III SA/Wa 2304/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca – Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2021r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od 2018r., 2019r. i 2020r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika postanawia odrzucić skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w W. ("Spółka", "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2021r. w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od 2018r., 2019r. i 2020r. oraz zabezpieczenia ich na majątku podatnika. Wezwaniem z 5 października 2021r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 1 października 2021r. wezwano Skarżącą, reprezentowaną przez pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielania. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 11 października 2021r. (k. 35 akt sądowych), zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał wraz z dniem 18 października 2021r. Przy piśmie z 11 października 2021r. (nadanym 18 października 2021r.) pełnomocnik Skarżącej nadesłał pełnomocnictwo. Do pisma nie dołączył dokumentu, z którego wynika uprawnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki (k. 36-38 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 P.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, a w myśl art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jeżeli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, to stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że pełnomocnik spółki, który wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw. Przytoczne przepisy prawa nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2007r., sygn. akt II FSK 615/06, publik. LEX nr 340187; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z 8 listopada 2007r., sygn. akt III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008r. nr 11, poz. 126). Stwierdzić należy, że niezłożenie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa, w myśl art. 29 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a., czyli w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższej wykładni nie zmienia treść przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2019r., poz. 1500 ze zm.), normujących kwestię (powszechnego) dostępu (i jego skutków) do treści ujawnionych w Rejestrze, w tym art. 13 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1, art. 16 czy art. 4 ust. 4a ww. ustawy. Przepisy te nie czynią "pustą" normy zawartej w art. 29 P.p.s.a. Dostępność do KRS nie oznacza bowiem, że sąd ma co do zasady zastępować strony w ich obowiązkach procesowych, tj. uzupełniać braki formalne składanych pism. (por. postanowienia NSA z 28 czerwca 2018r. sygn. akt I FSK 75/18, z 25 listopada 2019r. sygn. akt I FK 230/19, z 27 kwietnia 2020r. sygn. akt I FZ 28/20). W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej, mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, nie uzupełniał w całości braków formalnych skargi, nie nadesłał bowiem dokumentu, z którego wynika uprawnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielenia. Przy piśmie z 11 października 2021r. (nadanym 18 października 2021r.) pełnomocnik Skarżącej nadesłał jedynie jeden załącznik w postaci pełnomocnictwa oraz jako odpis pisma – jego kserokopię wraz z kserokopią pełnomocnictwa. Do pisma, wbrew jego treści nie dołączono wydruku z KRS skarżącej Spółki (k. 36-38 akt sądowych). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.