III SA/Wa 2471/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi E. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę 1. Przedmiotem skargi jest pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego z [...] maja 2012 r. Nr [...] wydana na rzecz E. W. (wskazywanej dalej jako Skarżąca, Strona) przez działającego z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotycząca tzw. ulgi meldunkowej. 2. W dniu 12 marca 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości. Przedstawiając zaistniały stan faktyczny skarżąca podniosła, że po śmierci matki 12 czerwca 2007 r. Wnioskodawczyni nabyła prawa do spadku wraz z ojcem i siostrą E.. Rodzice byli współwłaścicielami nieruchomości w W. przy ul. [...] zasadach wspólności małżeńskiej majątkowej. Od urodzenia 18 grudnia 1968 r. do 28 marca 1983 r. wraz z rodzicami i rodzeństwem Wnioskodawczym mieszkała w W. przy ul. [...]. Uczęszczała tam do Szkoły Podstawowej Nr [...] przy ul. [...] w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca zamieszkania, a siostra do przedszkola. Nieruchomość przy ul. [...] została sprzedana 19 października 2011 r. Wnioskodawczyni złożyła oświadczenie w ciągu 14 dni, że ma prawo do ulgi tzw. meldunkowej. Jednak dokumenty potwierdziły zameldowanie jedynie ojca, natomiast Wnioskodawczyni tylko przez okres 7 miesięcy, bowiem zmarła matka zameldowała małoletnią Wnioskodawczynię i Jej siostrę pod innym adresem, przy czym siostry nigdy tam nie mieszkały. Wnioskodawczyni zaznaczyła ponadto, że nie miała świadomości składając oświadczenie o uldze meldunkowej, że może ono być nieprawdziwe. Na tle tak sformułowanego stanu faktycznego zadano pytanie czy zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. g) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.), powoływanej dalej również w skrócie jako u.p.d.o.f. ma zastosowanie w przypadku Wnioskodawczyni? W ramach własnego stanowiska Skarżąca powołując się na art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdziła, że wobec faktu zamieszkiwania w ww. mieszkaniu ulga jej przysługuje. Argumentowała, że przemawia za tym również ta okoliczność, iż prawo do ulgi meldunkowej mają oboje małżonkowie, nawet gdy tylko jeden jest zameldowany przez okres roku. Wnioskodawczyni wyraziła stanowisko, że ze względu na wyniki wykładni celowościowej prawo to powinno przysługiwać także dzieciom, które jako małoletnie same o sobie nie decydowały. Wskazała, że ulga majątkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, mimo że przepisy nie traktują jako konieczny warunek zameldowania przez oboje małżonków - osób dorosłych, które mogą same o sobie decydować. Podkreśliła, że Jej ojciec spełnia warunek do skorzystania z ulgi meldunkowej. Wnioskodawczyni podniosła, że małoletnie dziecko nie może ponosić skutków decyzji swojej matki, które mogą go pozbawić praw jako osoby dorosłej, tym bardziej, że ojciec nic nie wiedział, że mama wymeldowała Wnioskodawczynię i Jej siostrę z miejsca zamieszkania w W. przy ul. [...]. 3. W wydanej [...] maja 2012 r. interpretacji indywidualnej Minister Finansów stwierdził, że stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe. Organ interpretacyjny przytoczył art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., podkreślając że warunkiem zwolnienia od podatku dochodowego przychodów z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy, jest zameldowanie podatnika w zbywanym budynku lub lokalu mieszkalnym na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Organ interpretacyjny wskazał, że przepis ten nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależniając tym samym zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy. Ponadto organ argumentował, że zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 ww. ustawy). Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ustawy zmieniającej z 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy, do których mają zastosowanie ust. 1 lub ust. 2, tj. podatnicy, którzy zbywają nieruchomości lub prawa nabyte w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania. Organ wskazał, że po śmierci matki 12 czerwca 2007 r. Wnioskodawczyni nabyła wraz z ojcem i siostrą E. prawa do spadku nieruchomości, w której Wnioskodawczym mieszkała od 18 grudnia 1968 r. do 28 marca 1983 r. wraz z rodzicami i rodzeństwem. Nieruchomość została sprzedana 19 października 2011 r. Z treści wniosku wynika, iż w sprzedanej 19 października 2011 r. nieruchomości Wnioskodawczyni była zameldowana przez okres 7 miesięcy. W ocenie organu przesądza to o niespełnieniu przesłanki ustawowej, a tym samym o nieprawidłowości stanowiska Skarżącej, bowiem ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. uzależnił prawo do zwolnienia uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości przychodu od zameldowania w zbywanym lokalu mieszkalnym na pobyt stały przez okres 12 miesięcy przed datą zbycia, a samo zamieszkanie nie uprawnia do ww. zwolnienia. Organ interpretacyjny podkreślił, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. 