III SA/Wa 2269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 17 lipca 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga (nadana w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu w dniu 13 lipca 2015 r.) M. G. na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W dniu 20 lipca 2015 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Sekretariat Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2015 r., przekazał skargę do Ministra Finansów, tj. do organu według właściwości. W dniu 17 sierpnia 2015 r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skargę należało odrzucić. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast ze z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zauważyć należy, że brak jest w stanie prawnym obecnie obowiązującym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Za utrwalone można jednakże uznać stanowisko, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu. Pogląd taki akceptują zarówno przedstawiciele doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r.), jak i potwierdza go dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, że postanowienie Ministra Finansów z [...] maja 2015 r. doręczono stronie skarżącej 11 czerwca 2015 r. Skarga w niniejszej sprawie wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 17 lipca 2015 r. Następnie w dniu 20 lipca 2015 r. skargę przekazano do organu, co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż skarga została wniesiona z siedmiodniowym uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.