III SA/Wa 2552/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Czarkowski, sędzia WSA Jacek Kaute, Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Dominiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy ze skargi G. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2025 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.602.2025.2.KKA w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz G. S.A. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego: 15 lipca 2025 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek wspólny G. Spółka Akcyjna (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca", "Towarzystwo", "TFI" lub "Spółka"), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, który dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych. Z opisu wniosku wynikało, że Skarżąca jest towarzystwem funduszy inwestycyjnych podlegającym przepisom ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1034; dalej: "UoFI") oraz Rozporządzenia Ministra Finansów z 30 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinna odpowiadać polityka wynagrodzeń w towarzystwie funduszy inwestycyjnych wydanego na podstawie art. 47a ust. 4 UoFI (Dz. U. z 2016 poz. 1487; dalej: "Rozporządzenie"). Towarzystwo ustanowiło "Politykę wynagrodzeń w G. S. A.", której uzupełnienie stanowi "List Instruktażowy w sprawie zasad oceny Zidentyfikowanych Pracowników (Risk-Takers) oraz zasad wypłaty premii Zidentyfikowanym Pracownikom (Risk-Taker Bonus)" (wraz z załącznikami). Dokumenty te są podstawowymi dokumentami regulującymi m.in. zasady wynagrodzeń wypłacanych na rzecz osób, do zadań których należą czynności istotnie wpływające na profil ryzyka Towarzystwa lub zarządzanych przez TFI funduszy inwestycyjnych. W dalszej części wniosku do wszystkich tych dokumentów, Spółka będzie posługiwała się wspólną nazwą "Polityka". Obowiązek wprowadzenia Polityki, w przedstawionej poniżej formie, wynikał również z faktu, że Spółka spełnia przesłanki do uznania jej za tzw. znaczące towarzystwo funduszy inwestycyjnych, na podstawie Rozporządzania. Spełnianie tych przesłanek, zgodnie z Rozporządzeniem, zobowiązuje do wprowadzenia do organizacji określonej polityki, opartej na zmiennych składnikach wynagrodzenia wypłacanych w formie jednostek uczestnictwa. Polityka ma na celu również transpozycję ratio legis Rozporządzenia na grunt obowiązujących w Towarzystwie regulacji, a w szczególności adekwatne docenianie zasług i rezultatów pracy pracowników i skuteczne wdrażanie zachęt do osiągania lepszych wyników. Jednocześnie celem systemu wynagrodzeń jest zapobieganie podejmowaniu ryzyka niezgodnego z profilami ryzyka, polityką inwestycyjną, strategiami inwestycyjnymi, statutami funduszy inwestycyjnych, którymi zarządza Towarzystwo, regulacjami wewnętrznymi Towarzystwa oraz zapobieganie podejmowaniu nadmiernego ryzyka w odniesieniu do ryzyk dla zrównoważonego rozwoju. System wynagrodzeń, wprowadzony Polityką, wspiera realizację strategii prowadzenia działalności Towarzystwa i przeciwdziała powstawaniu konfliktu interesów, jak również zawiera mechanizmy zapewniania spójności z wprowadzaniem do działalności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju, w tym jest powiązana z wynikami skorygowanymi o ryzyko zrównoważonego rozwoju. W myśl obowiązującej Polityki obejmuje ona wynagrodzenia m.in. tzw. Zidentyfikowanych Pracowników. Zgodnie z definicją wskazaną w Polityce, Zidentyfikowani Pracownicy, to osoby, do których zadań należą czynności istotnie wpływające na profil ryzyka Towarzystwa lub zarządzanych funduszy, w tym członkowie zarządu, osoby podejmujące decyzje inwestycyjne dotyczące portfela inwestycyjnego funduszu, osoby sprawujące funkcje z zakresu zarządzania ryzykiem, osoby pełniące funkcje związane z audytem oraz osoby wykonujące czynności nadzoru zgodności działalności Towarzystwa z prawem. Osoby te mogą być zatrudnione w Spółce na podstawie różnych stosunków prawnych (umowy o pracę, kontraktu menedżerskiego, umowy zlecenia lub innej umowy o podobnym charakterze). Zgodnie z wytycznymi określonymi w Rozporządzeniu Polityka przewiduje, że wynagrodzenie Pracowników może składać się z trzech części – podstawowej ("wynagrodzenie podstawowe"), zmiennej ("zmienne składniki wynagrodzenia" lub "wynagrodzenie zmienne") oraz pozostałych świadczeń. Wynagrodzenie podstawowe oraz pozostałe świadczenia. Wynagrodzenie podstawowe Pracownika zostało zdefiniowane w Polityce jako uzależniona od stanowiska miesięczna płaca podstawowa, która jest ustalana w toku negocjacji między Towarzystwem, a Pracownikiem w momencie podjęcia pracy i zostaje wskazana w umowie o pracę. Towarzystwo określa poziom wynagrodzenia podstawowego w taki sposób, aby stanowiło ono na tyle dużą część całkowitego wynagrodzenia, aby TFI mogło prowadzić elastyczną politykę dotyczącą wynagrodzenia zmiennego zakładającą możliwość jego zmniejszenia bądź niewypłacenia w części lub całości. Ponadto, wynagrodzenie podstawowe ustala się jako kwotę, która nie będzie motywować Pracownika do podejmowania niewłaściwego ryzyka. Pozostałe świadczenia są określone zgodnie z wewnętrzną polityką Spółki, z uwzględnieniem praktyki rynkowej i mogą obejmować w szczególności, lecz nie wyłącznie, prawo do prywatnej opieki medycznej, objęcie ubezpieczeniem na życie, świadczenia emerytalne czy inne świadczenia. Wnioskodawca wskazuje, że wynagrodzenie podstawowe oraz pozostałe świadczenia nie są przedmiotem niniejszego wniosku. Zmienne składniki wynagrodzenia. Wypłata wynagrodzenia w instrumentach finansowych. Polityka nakłada obowiązek wypłaty 50% wynagrodzenia zmiennego uzależnionego od wyników określonym w Polityce Pracownikom w formie nabytych przez te osoby jednostek uczestnictwa funduszy zarządzanych przez TFI (dalej: "instrumenty finansowe" lub "jednostki uczestnictwa"), których cenę nabycia płaci TFI. Pozostałe 50% wynagrodzenia zmiennego wypłacane jest w formie środków pieniężnych. Pracownikami, którzy są uprawnieni do otrzymania wynagrodzenia w takiej formie, zgodnie z aktualnymi postanowieniami Polityki, są: Członkowie zarządu, Pracownicy, którzy są zakwalifikowani przez Zarząd Towarzystwa jako pracownicy, do których zadań należą czynności istotnie wpływające na profil ryzyka TFI lub zarządzanych przez TFI funduszy inwestycyjnych (czyli tzw. Zidentyfikowani Pracownicy). W przeszłości oraz obecnie funduszami inwestycyjnymi, których jednostki uczestnictwa są wypłacane w ramach Polityki są Dodatkowi Wnioskodawcy (niebędący stroną postępowania), tj. G. oraz G. (dalej łącznie jako: "Fundusze", a każdy z osobna jako: "Fundusz"). Podkreślić należy, że zgodnie z postanowieniami Rozporządzenia, fundusz inwestycyjny, którego jednostki uczestnictwa są wydawane w ramach Polityki jest funduszem zarządzanym przez Spółkę. Zgodnie z przepisami UoFI, Towarzystwo jest więc organem zarządzającym tymi Funduszami – por. np. art. 4 ust. 1 UoFI. Spółka więc tworzy taki fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi. Wypłacone zmienne składniki wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa podlegają "okresowi wstrzymania", w którym nie mogą być zbyte oraz przedstawione do odkupu lub wykupu. Okres ten wynosi rok i liczony jest od dnia wpisu jednostek uczestnictwa do rejestru. Pracownicy, otrzymujący zmienne składniki wynagrodzenia w formie instrumentów finansowych są zobowiązani do niepodejmowania działań mających na celu podważenie skutków stosowania Polityki, w tym w szczególności do niekorzystania z własnych strategii hedgingowych lub ubezpieczeń dotyczących wynagrodzenia lub odpowiedzialności w celu podważenia skutków ryzyka w mających do nich zastosowanie systemie wynagradzania. Pracownicy zobowiązani są złożyć pisemne oświadczenie, w ramach którego Pracownik wskazuje, że zapoznał się z postanowieniami Polityki, akceptuje je i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Wynagrodzenie zmienne w formie odroczonej oraz nieodroczonej. Przyznanie uprawnień lub zmiana uprawnień do uzyskania wynagrodzenia zmiennego następuje okresowo. Zmienne składniki wynagrodzeń są wypłacane (Pracownicy nabywają uprawnienia do tego wynagrodzenia) częściowo z góry ("składnik krótkoterminowy") oraz muszą być przynajmniej częściowo odroczone (przyznane warunkowo, "składnik długoterminowy"). Składnik krótkoterminowy, w wysokości 60 % przyznanego zmiennego wynagrodzenia (łącznie w części dotyczącej wynagrodzenia wypłacanego w formie pieniężnej oraz jednostek uczestnictwa), jest wypłacany w pierwszym roku następującym po roku, za który wynagrodzenie jest należne (Rok "N" + 1), stanowiąc dla Pracowników nagrodę za wyniki osiągnięte w danym okresie naliczania. Składnik długoterminowy jest przyznawany Pracownikom w trakcie okresu odroczenia, tj. okresu, w którym prawo do wypłaty wynagrodzenia zmiennego (nabycie przez Pracownika uprawnienia do danej części wynagrodzenia) po jego naliczeniu zostaje wstrzymane i jest wypłacane (Pracownik nabywa uprawnienie do niego) po jego upływie. Innymi słowy, część wynagrodzenia zmiennego (składnik długoterminowy) jest przyznawana warunkowo, co polega na tym, że prawo do tej części nabywane jest – w razie spełnienia warunków opisanych w regulacjach wewnętrznych Spółki - po upływie odpowiednich okresów od daty warunkowego przyznania. Zgodnie z zasadami przewidzianymi w Rozporządzeniu, Polityka określa, że odroczeniu ulega co najmniej 40% wynagrodzenia (składnik długoterminowy). W kontekście powyższego postanowienia Polityki, nabycie praw do wypłaty 40% wartości wynagrodzenia zmiennego w instrumentach finansowych oraz środkach pieniężnych, uzależnionego od wyników, odraczane jest na okres trzech lat. Reasumując, wypłata wynagrodzenia zmiennego wypłacanego częściowo z góry oraz jego odroczonej części dokonywana jest w następujący sposób: w roku N+1: wypłacany jest składnik krótkoterminowy, na który składa się: o 30% wynagrodzenia zmiennego w formie środków pieniężnych oraz o 30% wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa, w latach od N+2 do N+4: wypłacany jest składnik długoterminowy, na który składa się: o w N+2: 12,5% wynagrodzenia zmiennego w formie środków pieniężnych oraz 12,5% wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa, o w N+3: 5% wynagrodzenia zmiennego w formie środków pieniężnych oraz 5% wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa, o w N+4: 2,5% wynagrodzenia zmiennego w formie środków pieniężnych oraz 2,5% wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa. Kryteria mające wpływ na decyzję o przyznaniu zmiennych składników wynagrodzenia. Łączna wysokość wynagrodzenia zmiennego stanowi iloczyn wskazanych niżej czynników: Premii docelowej, Końcowej Oceny Wyników, Współczynnika Wyniku TFI. Podstawą do określenia premii docelowej jest ocena efektów pracy danego Pracownika, przy czym maksymalna wartość zmiennych składników wynagrodzenia nie może przekroczyć 150% wartości podstawy (podstawa jest ustalana przy użyciu następującej proporcji: bardzo dobre wyniki/wyniki normalne = 100%). Poprzez ograniczenie wielkości zmiennych składników wynagrodzenia do nie więcej niż 150% podstawy premii docelowej oraz