4. Po otrzymaniu powyższej interpretacji Skarżąca w ustawowym terminie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa w przedmiotowej sprawie. 5. Skarżąca wywiodła skargę, wnosząc o uchylenie wydanej interpretacji indywidualnej z powodu naruszenia zasady praworządności i zasady zaufania do organów podatkowych przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone we wniosku o udzielenie interpretacji i odnośnie do wymogu zameldowania i stwierdziła, że pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Oświadczyła, że właśnie w domu przy ul. [...] mieszkała z takim zamiarem i tam było centrum Jej spraw życiowych, majątkowych i osobowych i dlatego posiada prawo do ulgi meldunkowej. 6. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7. Sąd administracyjny, sprawując na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrolę działalności administracji publicznej, w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach jest obowiązany do kontroli takich interpretacji również z punktu widzenia poprawności merytorycznej dokonanych w nich interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego (por. uchwała NSA z 8 stycznia 2007 r., sygn. akt I FPS 1/06, ONSAiWSA 2007/2/27). 8. Skarga okazała się niezasadna. Sąd uznał, że brak jest podstaw do usunięcia zaskarżonej interpretacji z obrotu prawnego. Nie naruszono bowiem reguł procedury (w tym wymogu co do terminu wydania interpretacji wynikającego z art. 14d Ordynacji podatkowej) i prawidłowo zinterpretowano w sprawie prawo materialne w przedstawionym stanie faktycznym. Dokonując oceny zaskarżonej interpretacji należy podkreślić, że dotyczy ona stanu faktycznego przeszłego, zaistniałego. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy Skarżącej przysługuje ulga meldunkowa z art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. – w stanie prawnym obowiązującym do końca 2008 r., w przypadku zameldowania przez okres krótszy niż 12 miesięcy w budynku mieszkalnym. Zdaniem Skarżącej w przedstawionym przez nią stanie faktycznym, ww. ulga jej przysługuje. Ocena Ministra Finansów jest odmienna i stanowisku temu nie można odmówić zasadności. 9. Odnosząc się do relewantnych przepisów materialnoprawnych wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Na mocy art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jak zatem wynika z powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia. Przepis art. 21 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - od początku jej wejścia w życie do chwili obecnej - zawiera katalog przedmiotowych zwolnień od tego podatku. Katalog ten jest modyfikowany przez ustawodawcę. I tak, ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) do katalogu tego z dniem 1 stycznia 2007 r. wprowadzono - jako pkt 126 - regulację, na mocy której zwolniono od podatku dochodowego przychody uzyskane z odpłatnego zbycia: a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, d) prawa do domu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit a–d na pobyt stały na okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Zwolnienie to zwane jest ulgą meldunkową. Powyższy przepis został uchylony z dniem 1 stycznia 2009 r. ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316), ale w art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej ustawodawca postanowił, że do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c zmienianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Słusznie organ interpretacyjny wywodził, że skoro w przedmiotowej sprawie nabycie w drodze spadku udziału w nieruchomości miało miejsce 12 czerwca 2007 r., to dokonując oceny skutków prawnych przedstawionego stanu faktycznego należy stosować przepisy w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. (obowiązujące w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r.). Zgodnie z art. 21 ust. 21 u.p.d.o.f. zwolnienie, o którym mowa wyżej ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. 10. Z treści wniosku wynika, iż w sprzedanej 19 października 2011 r. nieruchomości Wnioskodawczyni była zameldowana przez okres 7 miesięcy. Wnioskodawczym mieszkała tam od 18 grudnia 1968 r. do 28 marca 1983 r. Okoliczność ta jest o tyle istotna, że wskazanie przez ustawodawcę w ostatnim zdaniu art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. warunku zastosowania ulgi meldunkowej, którym jest zameldowanie podatnika w budynku lub lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia nie może być traktowany per non est. Zaakceptowanie wykładni odmiennej, prezentowanej przez Skarżącą oznaczałoby, że brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla dodania przez ustawodawcę do ustawy przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., skoro nie zawierałby on żadnej nowej treści normatywnej. Taka zaś wykładnia przepisów prawa naruszałaby utrwalone zasady, w myśl których niedopuszczalnym jest takie ustalenie znaczenia normy, przy którym pewne jej zwroty traktowane są jako zbędne (J. Wróblewski (w:) W. Lang, J. Wróblewski, S. Zawadzki, Teoria państwa i prawa, Warszawa 1980, s. 401). Słusznie również