III SA/Wa 2843/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2018 r. zażalenia A.W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2843/16 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A.W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2843/16 oddalił skargę A.W. (dalej "Skarżąca"). Skarżąca złożyła wniosek o uzasadnienie i na podstawie zarządzenia z dnia 20 marca 2018 r. została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie tego uzasadnienia. Na powyższe zarządzenie Skarżąca złożyła zażalenie. Wobec tego, że zażalenie nie było podpisane, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Z informacji wynikających ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania oraz ze strony www.sledzenie.poczta-polska.pl wynika, że przesyłka polecona zawierająca powyższe zarządzenie kierowana do pełnomocnika skarżącej, została awizowana w dniu 11 maja 2018 r. z powodu nie zastania adresata ani też innych osób uprawnionych do jej odbioru. Zawiadomienie o nadejściu przedmiotowej przesyłki oraz możliwości jej odbioru w placówce pocztowej listonosz zostawił w pocztowej skrzynce oddawczej pod adresem wskazanym na przesyłce. Powtórne awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 21 maja 2018 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 130) wynika, że przesyłkę zawierającą wskazane zarządzenie wydano pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 28 maja 2018 r. Skarżąca uzupełniła braki formalne zażalenia w dniu 4 czerwca 2018 r. (data nadania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie należało odrzucić. Jak wyjaśniono powyżej, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 130) wynika, że przesyłkę zawierającą wskazane zarządzenie wydano pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 28 maja 2018 r. Jednakże, Sąd mając na uwadze treść art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") uznał, że ww. zarządzenie skutecznie zostało doręczone z dniem 25 maja 2018 r. Stosownie do art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Wyjaśnić należy, że termin oczekiwania na odbiór pisma wynosi 14 dni, a powtórne zawiadomienie, które jest pozostawiane po bezskutecznym upływie terminu siedmiodniowego, nie otwiera kolejnego siedmiodniowego terminu, a jedynie po raz kolejny informuje o biegnącym już terminie czternastodniowym, który jest liczony od daty pierwszego zawiadomienia. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl., z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. II OZ 810/13). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 P.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 P.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 P.p.s.a. (por. B. Dauter (w) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez pełnomocnika strony już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a. W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane dnia 11 maja 2018 r., bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. upływał dnia 25 maja 2018 r. Tego też dnia, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło doręczenie pisma adresatowi i zaczął biec 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia liczony od 11 maja 2018 r. upływał zatem dnia 25 maja 2018 r. Zatem uzupełnienie braków formalnych zażalenie poprzez nadesłanie podpisanego zażalenia w dniu 4 czerwca 2018 r. nastąpiło z uchybieniem terminowi. Na mocy 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec uzupełnienia braków formalnych zażalenia po terminie, Sąd na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a zobligowany był zażalenie odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.