III SA/Wa 2644/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-09-24

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego, która ponosi straty w działalności gospodarczej i ma zajęte rachunki bankowe, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego może uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowym, polegające na zwolnieniu od kosztów sądowych, jeśli wykaże brak wystarczających środków na ich pokrycie. Jednakże, nawet w przypadku strat i zajęcia rachunków bankowych, spółka musi wykazać, że podjęła wszelkie niezbędne środki w celu zdobycia funduszy. Uiszczanie należności publicznoprawnych, w tym kosztów sądowych, ma pierwszeństwo przed innymi zobowiązaniami z tytułu działalności gospodarczej. W tym przypadku, mimo trudności, spółka dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie części kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Spółka V. spółka z o.o. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na ponoszone straty, zajęcie rachunków bankowych przez organy podatkowe oraz posiadanie nieruchomości. Spółka przedstawiła dokumentację finansową potwierdzającą trudności. Referendarz sądowy ocenił, że spółka dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie części kosztów sądowych, mimo ogólnych trudności finansowych.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono spółkę od wpisu od skargi ponad 6 tys zł; 2. Odmówiono przyznania spółce prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

24.09.2014 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 24.09.2014 r. po rozpoznaniu wniosku V. spółka z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi V. spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .06.2014 r Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r p o s t a n a w i a 1.zwolnić spółkę od wpisu od skargi ponad 6 tys zł; 2. odmówić przyznania spółce prawa pomocy w pozostałym zakresie; V. spółka z o.o.., w formularzu PPPr z 4.09.2014 r, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podała, że: - w okresie ostatnich dwóch lat ponosiła straty;- do czerwca 2014r poniosła stratę w wysokości 270502 zł; - przyczyną złych wyników jest załamanie handlu pojazdami jednośladowymi; - rachunki bankowe zostały zajęte przez organy podatkowe na kwotę 2224845,52 zł. Spółka, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego poinformowała, że posiada (własność) nieruchomość w P. . Przekazała, m.in., wydruki z ewidencji sprzedaży, rachunek zysków i strat za 1.01.2013- 31.12.2013 r, zestawienie obrotów i sald konta, uproszczoną listę płac, zestawienie nie rozliczonych operacji, zestawienie obrotów i sald konta, faktury VAT wystawione przez doradcę podatkowego (na łączną kwotę ok 12 tys zł), akt notarialny o nabyciu lokalu, listę operacji bankowych, ewidencje VAT zakupów Referendarz sądowy zauważa, że jedyny koszt wymagany obecnie w sprawie to koszt wpisu od skargi w sprawie w wysokości ponad 1200,- zł, zatem do tej wysokości należy rozważać zdolność strony do ponoszenia obciążeń. Zdolność do ponoszenia przyszłych obciążeń należy bowiem rozważać z uwzględnieniem każdoczesnej sytuacji majątkowej i finansowej strony. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, o który strona zwraca się - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504). Referendarz sądowy wskazuje, ze nie prawdą jest, że spółka nie prowadzi jakiejkolwiek działalności przynoszącej dochód i nie dysponuje środkami finansowymi, ponieważ z ewidencji VAT zakupów w 2014 r wynika dokonywania wydatków, niekiedy w znacznych rozmiarach (np. 36 tys zł, , 1248 zł, 40098 zł , 4927 zł, 18077 zł, 17 373 zł, 18077 zł, 17 373 zł. Należy nadmienić, że spółka dokonuje nie tylko rozporządzenia posiadanymi środkami, ale także uzyskuje przychód, co wynika z ewidencji VAT sprzedaży (18 tys zł, 84 tys zł i in). Nie sposób jednak odmówić przymiotu prawdziwości twierdzeniom spółki, zgodnie z którymi przeżywa trudności płatnicze, co wynikać może z faktu zablokowania rachunków bankowych, czy struktury (zmieniającej się), listy płac. Jednakże wydatki z tytułu kosztów postępowania, zaliczające się do należności publicznoprawnych, nie ustępują pierwszeństwa zaspokojenia innym zobowiązaniom z tytułu działalności gospodarczej spółki, np. zobowiązaniom na rzecz pełnomocnika, które są, jak wynika z nadesłanych faktur, regulowane. Uiszczanie świadczeń publicznoprawnych, w tym podatków (nawet w większej od spodziewanej wysokości) oraz kosztów sądowych to jeden z wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, które – co do zasady - powinny być zaspokajane z uzyskiwanych przychodów (podobnie postanowienie z 5.06.2008 r., I FZ 236/08, postanowienie z 2.07. 2004 r., I SA/Gd 269/04, z 18.10.2013 r., sygn. akt II FZ 878/13, postanowienie z 27 lutego 2014 r II FZ 1353/13 CBOSA). Z tego też powodu osiąganie straty w ramach działalności gospodarczej – zamiast dochodu - nie jest powodem uzasadniającym przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Podsumowując, z zestawienia wysokości środków finansowych, którymi dysponuje strona (co wynika z zestawień sprzedaży) wynika zdolność strony do wygospodarowania należności z tytułu kosztów sądowych w wysokości 6000 zł, już niezależnie od wniosków, co do możliwości wykorzystania zapasów, należności i aktywów widniejących w rachunku zysków i strat. Mając to na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło