III SA/Wa 2587/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksumdzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę - Skarżący – A. S. pismem z dnia 19 lipca 2016 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie wykreślenia podatnika z rejestru podatników podatku od towarów i usług. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 19 września 2016 r., pismem z dnia 21 września 2016 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy Skarżący przed wniesieniem skargi złożył w toku postępowania wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w odpowiedzi z dnia 29 września 2016 r. wyjaśnił, iż takowe wezwanie nie zostało wniesione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że zaskarżona czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Warszawie – Wawer objęta jest zakresem art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Sąd w pełni podziela zapatrywanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach sygn. I FSK 1370/11, I FSK 1266/12 (dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w których wyjaśniono, że wykreślenie podatnika z rejestru VAT na podstawie art. 96 ust. 9 ustawy o VAT stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3). Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się przy tym za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) strona może wnieść za pośrednictwem organu skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. W zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym należy stwierdzić, że strona nie dochowała trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. z powodu braku złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyni złożoną skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.