podkreślił Minister Finansów, że ustawodawca w treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie powiązał ustanowione zwolnienie z faktem zameldowania. Sama ulga zwana jest "meldunkową". Jest to wymóg formalny, którego substytutem nie jest faktyczne zamieszkiwanie w danym miejscu, nawet, jeżeli przyjąć, iż czynność zameldowania ma potwierdzić istniejący stan faktyczny. Podstawą dla dokonania odmiennej interpretacji nie mogą być względy celowościowe, bowiem mogłoby to prowadzić do uzyskania dwóch ulg; jednej opartej na spełnieniu warunku zameldowania, drugiej – wynikającej z faktu zamieszkania w innym miejscu. Przyjmując taką interpretację Sąd zauważa, że zasadnie organ wywiódł, że Skarżąca nie spełniła koniecznego dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego ustanowionego w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) u.p.d.f. wymogu zameldowania na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia w lokalu, który był zbywany. 11. Odnosząc się do argumentacji Skarżącej stwierdzić należy, że Sąd nie podziela przyjętego przez Skarżącą poglądu, że prawnopodatkowa sytuacja dzieci powinna być tożsama z sytuacją małżonka. W myśl art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. powyższe zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, co stanowi wyłom od zasad ogólnych. Stosownie bowiem do art. 6 ust. 1 u.p.d.o.f. małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów. Zatem każdy z małżonków jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego. Powyższa reguła jest niezależna od obowiązującego pomiędzy małżonkami ustroju majątkowego. W ocenie Sądu pogląd, iż z zawartego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. wymogu co najmniej 12-miesiecznego zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu w związku art. 6 u.p.d.o.f. statuującym odrębność podatkową małżonków wynika, że każdy z nich chcąc skorzystać z ulgi meldunkowej musi spełniać przesłankę zameldowania w lokalu, czyni zapis art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f., zgodnie z którym ulga meldunkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, zbędnym. W braku regulacji zawartej w art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. nie budziłoby żadnych wątpliwości, że przewidziane przepisem art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.do.f. zwolnienie podatkowe, jako dotyczące podatnika, którym jest odrębnie każdy z małżonków, ma zastosowanie jedynie do tego z małżonków, który był zameldowany w lokalu mieszkalnym na okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed jego odpłatnym zbyciem. Wówczas możliwość skorzystania z przewidzianej w nim "ulgi meldunkowej" przez oboje z małżonków uwarunkowana byłaby spełnieniem przez każdego z nich przesłanki zameldowania w lokalu na wskazany wyżej okres. Jeżeli jednak art. 21 ust.22 u.p.d.o.f. stanowi, że zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Przywołany przepis czyni szczególną prawną sytuację małżonków, bowiem odpowiednika przepisu art. 21 ust. 22 u.p.d.o.f. nie ma w odniesieniu do małoletnich dzieci, stąd wywodzenie per analogiam przez Skarżącą statusu podatkowego dzieci, w zestawieniu ze statusem małżonka nie może odnieść zamierzonego skutku. 12. Mając na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni nie spełniła wymaganego przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunku dwunastomiesięcznego okresu zameldowania na pobyt stały, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy co oznacza, że Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do skorzystania z ulgi meldunkowej. Wobec tego, biorąc pod uwagę art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., słusznie organ wywodził, że opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym będzie podlegała część przychodu uzyskana ze zbycia przedmiotowego mieszkania, ustalona na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. 13. Odnosząc się do znaczenia dokumentów przedstawionych przez Skarżącą m.in. w załączeniu do wniosku o wydanie interpretacji stwierdzić należy, że to stan faktyczny przedstawiony we wniosku o udzielenie interpretacji konstytuuje przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a przez to i zakres (samej) udzielonej interpretacji. Podatkowe organy interpretacyjne oceniają bowiem możliwość zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do konkretnego, przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego i w relacji do tego obszaru dokonują wykładni przepisów prawa, których potencjalną subsumcję rozważają. Stanowisko własne wnioskodawcy, o którym mowa w art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej, stanowi prawną kwalifikację przedstawionego stanu faktycznego, w obszarze którego ma się toczyć postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej (tak NSA m.in. w wyroku z 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2422/10). 14. Stwierdzając, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza powołanych wyżej przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.