III SA/Wa 2187/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - odrzucić skargę - W dniu 14 czerwca 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga (nadana w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu) P. K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W dniu 20 czerwca 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Sekretariat Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2012 r., przekazał skargę do Ministra Finansów, tj. do organu według właściwości. W dniu 12 lipca 2012 r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; skargę należało odrzucić. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270, dalej "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast ze z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważyć należy, że brak jest w stanie prawnym obecnie obowiązującym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Za utrwalone można jednakże uznać stanowisko, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu. Pogląd taki akceptują zarówno przedstawiciele doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r.), jak i potwierdza go dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż skarga w niniejszej sprawie wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 14 czerwca 2012 r. – ostatniego dnia 30-dniowego terminu na jej złożenie. Następnie w dniu 20 czerwca 2012 r. skargę przekazano do organu co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, iż skarga została złożona z sześciodniowym uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.