyjnego stanowisko, zgodnie z którym o bycie sprawy administracyjnej decyduje ustalenie istnienia normy uprawniającej określony organ do konkretyzacji prawa. Oznacza to, że w pierwszej kolejności organ administracyjny zobowiązany jest do ustalenia czy istnieje norma pozwalająca mu na podjęcia działań zmierzających do skonkretyzowania prawa. Z przepisów rozdziału 1a działu II o.p. można wywieść normę nakazującą Ministrowi Finansów przedstawienie interpretacji urzędowej przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do stanu faktycznego i pytania wskazanego przez wnioskodawcę we wniosku o udzielenie interpretacji. Oznacza to, że jednym z niezbędnych elementów pozwalających Ministrowi Finansów na wydanie interpretacji indywidualnej jest wniosek zainteresowanego i organ jedynie w tym zakresie upoważniony jest do wydania interpretacji. 9. Interpretacja winna zawierać, zgodnie z treścią art. 14c § 1 i 2 o.p. ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W niniejszej sprawie organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, następnie przedstawił prawidłowe stanowisko wraz z uzasadnieniem prawnym. Jednak analiza uzasadnienia prawnego wskazuje, że Minister Finansów odpowiedział na inne pytanie, niż to, które zostało zawarte we wniosku Skarżącej o udzielenie interpretacji. Skarżąca wnosiła o udzielenie odpowiedzi na postawione we wniosku pytania z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego do 30 listopada 2008 roku, Minister Finansów w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji odwołał się do treści przepisów obowiązujących od dnia 1 grudnia 2008 roku. Oznacza to, że pomimo formalnego zawarcia w indywidualnej interpretacji poddanej kontroli sądu wymaganych przez prawo elementów to jest oceny stanowiska wnioskodawcy oraz jego uzasadnienia prawnego, pytanie Skarżącej pozostało bez odpowiedzi. 10. Sąd wskazuje w tym miejscu, że nie podziela wyrażonego wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz w odpowiedzi na skargę poglądu, zgodnie z którym Skarżąca nie wskazała jaki okres wypłacanych premii gwarancyjnych należy objąć interpretacją. W rubryce 43 wniosku Skarżąca oznaczyła przepisy prawa podatkowego, wskazując, że chodzi o przepis art. 29 ust. 4 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym do 30 listopada 2008 roku. Również w uzasadnieniu wniosku Skarżąca powoływała się na przepisy obowiązujące przed 1 grudnia 2008 roku. 11. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa oraz w odpowiedzi na skargę, Minister Finansów uznając zarzuty Skarżącej za nieuzasadnione wskazał, że nawet w razie rozpatrywania pytań Skarżącej na podstawie przepisów obowiązujących do 30 listopada 2008 roku stanowisko Skarżącej winno zostać uznane za nieprawidłowe z uwagi fakt, że przepisy obowiązujące do 30 listopada 2008 roku zawierają identyczne rozstrzygnięcie co przepisy, na których oparto wydaną dla Spółki interpretację. Poglądu tego podzielić nie można. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że art. 29 ust. 4 u.p.d.o.f. do 30 listopada 2008 roku miał następujące brzmienie "obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur." Kwestie wystawiania faktur korygujących w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 29 ust. 4 regulował § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 95 poz. 798 ze zm.). Podkreślić w tym miejscu należy, że w wyroku z 11 grudnia 2007 roku ( sygn. akt. U 6/06) Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis ten w zakresie, w jakim, w przypadku wystawienia faktury korygującej, uzależnia prawo do obniżenia kwoty podatku należnego od posiadania potwierdzenia odbioru tej faktury, jest niezgodny z art. 29 ust. 4 u.p.t.u. oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dopiero z 1 grudnia 2008 roku, to jest z datą wejścia w życie kolejnej nowelizacji u.p.t.u. przepis art. 29 ust. 4 u.p.t.u. otrzymał brzmienie "podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b". Zauważyć należy, że ust. 4a i 4b art. 29 regulują właśnie kwestie dotyczące dokumentowania zmniejszenia obrotu wykazanego na fakturze. Oznacza to, że dopiero od 1 grudnia 2008 roku kwestia warunków, jakie muszą być spełnione aby możliwe było obniżenie podstawy opodatkowania wykazanej na fakturze uregulowana została w ustawie. W konsekwencji nie można utożsamić stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 roku ze stanem prawnym obowiązującym po dniu 1 grudnia 2008 roku, szczególnie w sytuacji, w której przepis stanowiący (zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów zawartym w odpowiedzi na skargę) podstawę dla negatywnej oceny stanowiska Skarżącej wyrażonego we wniosku o udzielenie interpretacji, został uznany w określony, zakresie za niezgodny z Konstytucją. W takiej sytuacji szczególnie wnikliwego rozważenia wymaga wykazanie podstawy prawnej dla nałożenia na podmiot, który na skutek udzielonego rabatu dąży do obniżenia podstawy opodatkowania, obowiązku udokumentowania powyższej okoliczności fakturą korygującą. Takich rozważań z oczywistych względów zabrakło w przedstawionej przez organ interpretacji. 