III SA/Wa 2842/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno (sprawozdawca), Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2006 r. sprawy ze skargi D. S. i K. S. – D. s.c. na postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu odwołania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz strony skarżącej kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. III SA/Wa 2842/06 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zwrócił odwołanie firmy D. i K. S. D. s.c., zwanej dalej skarżącym, wniesione w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na wykonanie kompleksowych prac w gospodarstwie szkółkarskim w J. w 2006 r., prowadzonym przez zamawiającego, tj. Gospodarstwo Pomocnicze przy [...]Parku [...], z powodu nieuiszczenia wpisu. Pismem z dnia [...] maja 2006 r. pełnomocnik skarżącego wezwał Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych do usunięcia naruszeń prawa w trybie art. 52 § 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W odpowiedzi na to, pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...] maja 2006 r. i wyjaśnił, że odwołanie skarżącego zostało złożone w urzędzie pocztowym w dniu 4 maja 2006 r., wraz z dowodem uiszczenia opłaty w kwocie 4.674 zł., tj. w niewłaściwej wysokości. Organ powołał się na § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu od odwołania oraz szczegółowych zasad rozliczania kosztów w postępowaniu odwoławczym (Dz. U. Nr 49, poz. 468 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie wpisu, zgodnie z którym wpis uznaje się za uiszczony tylko w sytuacji, gdy został wniesiony we właściwym terminie i odpowiedniej wysokości oraz na stosowny numer konta. Pismem z dnia 9 maja 2006 r. Urząd Zamówień Publicznych, na podstawie § 2 ust 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpatrywaniu odwołań (Dz. U. Nr 56, poz. 547), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie regulaminu, zwrócił się do skarżącego o przesłanie dowodu uiszczenia wpisu. W odpowiedzi, pismem z dnia 10 maja 2006 r. skarżący przesłał potwierdzenie dokonania płatności, z którego wynika, że w dniu 4 maja 2006 r. nastąpiła wpłata kwoty 4.674 zł, a w dniu 8 maja 2006 r., tj. po dacie złożenia odwołania w urzędzie pocztowym, wpłata kwoty 70 zł. Organ powołał się na przepis art. 185 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 177 ze zm.), zwanej dalej p.z.p., zgodnie z którym odwołanie podlega rozpoznaniu jeżeli na zasadach określonych w ustawie opłacono wpis, zaś dowód jego uiszczenia załączono do odwołania. Stosownie zaś do § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie regulaminu postępowania, w przypadku niedołączenia do odwołania dowodu opłaty wpisu, opłaconego najpóźniej w dniu złożenia odwołania, odwołujący się zostaje wezwany do uzupełnienia braku odwołania, ale wyłącznie w zakresie przesłania dowodu uiszczenia wpisu. Uzupełnienie kwoty wpisu po dacie złożenia odwołania nie skutkuje rozpatrzeniem odwołania. Niedokonanie czynności opłacenia wpisu w terminie, skutkuje zwrotem wniesionego odwołania w drodze postanowienia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych (art. 185 ust. 3 p.z.p.). Na potwierdzenie tego stanowiska organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 524/05. Odnosząc się do zarzutów pisma skarżącego z dnia 30 maja 2006 r., dotyczących naruszenia art. 9, art. 11, art. 40 oraz art. 1 24 § 1 i 2 k.p.a., organ wskazał, że informacja o aktualnej wysokości wpisu została opublikowana w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 6 marca 2006 r. Nr 56, poz. 12014, a ponadto jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Zamówień Publicznych, zgodnie z § 4 rozporządzenia w sprawie wpisu. Organ wyjaśnił, że stosownie do § 1 powołanego rozporządzenia, podstawę do ustalenia wpisu od odwołania wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego stanowi kwota bazowa, ustalona w ustawie budżetowej na dany rok. Zaś ustawa budżetowa na rok 2006 z dnia 17 lutego 2006 r. została opublikowana w dniu 2 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 35, poz. 244). Z uwagi na brak ustawowego unormowania, na postanowienie Prezesa Urzędu o zwrocie odwołania, zażalenie nie przysługuje. Jednakże zgodnie z art. 50 p.p.s.a., każdy, kto ma interes prawny uprawniony jest do wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego. Ponadto organ podkreślił, że niedoręczenie postanowienia pełnomocnikowi strony oraz niepouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy i nie może stanowić podstawy do żądania rozpatrzenia wniesionego odwołania. Postanowienie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pełnomocnika skarżącego, który wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 185 p.z.p., poprzez uznanie, że nieuiszczono wpisu, gdy tymczasem skarżący przy piśmie z dnia 10 maja 2006 r. na wezwanie Prezesa UZP wykazał że wpis został dokonany, 2) art. 9, 11, 40 i 124 § l i 2 k.p.a., z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia, 3) art. 709 k.p.c. w zw. z art. 184 p.z.p. oraz z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie regulaminu, poprzez pominięcie reprezentującego stronę pełnomocnika. W uzasadnieniu wyjaśniono, że Gospodarstwo Pomocnicze przy [...] Parku [...] w J., jako zamawiający, zawiadomiło skarżącego o wyborze oferty innego wykonawcy. Skarżący złożył protest w dniu [...] kwietnia 2006 r., który został oddalony przez zamawiającego. Na rozstrzygnięcie zamawiającego skarżący złożył odwołanie, które Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zwrócił zaskarżonym postanowieniem. Postanowienie to zostało doręczone tylko stronie w dniu 23 maja 2006 r., z pominięciem jej pełnomocnika. Zdaniem skarżącego wpis od odwołania faktycznie został uiszczony, a Prezes UZP mógł jedynie zakwestionować jego wysokość czy terminowość, natomiast twierdzenie, że nie został uiszczony mija się z faktami. Zdaniem skarżącego organ naruszył art. 15 k.p.a., wyrażający zasadę dwuinstancyjności postępowania. Zarzut ten powiązany jest z zarzutem dotyczącym braku pouczenia w zaskarżonym postanowieniu, co do sposobu jego zaskarżenia. Skarżący uważa bowiem, że rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Prezesa UZP powinno podlegać niezależnej i bezstronnej ocenie uprawnionego do tego organu, gdy tymczasem nie podlega ono żadnej kontroli w normalnym toku postępowania. W odpowiedzi na skargę, Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zawarte w niej zarzuty należy rozważyć na obecnym etapie postępowania. Zgodnie z art. 185 ust. 3 p.z.p. rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w przedmiocie zwrotu wniosku następuje w formie postanowienia. Wprawdzie stosownie do art. 184 ust. 3 p.z.p. do postępowania odwoławczego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) o sądzie polubownym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, niemniej należy uznać, że odpowiednie stosowanie przepisów procedury cywilnej odnosi się do postępowania przed zespołem arbitrów. Skoro jednak w myśl art. 152 ust. 1 p.z.p. Prezes UZP jest centralnym organem administracji rządowej, to wydawane przez niego, na podstawie art. 185 ust. 3 tej ustawy, rozstrzygnięcie w formie postanowienia jest aktem administracyjnym, czyli postanowieniem w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 524/05). A zatem w zakresie nieunormowanym w ustawie p.z.p., do postępowania, w którym wydane zostaje takie postanowienie należy stosować przepisy k.p.a. Zgodnie z art. art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to pisma doręcza się właśnie jemu. Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w k.p.a. zasadą oficjalności doręczeń, obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu tak samo jak strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne. Strona postępowania administracyjnego, ustanawiająca pełnomocnika, chroni się przed skutkami nieznajomości prawa, a jeżeli organ administracji pomija pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, to niweczy skutki staranności strony w dążeniu do ochrony swych praw i interesów i otrzymania takiej ochrony prawnej, jaką powinna ona uzyskać w państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 1993 r., III ARN 45/93 (OSNCP 1994, z 5, poz. 112). A zatem doręczenie pisma tylko stronie, jeśli ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i to właśnie miało miejsce w niniejszej sprawie. Natomiast doręczenie pisma stronie, która ustanowiła pełnomocnika, obok doręczenia go pełnomocnikowi, ma wymiar czynności procesowej, lecz wyłącznie informacyjnej. Jednoczesne bowiem doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast skutki prawne związane z jego doręczeniem rozpoczynają się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi (por. post. NSA z dnia 11 marca 1997 r., I SA/Po 1333/96, niepubl.; wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1997 r., I SA/Lu 157/96, niepubl.; wyr. NSA z dnia 26 marca 1998 r., II SA 157/98, niepubl.; post. SN z dnia 6 stycznia 1999 r., III RN 95/98, OSNP 1999, nr 21, poz. 672; wyr. NSA z dnia 15 maja 2001 r., I SA 2605/99, niepubl.). W tej sytuacji na obecnym etapie postępowania, ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi należy uznać za przedwczesne. Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 lit. c i art. 200 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.