III SA/Wa 2854/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , w składzie: po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg C. AB z siedzibą w Szwecji na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2008 r. i od stycznia do marca 2009 r. postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz C. AB z siedzibą w Szwecji kwotę 37065 zł (słownie: trzydzieści siedem tysięcy sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. połączył sprawy Skarżącej, C. AB z siedzibą w Szwecji, o sygnaturach III SA/Wa 2130/11 oraz III SA/Wa 2131/11 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia je dalej pod wspólną sygnaturą III SA/Wa 2130/11. Wyrokiem z tego dnia Sąd oddalił skargi Skarżącej na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. oraz z dnia [...] maja 2011 r., w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2008 r. i od stycznia do marca 2009 r. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Skarżącej od tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 października 2013 r. sygn. akt I FSK 1365/12 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 9.616 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Następnie wyrokiem z 17 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2854/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. oraz z dnia [...] maja 2011 r., stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 15371 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pełnomocnik Skarżącej zażaleniem z 12 marca 2014 r., zaskarżył wyrok w części dotyczącej zasądzonych kosztów postępowania. Wniósł o uchylenie tego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 37064 zł. Przyjętemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 200 i art. 205 § 2 i 4 P.p.s.a. oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153). Argumentował, że za ponowny udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji przysługuje mu odrębne wynagrodzenie. Ponadto, w jego opinii, połączenie kilku oddzielnych spraw do łącznego rozpoznania nie pozbawia ich odrębności i nie zmienia faktu, że są samodzielnymi sprawami. Postanowieniem z 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I FZ 156/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle z art. 190 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", tutejszy Sąd ponownie rozpoznając wniosek Skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie w powołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 156/14. Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, zgodnie z którym, jeżeli profesjonalny pełnomocnik reprezentuje stronę w obu instancjach, stawki wynagrodzenia odnoszą się do każdej instancji oddzielnie. Podobnie, jeżeli orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenie. Ponadto połączenie spraw do wspólnego rozpoznania czy rozstrzygnięcia nie pozbawia tych spraw odrębności i nie zmienia faktu, że są to samodzielne sprawy. Dlatego też wyrok powinien zawierać rozstrzygnięcie co do każdej z połączonych spraw. Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na mocy przepisu art. 205 § 4 P.p.s.a. przepisy § 2 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. Uwzględniając tę wykładnię oraz ww. przepisy tutejszy Sąd do kosztów postępowania, których zwrot zasądzono na rzecz Skarżącej od organu, zaliczył przede wszystkim koszty wynagrodzenia pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, reprezentującego Skarżącą w niniejszej sprawie na różnych jej etapach. Wysokość kosztów tego wynagrodzenia ustalono z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153), które w takich sprawach wynoszą 7200 zł (§ 3ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia). Ponieważ pełnomocnik, będący doradcą podatkowym, reprezentował Skarżącą w połączonych sprawach dwukrotnie przed Sądem I instancji i jeden raz w postępowaniu kasacyjnym, wysokość kosztów jego wynagrodzenia, ustalona na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia, wynosi 28800 zł. Do kosztów postępowania zaliczono także wysokość poniesionych przez Skarżącą kosztów sądowych, to jest: wpisów od skarg (5171 zł oraz 3060 zł), a ponadto wysokość opłat skarbowych uiszczonych za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (po 17 zł od sprawy). Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 4 oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, orzeczono jak w sentencji.