przez możliwość wypłaty niższej niż 100%, minimalizowane jest ryzyko negatywnych zachęt do otwierania nieproporcjonalnie wysokość pozycji ryzyka. Końcowa ocena wyników jest składową iloczynu wyniku oceny kluczowych wskaźników efektywności oraz wskaźnika menedżerskiego, który stanowi ocenę przełożonego Pracownika, stwierdzającą wypełnienie przez niego odpowiednich celów na kanwie swoich obowiązków. Końcowa ocena wyników jest ustalana za trzy lata, w których Pracownik pozostawał zatrudniony w Towarzystwie, przy czym obliczana jest przy uwzględnieniu odpowiednich wag, których definicja, wskaźnik oraz zastosowanie stanowią immamentny element Polityki. W przypadku zaś, w którym pracownik pozostawał zatrudniony krócej niż 3 lata, uwzględnia się dane od momentu zatrudnienia. Poprzez Współczynnik Wyniku TFI rozumie się wartość, która jest zdefiniowana przez wartość zysku Towarzystwa po opodatkowaniu za dany rok. W przypadku zbyt niskiej wartości wyniku Towarzystwa wypłata może zostać istotnie zmniejszona, a w niektórych przypadkach nawet zredukowana do zera poprzez zastosowanie wskaźnika uzależnionego od wyniku finansowego Towarzystwa. W tym celu Towarzystwo corocznie ustala współczynnik wyniku TFI, od realizacji którego uzależnia się możliwość pomniejszenia wypłaty wynagrodzenia zmiennego lub jego niewypłacenia, w szczególności, gdy jego przyznanie lub wypłacenie ogranicza zdolności Towarzystwa do zwiększenia jego kapitałów własnych, wpływa na jego stabilność, zagrozi ciągłości lub stabilności prowadzenia przez Towarzystwo działalności. Podsumowując, podstawą do obliczenia i wypłacenia Pracownikowi premii w postaci zmiennych składników wynagrodzenia jest ocena efektów pracy danego Pracownika oraz wyników osiągniętych przez Towarzystwo. Ocena pracownika powinna być uzależniona się na kryteriach obiektywnych (finansowych i niefinansowych, w tym uwzględnienia wprowadzania do działalności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju) oraz uwzględniać sposób realizacji celów indywidualnych. Realizacja indywidualnych celów mierzona jest poprzez kluczowe wskaźniki efektywności, które definiowane są poprzez cele realizowane przez Towarzystwo i są zróżnicowane w zależności od kompetencji, zakresu odpowiedzialności czy funkcji pełnionej przez Pracownika w strukturze organizacyjnej Towarzystwa, z uwzględnieniem wprowadzania do działalności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju. Sposób osiągnięcia celów indywidualnych przez pracownika podlega weryfikacji bezpośredniego przełożonego i na podstawie procesu kalibracji dokonywana jest całościowa ocena pracy. W ramach procesu określania celów, cele Pracownika określane są co roku w tzw. karcie wyników, zaś cele Towarzystwa określane są w planach przedsiębiorstwa, przekazywanych Pracownikowi w roku stanowiącym okres oceny. Cele uwzględniają wprowadzanie do działalności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju. Zapewnia to zgodność zapisanych w strategiach celów z systemem wynagrodzeń. Cele nie obejmują wyłącznie wielkości wymiernych, jak porównania z wielkościami rynkowymi, lecz także czynniki pozafinansowe, jak np. cele jakościowe lub współpraca nad projektem. Tym samym, wyniki, które są określone do spełnienia Pracownikowi przez Towarzystwo, pozostają takie same przez okres zawarty w karcie wyników, co wyklucza arbitralność Towarzystwa w przyznawaniu Pracownikom zmiennych składników wynagrodzenia. Polityka ponadto określa szereg warunków negatywnych, tj. takich które nie mogą wystąpić, aby mogło dojść do wypłaty części lub całości odroczonej zmiennych składników wynagrodzenia. Polityka zakłada m.in., że celem spełnienia wymogu długoterminowej oceny wydajności Pracownika, w razie dokonania określonych w Polityce naruszeń w postaci: działalności Pracownika na szkodę funduszy, TFI lub uczestnika funduszu, dopuszczenia się przez Pracownika umyślnego lub rażącego zaniedbania obowiązków pracowniczych, popełnienia przez Pracownika w czasie trwania okresu zatrudnienia przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem, zawinionej przez Pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Pracownik może zostać pozbawiony roszczenia o wypłatę całości lub części odroczonego wynagrodzenia zmiennego. W przypadku Członków Zarządu, Rada Nadzorcza Towarzystwa określa szczegółowe zasady wynagradzania członków organu zarządzającego, w tym kryteria i warunki uzasadniające uzyskanie zmiennych składników wynagrodzenia, w szczególności pod kątem zasad wynikających z norm wskazanych Polityce. Wynagrodzenie zmienne dla Członków Zarządu oraz Pracowników kierujących jednostkami organizacyjnymi Towarzystwa nie przysługuje w razie zaistnienia istotnych zdarzeń o charakterze regulacyjnym, operacyjnym, środowiskowym, społecznym lub związanych z ładem korporacyjnym, mogących mieć rzeczywisty lub potencjalnie istotny negatywny wpływ finansowy lub reputacyjny na Towarzystwo. Podsumowanie: Realizując postanowienia Rozporządzenia, wskazana w Polityce grupa Pracowników Towarzystwa, ze względu na szczególny charakter wykonywanych działań i zakres ich odpowiedzialności, jest wynagradzana w formie hybrydowej polegającej na tym, że ich wynagrodzenie składa się z: wynagrodzenia stałego, niebędącego przedmiotem niniejszego Wniosku; zmiennych składników wynagrodzenia, w których 50% stanowią instrumenty finansowe, a które to wynagrodzenie jest dodatkowo ograniczone czasowo poprzez przyjęcie odpowiednich okresów wstrzymania oraz odroczenia. W pewnym uproszczeniu można wskazać, iż mechanizm wynagradzania Pracowników