III SA/Wa 2249/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę Wnioskiem z dnia 7 lutego 2008 r. Skarżąca – A.sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w W.) o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: u.p.d.o.p.) oraz art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: u.p.t.u.). Interpretacją indywidualną z dnia [...] kwietnia 2008 r. Minister Finansów uznał stanowisko przedstawione przez Skarżącą w zakresie podatku od towarów i usług za nieprawidłowe. Jednocześnie organ pouczył Skarżącą, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na interpretację przepisów podatkowych z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie należy skierować do organu w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Interpretację doręczono Skarżącej w dniu 25 kwietnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 13 akt administracyjnych). Pismem z dnia 7 maja 2008 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] maja 2008 r.) Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia [...] czerwca 2008 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej interpretacji. Pismem z dnia 14 lipca 2008 r. Skarżąca złożyła skargę na interpretację indywidualną z dnia [...]kwietnia 2008 r. zarzucając jej naruszenie art. 7 ust. 2 w zw. z ust. 3 u.p.t.u. Wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. Należy stosować go także wobec wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia więc dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc skarżąca wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej Minister Finansów (działając przez upoważnionego Dyrektora Izby Skarbowej w W.) wydał interpretację indywidualną w dniu [...] kwietnia 2008 r., a została ona doręczona stronie w dniu 25 kwietnia 2008 r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za dzień, w którym Skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. Mając na uwadze powołany przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w terminie czternastu dni, to jest do [...] maja 2008 r. (piątek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 12 maja 2008 r. (data wynika ze stempla pocztowego na kopercie oraz z nadesłanej przez Skarżącą do akt sądowych kopii pocztowej książki nadawczej), a więc po upływie wskazanego ustawowego terminu. W ocenie Sądu z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniały więc odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, gdyż wniesionej bez skutecznego wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. Wskazać należy, iż pogląd powyższy znalazł potwierdzenie m.in. w postanowieniu NSA z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt I FSK 1993/08 (niepubl.). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie powołanych wcześniej przepisów postanowił jak w sentencji.