12. W tym miejscu konieczne było rozważenie, czy działanie Ministra Finansów polegające na zmianie uzasadnienie prawnego jego stanowiska w odpowiedzi na wezwanie i w odpowiedz na skargę i powołanie się również na przepisy obowiązujące przed 1 grudnia 2008 roku było prawidłowe. Odpowiedź na tak postawione pytanie jest negatywna z następujących przyczyn : 13. Z przepisów dotyczących "Interpretacji przepisów prawa podatkowego" zawartych w rozdziale 1a działu II o.p. wynika, że interpretacje indywidualne nie podlegają zaskarżeniu w toku postępowania prowadzonego przez organy je wydające. Nie przewidziano bowiem regulacji, która takową możliwość by statuowała. Mocą art. 14c § 3 o.p.. interpretacja indywidualna zawierać ma natomiast pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z kolei w art. 52 § 3 p.p.s.a. wskazano, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (z takim przypadkiem mamy do czynienia przy interpretacji indywidualnej), skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydawaną w indywidualnej sprawie można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dopowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu interpretacji indywidualnej – do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa, o czym stanowi art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powyższych przepisów wynika zatem, że w przypadku aktów (w tym interpretacji indywidualnych) wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa jest wyrazem jednoznacznego niezadowolenia uprawnionego podmiotu z treści danego aktu i jednocześnie bezpośrednią zapowiedzią jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Stanowi bowiem wymóg, który należy spełnić aby móc skorzystać ze środka prawnego w postaci skargi. Uprawniony podmiot składając rzeczone wezwanie daje do zrozumienia organowi, aby sam podjął działania zmierzające do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, bo w przypadku pozostawienia aktu w kształcie dotychczasowym, zostanie uruchomiony tryb sądowego wyeliminowania tegoż aktu z obrotu prawnego. W ten sposób jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowego organ ma szansę ocenić zasadność żądania strony i ewentualnie podjąć własne działania zmierzające do "naprawienia" aktu niezgodnego z prawem. 14. Działania te mogą zostać podjęte w formie, o której mowa w art. 14e o.p. Zgodnie z nim minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Oznacza to, że jeśli organ podatkowy uważa, że zachodzą podstawy do zmiany interpretacji indywidualnej to we wskazanym trybie poprzez wydanie interpretacji o zmianie interpretacji indywidualnej dokonuje rzeczonej zmiany. Wskazane wyżej przepisy Ordynacji podatkowej, jak również inne przepisy tej ustawy dotyczące zamieszczania interpretacji indywidualnych w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 14i § 3 o.p.) i funkcji ochronnych interpretacji (art. 14k o.p.) jednoznacznie potwierdzają, że w obrocie prawnym znajdują się, wywołując właściwe sobie skutki prawne, interpretacje indywidualne oraz zmienione interpretacje indywidualne. W nich nie mieszczą się odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa ani też odpowiedzi na skargi dokonujące zmiany stanowiska czy też zmiany uzasadnienia stanowiska wyrażonego w interpretacji. 15. W konsekwencji, oceniając zgodność z prawem zaskarżonej interpretacji stwierdzić należy, że narusza ona przepisy postępowania to jest art. 14c § 1 i 2 o.p. gdyż nie zawiera oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem. Naruszenie to uznać należy za mające istotny wpływ na wynik postępowania. W jego następstwie pytanie strony pozostaje nadal bez odpowiedzi, nie zostają również spełnione podstawowe funkcje dla jakich wprowadzona została do ordynacji podatkowej instytucja interpretacji : strona nie uzyskuje informacji o sposobie i zakresie zastosowania przepisów prawa podatkowego i nie ma zagwarantowanej ochrony wynikającej z zastosowania się do udzielonej interpretacji. 16. Sąd wskazuje również, że w toku postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej Minister Finansów zaniechał zbadania upoważnienia osoby podpisującej udzielającej pełnomocnictwa osobie podpisującej wniosku. Z mocy odwołania zawartego w art. 14h o.p., do postępowania o wydanie interpretacji indywidualnych stosuje się również art. 135 o.p. zgodnie z którym zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 38 kc osoba prawna działa poprzez swoje organy. W konsekwencji, w razie otrzymania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej złożonego w imieniu osoby prawnej, Minister Finansów zobowiązany jest do ustalenia, czy osoba, która podpisała wniosek była upoważniona do działania w imieniu wnioskodawcy. Nie można uznać za wykonanie powyższego obowiązku dołączenia do akt sprawy wydruku z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym z którego wynika, że uwzględnia on stan danych na [...] listopada 2009 roku. Pełnomocnictwo dla osoby reprezentującej Skarżącą udzielone zostało [...] listopada 2008 roku i na ten dzień należało zbadać uprawnienie Pana Kotowskiego do reprezentowania Skarżącej Spółki. 17. W konsekwencji, ponownie rozpoznając sprawę organ : - zwróci się do Skarżącej o nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie Pana K. do reprezentowania Spółki w dniu udzielenia pełnomocnictwa Pani B. H., - udzieli odpowiedzi na pytanie postawione przez Spółkę uwzględniając stan prawny obowiązujący do 30 listopada 2008 roku. 18. Z uwagi na opisane powyżej naruszenia przepisów postępowania Sąd z mocy art. 146 p.p.s.a uchylił zaskarżoną interpretację. O zakresie w jakim nie może ona być wykonana Sąd orzekł w trybie art. 152 p.p.s.a. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 p.p.s.a wobec zawarcia przez Skarżącą stosownego wniosku w skardze.