w formie instrumentów finansowych w ramach zmiennych składników wynagrodzenia składa się z trzech kluczowych momentów: moment naliczenia – w którym Pracownicy nabywają prawo do wypłaty instrumentów finansowych w przyszłości (przy czym w stosunku do części wynagrodzenia wypłacanego w formie instrumentów finansowych wypłata następuje dopiero po okresie odroczenia); moment wypłaty (wydania) – w którym Towarzystwo nabywa na rzecz Pracowników instrumenty finansowe, które nie mogą być jednak spieniężone do momentu upływu okresu wstrzymania oraz moment umorzenia (spieniężenia) – w którym Pracownicy korzystają z prawa do przedstawienia instrumentów finansowych do odkupu lub umorzenia. Dopiero w momencie umorzenia Pracownicy otrzymują faktycznie środki pieniężne (Spółka wskazuje, że przez moment umorzenia należy rozumieć również dokonanie przez Pracowników konwersji przyznanych im jednostek uczestnictwa na jednostki uczestnictwa innego funduszu inwestycyjnego. Co istotne, w związku z tym, że wypłata środków pieniężnych następuje jako konsekwencja umorzenia jednostek uczestnictwa, podmiotem, który dokonuje tej wypłaty jest odpowiedni fundusz inwestycyjny, którego jednostki uczestnictwa są umarzane (w sprawie objętej treścią wniosku, jeden lub oba Fundusze). W konsekwencji powyżej opisanej konstrukcji Polityki Pracownicy Towarzystwa nie mają możliwości swobodnego dysponowania zmiennymi składnikami wynagrodzenia w postaci jednostek uczestnictwa bezpośrednio po ich wypłacie ze względu na wskazane wyżej ograniczenia. Wnioskodawca zaznaczył również, że w zakresie nieobjętym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Polityka realizuje postanowienia Rozporządzenia. Polityka podlegała również pewnym zmianom w przeszłości. Możliwe jest, że Polityka będzie także w przyszłości podlegała pewnym zmianom (przykładowo co do zakresu osób objętych Polityką, proporcji zmiennych składników wynagrodzenia, które są odraczane, etc.). Zawsze jednak treść Polityki była i będzie zgodna z wymogami stawianymi przez Rozporządzenie, a sposób wypłaty wynagrodzenia zmiennego w formie instrumentów finansowych, będzie składał się z ww. trzech kluczowych momentów (metodologia przyznawania i wypłaty zmiennych składników wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa będzie spójna z tą przedstawioną w niniejszym wniosku). 2. Skarżąca na tle ww. opisu zadała organowi pytania: 1) Czy z tytułu wynagrodzenia wypłaconego w postaci jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia instrumentów finansowych przychód u Pracowników powstaje wyłącznie w momencie umorzenia (spieniężenia) jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia instrumentów finansowych, który winien zostać uznany za przychód z kapitałów pieniężnych oraz opodatkowany 19% stawką przewidzianą w art. 30a ust. 1 (w stanie prawnym do 2023 r.) lub art. 30b ust. 1 pkt 5 (w stanie prawnym od 2024 r.) Ustawy o PIT? 2) Czy na Spółce ciążą obowiązki płatnika (lub jakiekolwiek obowiązki polegające na sporządzeniu i przesłaniu Pracownikowi lub organowi podatkowemu informacji podatkowej) w momencie umorzenia przez Pracowników jednostek uczestnictwa lub w jakimkolwiek innym momencie związanym z wypłatą zmiennych składników wynagrodzenia w postaci jednostek uczestnictwa? 3) Czy obowiązki płatnika w momencie umorzenia przez Pracowników jednostek uczestnictwa ciążyły na funduszach zarządzanych przez Towarzystwo (np. na Funduszu) w stanie prawnym do 31 grudnia 2023 r., natomiast w stanie prawnym po 1 stycznia 2024 r. fundusze (w tym Fundusze) zobligowane są do sporządzenia i przedstawienia Pracownikowi informacji PIT-8C? Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na brzmienie art. 17 ust. 1 p kt 5 w z w. z art. 10 u st. 4 Ustawy o PIT u Pracowników otrzymujących instrumenty finansowe objęte treścią niniejszego Wniosku przychód powstaje wyłącznie w momencie umorzenia (spieniężenia) jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia instrumentów finansowych (czyli w dacie otrzymania przez Pracownika pieniędzy lub w dacie postawienia pieniędzy do dyspozycji Pracownika), który winien zostać uznany za przychód z kapitałów pieniężnych oraz opodatkowany 19% stawką przewidzianą w art. 30a ust. 1 Ustawy o PIT (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r.) lub art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT (w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.). Wnioskodawca uważa, że w momencie naliczenia lub wypłaty jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia instrumentów finansowych nie powstaje przychód podatkowy po stronie Pracowników. Ad 2 Zdaniem Spółki, układ stosunków prawnych pomiędzy Towarzystwem, Pracownikami oraz funduszami inwestycyjnymi uniemożliwia Spółce pełnienie funkcji płatnika związanej z przychodami uzyskiwanymi przez Pracowników z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa. W konsekwencji, dokonując prawidłowej wykładni przepisów, należy dojść do wniosku, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, obowiązki płatnika (ani jakiekolwiek inne obowiązki polegające na sporządzeniu i przesłaniu Pracownikowi lub organowi podatkowemu informacji podatkowej) nie ciążą na Spółce na żadnym z etapów związanych z wypłatą zmiennych składników wynagrodzenia w formie jednostek uczestnictwa. Ad 3 Obowiązki płatnika ciążyły natomiast na funduszach inwestycyjnych (w tym na Funduszach) w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa w stanie prawnym do 31 grudnia 2023 r. Natomiast w stanie prawnym od 1 stycznia 2024 r., fundusze inwestycyjne (w tym Fundusze) są zobligowane do sporządzenia i przedstawienia Pracownikowi informacji PIT-8C, dokumentującej przychody z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa, kwalifikowane do źródła kapitały pieniężne, aby Pracownik ten mógł dokonać samorozliczenia podatku na podstawie tej informacji. 