III SA/Wa 2480/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. L. L. P. N. O. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Strona Skarżąca P. G. L. L. P. N. O. M. we wniosku zawartym w skardze z 13 września 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (rozwiniętej w "piśmie uzupełniającym do skargi") zwróciła się, na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. W uzasadnieniu (w szczególności k 5 akt sądowych) Strona powołała się na to, że organ podatkowy naliczył podatek także innymi decyzjami, zaś zapłacenie tak wysokiej kwoty podatku "uniemożliwi prawidłowe funkcjonowanie podatnika i zachwieje jego płynność finansową", a nadto - również na wady prawne zakwestionowanej decyzji (m.in. naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, ustawy o podatku i opłatach lokalnych, ustawy o podatku rolnym). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd przyjmuje, że dyspozycją art. 61 § 3 P.p.s.a. są objęte zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji, jeżeli zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jeżeli organ administracji nie rozpozna wniosku o wstrzymanie wykonania, to Sąd może rozpoznać wniosek i wydać postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania, ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, ze skutkiem wyrażonym w sentencji. Przede wszystkim nie mogą stanowić skutecznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania argumenty przemawiające za wadliwością zaskarżonej decyzji. O zgodności z prawem tej decyzji będzie decydował Sąd w wyroku kończącym postępowanie, a nie w postępowaniu dotyczącym kwestii, z punktu widzenia finalnego rozstrzygnięcia, ubocznym. Sąd nie powinien dokonywać "przedsądu" sprawy w postępowaniu wpadkowym, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania. Argumentem przemawiającym za wstrzymaniem nie może być też potencjalna niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji: ocena tejże w ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji byłaby bowiem przedwczesna (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, CBOSA). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania Skarżący powołał się, w szczególności, na groźbę zakłócenia prawidłowego funkcjonowania podatnika oraz na groźbę zachwiania jego płynności finansowej. Okoliczności te pozostały jednak nie tylko niewykazane: Skarżący nie usiłował nawet ich uprawdopodobnić, poprzestając na lakonicznym, jednozdaniowym "uzasadnieniu". Dlatego niepoznawalne pozostaje dla Sądu, dlaczego to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji w podatku od nieruchomości ma wypełniać przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., skoro twierdzenia zawarte w badanym wniosku pozostały nieuprawdopodobnione. Przyjęty przez Skarżącego rodzaj argumentacji nie może spowodować u Sądu powzięcia poglądu, że Skarżący wykazał w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości istnienia przesłanek oznaczonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. – tj., że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – ponieważ zastosowana przez Stronę argumentacja nie uwzględnia konieczności równego traktowania ciężarów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej: tak kosztów ogólnych działalności, jak i innych ciężarów, w tym kosztów podatku. W żadnym wypadku Skarżący nie wykazał, ani nawet nie uprawdopodobnił groźby wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., ograniczając się jedynie do przedstawienia własnych i ogólnikowych, niepopartych żadną dokumentacją, poglądów o wykonaniu decyzji. O ile zrozumienie może znajdować uciążliwość poniesienia kosztów podatku, o tyle Skarżący nie przedstawił (wykazał) danych, z których wynika niemożność poniesienia tego kosztu. Tym samym, w wyniku przyjętej konstrukcji wniosku o wstrzymanie wykonania, Skarżący wykluczył możliwość udzielenia przez Sąd ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Jak wskazał bowiem NSA w postanowieniu z 5 października 2012 r. I Fz 384/12 (CBOSA), "należy mieć na uwadze, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Obowiązkiem każdego jest bowiem ponoszenie ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Skoro zaś strona nie wykazała w złożonym wniosku, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania, wypełnia przesłanki wskazane w powołanym przepisie, to brak jest podstaw, aby uwzględnić wniosek strony". Pogląd ten Sąd podziela w niniejszym postępowaniu. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.