III SA/Wa 2492/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2013 r. sprawy ze skargi R. GmbH z siedzibą w Niemczech na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz R. GmbH z siedzibą w Niemczech kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca – R. GmbH zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów. We wniosku Skarżąca przedstawiła stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe, z którego wynika, że jest podatnikiem VAT czynnym zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce. Spółka, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: WDT) na rzecz nabywców z innych państw członkowskich, posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla tych nabywców. Transakcje, w których uczestniczy Spółka przebiegają w następujący sposób: A) • Spółka nabywa od polskiego kontrahenta (podmiotu z siedzibą w Polsce, czynnego podatnika VAT) towary, w związku z czym otrzymuje od tego kontrahenta faktury VAT z wykazanym podatkiem należnym (sprzedawca traktuje realizowaną przez siebie dostawę jako dostawę krajową), • towary te Spółka następnie sprzedaje nabywcom z innych państw członkowskich, co potwierdza poprzez wystawienie faktury VAT, • towary są transportowane bezpośrednio od polskiego dostawcy do nabywców na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, • co do zasady, dostawa odbywa się na warunkach EX W lub FCA, a transport organizuje w tym przypadku finalny nabywca (trzeci w kolejności w łańcuchu podmiot). Przedmiotowa transakcja, w której Spółka uczestniczy jako drugi w kolejności podmiot, jest opodatkowana na zasadach określonych w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm) - dalej: “ustawa o VAT". Na gruncie tych przepisów, Spółka uznaje swoją dostawę na rzecz finalnego nabywcy za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z terytorium Polski na rzecz finalnego odbiorcy w innym państwie członkowskim. W celu zastosowania 0% stawki VAT w przypadku WDT, Spółka, zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, gromadzi dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium Polski. Dokumentacja ta obejmuje następujące przypadki: Przypadek 1 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu przewozowego CMR, potwierdzony przez finalnego odbiorcę towarów z podpisem osoby upoważnionej (pole 24), na którym wskazano m.in. nazwę i adres nadawcy — polskiego kontrahenta — sprzedawcy towarów (pole 1), nazwę i adres odbiorcy (pole 2), miejsce przeznaczenia (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) (pole 3), tj. adres wysyłki taki sam jak wskazany na ww. fakturze VAT, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów (pole 11), podpis nadawcy (pole 22) oraz podpis przewoźnika (pole 23), • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 2 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu przewozowego CMR, niepotwierdzony przez odbiorcę towarów (pole 24 jest puste), na którym wskazano m.in. nazwę i adres nadawcy - polskiego kontrahenta - sprzedawcy towarów (pole 1), nazwę i adres odbiorcy (pole 2), miejsce przeznaczenia (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) (pole 3) tj. adres wysyłki taki sam jak wskazany na ww. fakturze VAT, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów (pole 11), podpis nadawcy (pole 22) oraz podpis przewoźnika (pole 23), • zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wystawione przez ostatecznego nabywcę zawierające wykaz dostaw od polskiego kontrahenta ze wskazaniem, że cywilnoprawnym dostawcą towarów jest Spółka, przy czym dla każdej dostawy wskazano numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, datę wysyłki, datę dostawy, podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 3 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu przewozowego CMR, niepotwierdzony przez odbiorcę towarów (pole 24 jest puste), na którym wskazano m.in. nazwę i adres nadawcy - polskiego kontrahenta — sprzedawcy towarów (pole 1), nazwę i adres odbiorcy (pole 2), miejsce przeznaczenia (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) (pole 3) tj. adres wysyłki taki sam jak wskazany na ww. fakturze VAT, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów (pole 11), podpis nadawcy (pole 22) oraz podpis przewoźnika (pole 23), • dokument wystawiony przez przewoźnika potwierdzający, iż przekazał on towary do nabywcy w innym państwie członkowskim. Dokument ten wskazuje numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów, miejsce dostawy, podpis i pieczęć przewoźnika, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 4 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu przewozowego CMR, niepotwierdzony przez odbiorcę towarów (pole 24 jest puste), na którym wskazano m.in. nazwę i adres nadawcy - polskiego kontrahenta — sprzedawcy towarów (pole 1), nazwę i adres odbiorcy (pole 2), miejsce przeznaczenia (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) (pole 3) tj. adres wysyłki taki sam jak wskazany na ww. fakturze VAT, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów (pole 11), podpis nadawcy (pole 22) oraz podpis przewoźnika (pole 23), • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 5 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu przewozowego CMR, niepotwierdzony przez odbiorcę towarów (pole 24 jest puste), na którym wskazano m.in. nazwę i adres nadawcy — polskiego kontrahenta — sprzedawcy towarów (pole 1), nazwę i adres odbiorcy (pole 2), miejsce przeznaczenia (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) (pole 3) tj. adres wysyłki taki sam wskazany na ww. fakturze VAT, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów (pole 11), podpis nadawcy (pole 22) oraz podpis przewoźnika (pole 23), • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez Spółkę, opatrzona tym samym numerem, co specyfikacja wystawiona przez polskiego kontrahenta i tym samym, który widnieje na fakturze wystawionej przez Spółkę, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 6 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wystawione przez ostatecznego nabywcę zawierające wykaz dostaw od polskiego kontrahenta ze wskazaniem, że cywilnoprawnym dostawcą towarów jest Spółka, przy czym dla każdej dostawy wskazano numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, datę wysyłki, datę dostawy, podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 7 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wystawione przez ostatecznego nabywcę zawierające wykaz dostaw od Spółki, przy czym dla każdej dostawy wskazano numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, datę odbioru, podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów oraz pieczęć nabywcy, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 8 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta - sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak len wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • oryginał dokumentu transportowego, niepotwierdzony przez odbiorcę towarów, na którym wskazano m.in. adres nadawcy - polskiego kontrahenta -sprzedawcy towarów, adres odbiorcy - tj. adres przewoźnika (na terytorium innego państwa członkowskiego) wskazanego przez nabywcę, numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, datę dostawy, wagę towarów, podpis nadawcy oraz podpis przewoźnika, • zbiorcze potwierdzenie odbioru towarów wystawione przez ostatecznego nabywcę zawierające wykaz dostaw od Spółki, przy czym dla każdej dostawy wskazano numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, datę odbioru, podpis osoby upoważnionej ze strony nabywcy do potwierdzenia odbioru towarów oraz pieczęć nabywcy, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 9 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • dokument wystawiony przez przewoźnika potwierdzający, iż przekazał on towary do nabywcy w innym państwie członkowskim. Dokument ten wskazuje numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, wagę towarów, miejsce dostawy towarów (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) identyczne jak miejsce wysyłki wskazane na fakturze wystawionej przez Spółkę, podpis i pieczęć przewoźnika, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 10 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta - sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • dowód nadania przesyłki wystawiany przez firmę kurierską zawierający datę nadania przesyłki, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn) identyczny jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę (miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego), adres nadawcy - polskiego dostawcy Spółki, wagę towarów, podpis nadawcy oraz numer identyfikacyjny kuriera, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 11 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta — sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • dokument przewozowy wystawiany przez przewoźnika potwierdzający zlecenie odbioru towarów od polskiego kontrahenta przez przewoźnika, zawierający numer WZ identyczny jak ten wykazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, adres odbioru towarów (tj. adres polskiego sprzedawcy), termin odbioru, wagę towaru, adnotację dokąd będzie wysyłany towar (terytorium kraju członkowskiego innego niż Polska, np. adnotacja "towar na Portugalię" - tj. kraj nabywcy towarów) oraz nazwę ostatecznego nabywcy, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. Przypadek 12 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (trzeci podmiot w łańcuchu), datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres siedziby nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez nabywcę jako miejsce dostawy, w kraju siedziby nabywcy np. zewnętrzny magazyn), numer specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku, nazwę towaru oraz jego wagę, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy, • specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (specyfikację sporządzono na dokumencie dostawy WZ, zwanym również Delivery Note, Lieferschein, Albaran) wystawiona przez polskiego kontrahenta - sprzedawcę towarów, o numerze identycznym jak ten wskazany na fakturze wystawionej przez Spółkę, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (trzeci podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. B) • Spółka sprzedaje towary nabywcy z innego państwa członkowskiego, co dokumentuje wystawieniem faktury VAT, • następnie nabywca z innego państwa członkowskiego (drugi w łańcuchu podmiot) sprzedaje towary nabywcom z innych niż Polska państw członkowskich, towary są transportowane bezpośrednio z magazynu Spółki, znajdującego się w Polsce do ostatecznego odbiorcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego, • co do zasady, dostawa odbywa się na warunkach dostawy CIP, a transport organizowany jest w tym przypadku przez Spółkę. Przedmiotowa transakcja, w której Spółka uczestniczy jako pierwszy w kolejności podmiot jest opodatkowana na zasadach określonych w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Na gruncie tych przepisów, Spółka uznaje swoją dostawę na rzecz drugiego w kolejności nabywcy