3. Po analizie ww. wniosku, Organ podatkowy wydał 15 września 2025 r. interpretację indywidualną nr 0113-KDIPT2-3.4011.602.2025.2.KKA, w której stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: prawidłowe w części dotyczącej określenia skutków podatkowych w momencie umorzenia instrumentów finansowych i nieprawidłowe w pozostałym zakresie. Organ wskazał, że z uwagi na przedmiot świadczenia (jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, certyfikaty inwestycyjne, inne instrumenty finansowe wskazane w § 6 ust. 1 pkt 10 Rozporządzenia) ustalenie jego wartości pieniężnej jest możliwe. Jest nią cena, jaką musiałby zapłacić podatnik, aby samodzielnie nabyć te instrumenty finansowe w warunkach rynkowych. Przychód ten powstaje w momencie, gdy w ramach opisanego systemu wynagradzania przychód ten zostanie faktycznie przekazany lub postawiony do dyspozycji podatnikowi, tj. w momencie, gdy przyznane instrumenty finansowe zostają przekazane we władztwo podatnika, oddane do jego pełnej dyspozycji. Tym samym dla powstania przychodu nie jest wystarczające samo przyznanie podatnikom prawa do uzyskania instrumentów finansowych. W jego ocenie przekazywanie przez spółkę ww. przychodów wiąże się z powstaniem po Państwa stronie obowiązków płatnika, o których mowa odpowiednio w art. 32 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można przy tym zgodzić się argumentacją, że uzyskanie instrumentów finansowych – jako świadczenia z tytułu umowy o pracę, kontraktu menedżerskiego, umowy zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym charakterze – nie skutkuje określonym przysporzeniem w majątku podatnika. Na moment, kiedy podatnik uzyskuje pełne władztwo nad tymi jednostkami stają się one jego składnikiem majątku. Co więcej, są przekazywane jako składnik o rzeczywistej wartości pieniężnej. Dla oceny skutków podatkowych zdarzenia, jakim jest uzyskanie instrumentów finansowych nie ma przy tym znaczenia, że w późniejszych okresach wartość tego składnika majątku może się zmieniać. 4. 29 października 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynęła do Organu skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzuty zawarte w skardze: - Na podstawie art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4a, art. 52 § 1 i § 2, art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), działając w imieniu Skarżącej na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, Pełnomocnik Skarżącej zaskarżył Interpretację wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Organ" lub "Dyrektor KIS") dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: "PIT"), w której Organ uznał, że uzyskanie jednostek uczestnictwa przez Pracowników w ramach polityki wynagrodzeń, opartej na modelu wynikającym z Rozporządzenia Ministra Finansów z 30 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinna odpowiadać polityka wynagrodzeń w towarzystwie funduszy inwestycyjnych (Dz. U. z 2016 poz. 1487, dalej: "Rozporządzenie"), powoduje u nich powstanie przychodu z tytułu świadczeń w naturze w rozumieniu art. 11 ust. 1 i n. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: "ustawa o PIT"), który to przychód podlega opodatkowaniu. a na podstawie art. 57a p.p.s.a. zaskarżonej interpretacji indywidulanej Pełnomocnik Skarżącej zarzuca: mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - dopuszczenie się przez Organ błędu wykładni oraz niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 11 ust. 1 w zw. z ust. 2 i 2a ustawy o PIT oraz niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 7-9 ustawy o PIT, polegającej na uznaniu, że przekazanie lub pozostawienie do dyspozycji jednostek uczestnictwa w ramach zmiennych składników wynagrodzenia powoduje u określonych osób objętych postanowieniami, które wynikają z Rozporządzenia powstanie przychodu z tytułu świadczeń w naturze związanego z ich zatrudnieniem w Towarzystwie, a w konsekwencji skutkuje zakwalifikowaniem ww. świadczeń jako przychodów ze stosunku pracy lub z tytułu działalności wykonywanej osobiście, dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 32 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, poprzez zastosowanie powyższych przepisów, co skutkowało uznaniem, że na Towarzystwie, w związku z dokonywaniem wypłat jednostek uczestnictwa ciążyć będą obowiązki płatnika związane z obliczeniem oraz pobraniem zaliczek na podatek dochodowy w związku z powstaniem przychodów z tytułu świadczeń w naturze u określonych osób objętych postanowieniami bazującymi na Rozporządzeniu, - dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 2 oraz art. 32 i art. 64 ust. 3 w zw. z art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP, polegającej na niezastosowaniu powyższych przepisów skutkującym uznaniem, że wypłata jednostek uczestnictwa prowadzi do powstania przychodu z tytułu świadczeń w naturze u osób objętych postanowieniami bazującymi na Rozporządzeniu, w sytuacji w której niezależnie od tego, ich późniejsze umorzenie przez te osoby powoduje powstanie przychodu z tytułu kapitałów pieniężnych, co w konsekwencji prowadzi do nieproporcjonalnego i nieznajdującego podstawy w przepisach prawa podwójnego opodatkowania tożsamego świadczenia, Mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa") poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego na niekorzyść podatnika oraz w konsekwencji przyjęcie wykładni prawa powodującej największe możliwe obciążenie podatkowe. W związku z powyższym, Pełnomocnik Skarżącej wniósł na podstawie 146 § 1 p.p.s.a., o uchylenie Interpretacji, na podstawie art. 200 oraz art. 205 p.p.s.a., o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. 5. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przepisu art. 57a p.p.s.a. sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57 (a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.). 7. W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga jest uzasadniona. 8. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest prawnopodatkowa kwalifikacja wynagrodzeń wypłacanych Pracownikom, stanowiących jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych (instrumentów finansowych) określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów. Spór w sprawie niniejszej dotyczy również związanych z powyższym obowiązków skarżącej spółki i funduszu inwestycyjnego. 9. W ocenie Skarżącej, przychód po stronie pracowników powstaje wyłącznie w momencie umorzenia (spieniężenia) instrumentów finansowych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia. Innymi słowy – zdaniem Skarżącej – przychód po stronie pracowników powstaje wyłącznie w dacie otrzymania przez Pracownika pieniędzy lub w dacie postawienia pieniędzy do jego dyspozycji. Skarżąca stoi na stanowisku, że przychód ten stanowi przychód z kapitałów pieniężnych i podlega opodatkowaniu 19% stawką przewidzianą w art. 30a ust. 1 ustawy o PIT (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r.) lub art. 30b ust. 1 ustawy o PIT (w stanie prawnym obowiązującym od 31 grudnia 2024 r.). W konsekwencji – w ocenie Towarzystwa – nie może ono pobrać zaliczki od wypłat dokonywanych na rzecz Pracowników, ponieważ to nie ono wypłaca środki pieniężne Pracownikom. Przy umorzeniu instrumentów finansowych, tj. w jedynym momencie, gdy dochodzi do powstania przychodu w analizowanym zdarzeniu przyszłym, to nie Skarżąca Spółka dokonuje wypłaty Pracownikom – podkreśliło Towarzystwo. W jego ocenie fundusze inwestycyjne – w tym Fundusz - do 31 grudnia 2023 r. były podmiotami wprost zobowiązanymi do wypełniania obowiązków płatnika, a od 2024 r. są zobowiązane do pełnienia funkcji informacyjnej na podstawie ustawy o PIT, t.j. do przedstawienia Pracownikowi PIT-8C, aby mógł on dokonać samoobliczenia podatku. 10. Dyrektor KIS jedynie częściowo zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej, tj. w zakresie skutków podatkowych w momencie umorzenia instrumentów finansowych. Stwierdził, że z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa (wypłata środków z tytułu umorzenia/spieniężenia tych instrumentów) nie powoduje powstania po stronie Skarżącej obowiązków płatnika, o których mowa odpowiednio w art. 32 i art. 41 ust. 1 ustawy o PIT zarówno w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. jak i w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. Zdaniem Dyrektora KIS w tej sytuacji obowiązek płatnika będzie ciążył na funduszu dokonującym odkupu jednostek uczestnictwa, na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT (w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2023 r.). Natomiast w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. fundusz dokonujący odkupu jednostek uczestnictwa w celu ich umorzenia będzie zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C oraz przesłania jej podatnikowi i urzędowi skarbowemu. W ocenie organu także samo przekazanie pracownikom i wymienionym we wniosku osobom jednostek uczestnictwa mieści się w pojęciu przychodu z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W konsekwencji przekazanie tych przychodów przez skarżącą spółkę wiąże się z powstaniem po jej stronie obowiązków płatnika, o których mowa w art. 32 i art. 41 ust. 1 ustawy o PIT. 11. W ocenie Sądu stanowisko Dyrektora KIS jest nieprawidłowe przede wszystkim w odniesieniu do kwalifikacji podatkowej samego przekazania na rzecz pracowników i innych wskazanych we wniosku osób jednostek uczestnictwa. Jak trafnie podniosła Skarżąca nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że Pracownik w momencie "przekazania" mu instrumentów finansowych (jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego, certyfikatów inwestycyjnych lub innych określonych w § 6 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia odnosi definitywne przysporzenie. 12. Zauważyć należy, że analogiczny spór do powyższego był przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne m.in. w sprawach zakończonych wyrokami z 13 listopada 2019 r. o sygn. akt III SA/Wa 698/19, 29 listopada 2022 r. o sygn. akt III SA/Wa 581/22, 12 czerwca 2025 r. o sygn. akt III SA/Wa 607/25. Wskazać również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 grudnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1609/20 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Warszawie z 13 listopada 2019 r. w sprawie III SA/Wa 698/19. Skład orzekający w niniejszej sprawie przyjmuje argumenty przedstawione w powyższych orzeczeniach za własne. 13. Uznając, że przychód po stronie Pracowników powstaje już w momencie wydania im jednostek uczestnictwa organ odwoławczy odwołał się do treści art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W ocenie Sądu, stanowisko to jest błędne. Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, za przychód uznaje się otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że dla rozpoznania przychodu konieczne jest łączne spełnienie dwóch warunków: 1) świadczenie musi mieć wymierną korzyść dla podatnika oraz 2) podatnik musi tę korzyść (świadczenie) otrzymać. Aby zatem stwierdzić powstanie przychodu konieczne jest ustalenie, że dane przysporzenie ma definitywny charakter. "Definitywność" przychodu zakłada jego bezzwrotność, trwałość i ostateczność, tak, że wpłacone środki uznawane są za należne podmiotowi je otrzymującemu, który może nimi swobodnie dysponować. Odnosząc powyższe do opisanego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem Dyrektora KIS, że Pracownik już w momencie wypłacenia mu jednostek uczestnictwa (instrumentów finansowych) odnosi definitywne przysporzenie. Podkreślić należy – co jednoznacznie zostało przedstawione we wniosku – że na moment wypłaty jednostek uczestnictwa przysporzenie z nimi związane jest jedynie potencjalne, co trafnie akcentowała Skarżąca Spółka. Samo objęcie jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych nie powoduje powstanie przychodu u podatnika. Przychód ten może być zrealizowany w przyszłości tj. w momencie umorzenia lub odkupu jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz. Ze względu na zmienność wartości ww. instrumentów finansowych, faktyczna wartość przysporzenia po stronie Pracownika będzie znana dopiero w momencie ich umorzenia. Taki mechanizm rozliczania instrumentów finansowych powoduje, że wartość jednostek uczestnictwa w momencie ich umorzenia może być: 1) wyższa od wartości tych instrumentów obliczonej na podstawie ostatniej znanej wyceny dokonanej przed momentem wypłaty instrumentów Pracownikowi (zwiększenie wartości jednostek uczestnictwa), albo 2) niższa od wartości tych instrumentów obliczonej na podstawie ostatniej znanej wyceny dokonanej przed momentem wypłaty instrumentów Pracownikowi (zmniejszenie wartości jednostek uczestnictwa). Nie można też wykluczyć, że wypłacone jednostki uczestnictwa na moment przedstawienia ich do odkupu lub umorzenia będą posiadać znacznie niższą wartość od wartości potencjalnej jaką posiadały w dniu wypłaty, co może mieć miejsce ze względu na szereg zmiennych, zarówno zależnych jak i niezależnych od Towarzystwa, Pracowników oraz zarządzanego przez Towarzystwo Funduszu (np. w wyniku nietrafionych decyzji inwestycyjnych dotyczących aktywów danego funduszu inwestycyjnego lub w związku ze spadkiem efektywności inwestycji wynikającym z ogólnej sytuacji gospodarczej z uwagi na kryzys finansowy, krach na giełdzie, itd.). Dlatego też ustawodawca na mocy przywołanego wcześniej rozporządzenia powiązał wynagrodzenie określonych pracowników towarzystw funduszy inwestycyjnych właśnie z tą zmiennością. Co istotne, Pracownicy towarzystw funduszy inwestycyjnych po wypłaceniu im jednostek uczestnictwa (instrumentów finansowych), na podstawie znajdujących oparcie w przepisach rozporządzenia umowach zobowiązują się do tego, aby nie spieniężać wypłaconych instrumentów finansowych do momentu upływu odpowiednich okresów wstrzymania. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zostało wyraźnie zaznaczone, że wypłacone zmienne składniki wynagrodzenia podlegają okresowi wstrzymania. W okresie tym przedmiotowe składniki wynagrodzenia nie mogą być zbyte ani przedstawione do odkupu lub wykupu. 14. Uznanie zatem, że po stronie Pracowników skarżącej powstaje w momencie wypłaty instrumentów finansowych jakikolwiek przychód do opodatkowania z tytułu świadczeń w naturze, jak słusznie zauważa skarżąca, mogłoby prowadzić do opodatkowania wartości, której Pracownik nie uzyskał i nie uzyska do momentu odkupu lub umorzenia, to jest najwcześniej po upływie określonych okresów wstrzymania. Ze względu na okres wstrzymania prawa do spieniężenia instrumentów finansowych, z założenia nigdy nie będzie odpowiadać realnemu przysporzeniu jakie w późniejszym okresie odniesie Pracownik i to nawet poprzez zastosowanie którejkolwiek z metod określania wartości świadczeń w naturze ujętych w art. 11 ust. 2 i 2a ustawy o PIT. 15. Podsumowując, wartość przysporzenia będzie mogła być definitywnie określona dopiero na dzień przedstawienia instrumentów finansowych do odkupu lub umorzenia. Zgodzić się należy ze Skarżącą, że przyjęcie za Dyrektorem KIS jako wartości świadczenia w naturze ceny, jaką musiałby zapłacić Pracownik, aby samodzielnie nabyć te sporne jednostki uczestnictwa w warunkach rynkowych, oznaczałoby, że Pracownik musiałby wykazać jako dochód wartość, która nie będzie odpowiadać realnemu przysporzeniu, jakie uzyska w późniejszym okresie. Zauważenia też wymaga, że mimo, iż otrzymane przez Pracownika świadczenie w formie jednostek uczestnictwa związane jest z pracą świadczoną przez Pracownika na rzecz Towarzystwa, świadczenie to nie spełnia normy prawnej ujętej w art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 7-9 ustawy o PIT, a tym samym nie może stanowić przychodu z tytułu świadczeń w naturze związanego z ich zatrudnieniem w Towarzystwie, a w konsekwencji skutkuje zakwalifikowaniem ww. świadczeń jako przychodów ze stosunku pracy lub z tytułu działalności wykonywanej osobiście, co słusznie podniesiono w skardze. W ocenie Sądu, jako trafne należy przyjąć zatem stanowisko Skarżącej, że na gruncie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego w niniejszej sprawie, nie sposób zakwalifikować wypłaty instrumentów finansowych jako przychodu z tytułu świadczenia w naturze. Przychody z kapitałów pieniężnych (zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT), powstają w momencie odkupu lub umorzenia jednostek uczestnictwa (instrumentów finansowych). 16. Zdaniem Sądu, wadliwa wykładnia art. 11 ust. 1 ustawy o PIT skutkowała również niewłaściwą oceną co do zastosowania przepisów wskazanych w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o PIT, a w konsekwencji zakwalifikowanie przez Dyrektora KIS wypłaty jednostek uczestnictwa przez Skarżącą jako przychody pracowników ze stosunku pracy lub z tytułu działalności wykonywanej osobiście. Skutkiem powyższego na Skarżącej nie będą zatem ciążyć obowiązki płatnika związane z przyznaniem lub wypłatą instrumentów finansowych wchodzących w skład zmiennych składników wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za zasadne postawione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy polegający na dokonaniu niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 11 ust. 1 w zw. z ust. 2 i 2a oraz art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 7-9 ustawy o PIT, a także art. 32 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o PIT. W ocenie Sądu, istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedstawionego do kontroli Sądu zagadnienia ma także zakaz podwójnego opodatkowania tożsamych wartości tym samym podatkiem, co słusznie było akcentowane przez Skarżącą zarówno we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i w skardze. Kwalifikacja wypłaty oraz odkupienia lub umorzenia spornych instrumentów finansowych do dwóch źródeł przychodów, tj. przychodu ze stosunku pracy (lub z działalności osobistej) oraz przychodów z kapitałów pieniężnych, prowadzi w efekcie do podwójnego opodatkowania tego samego świadczenia. Z jednej bowiem strony organ stwierdza, że otrzymanie przez Pracownika instrumentów finansowych na moment ich wypłaty spełnia definicję nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT, a jednocześnie drugim momentem powstania przychodu podatkowego, tym razem ze źródła kapitały pieniężne, jest moment przedstawienia do odkupu lub umorzenia określonych instrumentów finansowych. Takie ujęcie powoduje, że wynagrodzenie Pracownika będzie opodatkowane ponownie, pomimo tego, że Pracownik już raz zapłacił daninę od "hipotetycznej" wartości związanej ze świadczeniem w naturze (chociaż nie przełożyło się ono na realne przysporzenie po jego stronie). Powyższe sprzeczne jest z zakazem podwójnego opodatkowania tożsamych wartości tym samym podatkiem, który to zakaz, w powiązaniu z szerszym kontekstem systemowym (wymagającym oceny przepisów regulujących opodatkowanie przychodów z tytułu zbycia instrumentów finansowych oraz rozliczania kosztów uzyskania przychodów), wynika również z norm konstytucyjnych i winien być uwzględniony przy dokonywaniu wykładni mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego. Przypomnieć należy, że na tle prawa podatkowego konstytucyjna zasada równości oznacza postulat zachowania równomierności w opodatkowaniu podatkami przez wprowadzenie powszechnego i proporcjonalnego opodatkowania. Powszechność opodatkowania oznacza opodatkowanie wszystkich podatników na tych samych zasadach (por. postanowienie NSA z 5 kwietnia 2011 r., I FSK 525/10). W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (por. wyrok z dnia 22 maja 2002 r. sygn. akt K 6/02) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z 11 czerwca 2010 r., I FSK 972/09) wskazuje się, że podwójne opodatkowanie stoi też w sprzeczności z zasadami wyrażonymi w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. 17. W świetle powyższego w pełni zasadne okazały się postawione w skardze zarzuty naruszenia ww. przepisów prawa materialnego. Podkreślić należy, że ma rację Skarżąca Spółka, że w przedstawionych we wniosku okolicznościach sprawy (stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym) przychód po stronie Pracowników powstanie wyłącznie w momencie umorzenia jednostek uczestnictwa. Z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika jednoznacznie (co też dostrzegł Dyrektor KIS), że świadczenie pieniężne wypłacane Pracownikom z tytułu umorzenia (spieniężenia) instrumentów finansowych nie pochodzi od Skarżącej Spółki. To Fundusz dokonuje wypłaty środków. Zarówno Dyrektor KIS, jak i Skarżąca stoją zgodnie na stanowisku, że we wskazanych okolicznościach po stronie Skarżącej nie powstają obowiązki płatnika. Strony postępowania zgadzają się też, że we wskazanych okolicznościach po stronie Pracowników powstanie przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu zryczałtowaną 19% stawką podatku dochodowego. Pogląd taki został zaprezentowany w ramach własnego stanowiska we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i przez organ w interpretacji. 18. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, w sprawie niniejszej nie doszło do naruszenia przepisu art. 2a O.p., gdyż przedstawiona wyżej argumentacja wskazuje, że w niniejszej sprawie nie istnieją wątpliwości uzasadniające stosowanie ww. przepisu. 19. Wydając ponownie interpretację indywidualną, Dyrektor KIS zobowiązany jest do uwzględnienia wykładni przedstawionej w niniejszym uzasadnieniu. 20. Z uwagi na wskazane powyżej naruszenie przepisów prawa materialnego uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1) sentencji wyroku. 21. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2) sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z § 4 p.p.s.a. oraz § 2 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687). Łączną kwotę 697,- zł zasądzoną z tego tytułu na rzecz skarżącej stanowią: wpis od skargi w wysokości 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł ----------------------- 2