za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego. W celu zastosowania 0% stawki VAT w przypadku WDT, Spółka, zgodnie z art. 42 ust 1 ustawy o VAT, gromadź, dokumenty potwierdzające, iż towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski Dokumentacja ta dotyczy następującego przypadku: Przypadek 13 • kopia faktury VAT, zawierająca m.in. dane nabywcy (drugi podmiot w łańcuchu) datę wystawienia faktury, adres wysyłki (adres miejsca wskazanego przez nabywcę - drugiego podmiotu w łańcuchu jako miejsce dostawy, tj. adres siedziby ostatniego w łańcuchu nabywcy lub adres miejsca wskazanego przez tego ostatniego nabywcę jako miejsce dostawy w kraju siedziby tego nabywcy), dane dotyczące specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku tj m in nazwę towaru ilość (wagę) towaru, cenę i wartość towaru, właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych Spółki oraz nabywcy • zbiorczy dokument wystawiany przez przewoźnika za dany okres potwierdzający dostarczenie towarów do finalnego nabywcy (trzeciego podmiotu w łańcuchu). Dokument ten zawiera m in datę , numer faktury wystawionej przez Spółkę, wartość towarów, nazwę i adres finalnego odbiorcy, datę i numer listu przewozowego (WZ), pieczęć i podpis osoby upoważnionej ze strony przewoźnika oraz datę podpisania tego dokumentu, • dowód zapłaty przez finalnego odbiorcę towarów (drugi podmiot w łańcuchu) za należności wynikające z faktury wystawionej przez Spółkę. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego Spółka wniosła o potwierdzenie jej stanowiska, iż w przedstawionym stanie faktycznym dostawy udokumentowane w sposób opisany w każdym z trzynastu przypadków, w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z przepisem art.. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT powinny być opodatkowane 0% stawką VAT. Zdaniem Skarżącej, w przedstawionym stanie faktycznym, dostawy udokumentowane w sposób opisany w stanie faktycznym powinny być opodatkowane 0% stawką VAT. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., w interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2012r., stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe odnośnie przypadków 4, 5, 9, 10, 11, 12 i 13. Organ powołując się na przepisy ustawy o VAT, tj.: art. 5 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1, ust. 2, ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 1, ust. 11 stwierdził, że prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów, preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, iż doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski. Istotą przywołanych przepisów jest zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych. Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Minister Finansów podkreślił przy tym, iż w ustawie o VAT nie zawarto definicji "dokumentu przewozowego". Odwołując się do przepisów o międzynarodowym przewozie towarów, stwierdził, że listem przewozowym jest dokument określający warunki umowy o przewóz przesyłek towarowych. W zależności od rodzaju transportu może to być: Międzynarodowy Kolejowy List Przewozowy (CIM) lub Międzynarodowy Kolejowy List Przewozowy (SMGS), które są dokumentami stwierdzającymi zawarcie z koleją umowy o przewóz, Międzynarodowy Samochodowy List Przewozowy (CMR) stwierdzający fakt zawarcia umowy o przewóz drogowy oraz Międzynarodowy Lotniczy List Przewozowy (AWB), który stwierdza zawarcie umowy o przewóz w transporcie lotniczym. Wszystkie te dokumenty stanowią jedynie dowód zawarcia umowy przewozu, warunków umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, a nie stanowią - w przypadku kopii posiadanej przez dostawcę (nadawcę towaru) - jednoznacznego dowodu jego dostarczenia odbiorcy w innym kraju. Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz.U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238) stwierdza, że w praktyce list przewozowy CRM jest sporządzany w czterech egzemplarzach (art. 5 ust. 1 Konwencji wymaga wystawienia 3 oryginalnych egzemplarzy). Wynika z tego, że dostawca towaru samym takim dokumentem przewozowym (kopia) nie jest w stanie wykazać faktu, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, gdyż pokwitowanie odbioru towaru przez nabywcę następuje jedynie na cedule przewoźnika, która stanowi dla niego, a nie dla nadawcy, dowód doręczenia towarów. Minister Finansów stwierdził, że istotą przywołanych regulacji jest przede wszystkim zobowiązanie podatnika do udowodnienia, iż towary będące przedmiotem dostawy rzeczywiście opuściły terytorium kraju, ze względu na korzystniejsze skutki podatkowe, niż w przypadku dostaw krajowych. Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione ww. art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Reasumując Minister Finansów stwierdził, że posiadane przez Skarżącą dokumenty opisane w przypadkach nr 4, 5, 9, 10, 11, 12 i 13 wniosku o interpretację nie potwierdzają łącznie faktu wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, zatem w ocenie Ministra Finansów, Skarżąca nie ma prawa do zastosowania stawki podatku 0% ww. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie jej stanowiska za prawidłowe. W odpowiedzi na to wezwanie, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. W skardze złożonej na interpretację indywidualną Skarżąca wniosła o jej uchylenie. Zarzucił naruszenie: 1) art. 4 ust. 3 akapit 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1992 r. (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2004 r.; dalej: TUE) w zw. z art. 288 akapit 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2004 r.; dalej: TFUE) poprzez dokonanie wykładni przepisów art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w sposób sprzeczny z wykładnią art. 138 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT) dokonaną przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach dotyczących zwolnienia z VAT dostaw wewnątrzwspólnotowych, 2) art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT poprzez ich błędną interpretację prowadzącą do wniosku, iż posiadane przez Skarżącą dokumenty opisane w przypadkach nr 4, 5, 9, 10, 11, 12 i 13 wniosku o interpretację nie potwierdzają łącznie faktu wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a Spółka nie ma prawa do zastosowania stawki podatku 0% dla ww. WDT. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podtrzymała stanowisko i argumenty wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał zaprezentowane wcześniej stanowisko. Zarzuty skargi uznał za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uwzględnić przez uchylenie zaskarżonej interpretacji, aczkolwiek podejmując rozstrzygnięcie Sąd uwzględnił okoliczności inne, niż w niej wskazane. Działanie takie umożliwia art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. I tak, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz.60 z późn. zm., dalej "O.p.") Minister Finansów wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). W ramach ww. postępowania obowiązkiem wnioskodawcy jest przede wszystkim wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego (już zaistniałego lub mającego zaistnieć w przyszłości), a także wskazanie przepisów prawa podatkowego których interpretacji się domaga, sformułowania zapytania w przedmiocie tej interpretacji oraz przedstawienie własnego stanowiska co do oceny prawnej tego stanu faktycznego, tj. stanowiska w kwestii objętej zapytaniem (art. 14b § 3 O.p.). Minister Finansów może zaś wydać interpretację indywidualną (art. 14c O.p.) albo odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie jej wydania (art. 165a § 1 w związku z art. 14 h O.p.). Biorąc bowiem pod uwagę ww. przepis art. 14b § 1, a także art. 14c §1 i §2 oraz art. 14h O.p. organ wydający interpretacje indywidualną nie może poprzestać na ustaleniu, że został złożony wniosek o wydanie interpretacji oraz spełnione są niezbędne wymogi formalne do jej wydania. Obowiązkiem organu jest również dokonanie oceny, czy w świetle przepisów regulujących instytucję interpretacji indywidualnej, także z uwagi na jej przedmiot oraz zakres przedstawionego we wniosku zagadnienia prawnego, można wszcząć postępowanie interpretacyjne. Przyczyną tej niemożności może być także samo zagadnienie przedstawione we wniosku o jej wydanie. Jest to ta "inna przyczyna" w rozumieniu art. 165a § 1 O.p., dla której postępowanie nie może być wszczęte. Ocena możliwości wydania interpretacji z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów O.p. przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1032/09, oraz z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 425/12). W ocenie Składu orzekającego podzielić należy pogląd wyrażony w powołanym wyżej orzecznictwie, iż samo wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji. Istnieją bowiem zagadnienia, wprawdzie unormowane przepisami prawa podatkowego, których rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna, gdyż w istocie ocenie musiałby być poddany (zinterpretowany) stan faktyczny, a nie przepis prawa. Tak właśnie było w rozpatrywanej sprawie. W niniejszej sprawie - ogólnie rzecz ujmując - Skarżąca domagała się potwierdzenia, że opisane we wniosku dowody są wystarczające do wykazania dostawy wewnątrzwspólnotowej opodatkowanej 0 % stawką VAT. Zagadnienie to dotyczy więc kwestii dowodzenia rzeczywistego stanu faktycznego, faktów istotnych z perspektywy stosowania przepisu prawa materialnego, co w ocenie Sądu wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 O.p. Zakres postępowania z art. 14b § 1 O.p. obejmuje bowiem interpretację przepisu prawa podatkowego, fazę kwalifikacji prawnej stanu faktycznego opisanego w wniosku przy respektowaniu prawidłowej wykładni przepisu prawa podatkowego nie obejmuje jednak fazy dowodzenia rzeczywistego przebiegu zdarzeń, wyjaśniania zgodności stanu faktycznego opisanego we wniosku ze stanem rzeczywistym. Wskazać bowiem należy, że ustawodawca nie wyposażył organu podatkowego w postępowaniu interpretacyjnym w narzędzia prawne pozwalające na taką weryfikację, charakterystyczną dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 1014/12). Wnioskodawca wskazując na konkretne dokumenty domagał się w istocie od organu interpretacyjnego wydania wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie (decyzji), a nie interpretacji przepisów prawa. Tymczasem w świetle art. 14b § 1 i art. 14c § 1 O.p. to przepis prawa, a nie stan faktyczny ma być przedmiotem interpretacji. Okoliczność, że przepis prawa interpretowany jest na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zasady powyższej nie zmienia (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1049/10). W konsekwencji organ podatkowy nie był władny rozpoznać złożonego przez wnioskodawcę wniosku co do meritum z uwagi na fakt, że zakres przedmiotowy przedstawionego problemu nie mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji indywidualnej. Rozpatrując ponownie wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej Minister Finansów uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 146 § 1 oraz art. 152, art. 200 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.