III SA/Wa 2878/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Aneta Lemiesz, Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją Nr [...] [...] z 2 sierpnia 2011 r. zabezpieczył na majątku Skarżącego – M.K. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 2.064.924 zł i należnych za zwłokę odsetek w kwocie 543.414 zł W uzasadnieniu wskazał, że w wyniku wszczętego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. postępowania kontrolnego w stosunku do Skarżącego, w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. stwierdzono, że Skarżący nie posiada dokumentacji księgowej, wystawione przez niego faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, przychodów wynikających z otrzymanych w związku z tym należności nie ujawnił; nie złożył zeznania podatkowego za 2007 r. Z uwagi na powyższe oraz przez wzgląd na wielkość wynikającej z tego faktu zaległości (która przekracza wartość składników majątku trwałego i obrotowego Podatnika) Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wnioskiem z 16 lipca 2010r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o wydanie decyzji o zabezpieczeniu na majątku tego Podatnika zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 33 § 1, ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm), dalej "O.p." a także wydania zaskarżonej decyzji bez właściwego uzasadnienia, tzn. z naruszeniem przepisów art. 124 i art. 210 § 4 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją Nr [...] z [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Organ odwoławczy powołał się na art. 33 § 1, § 2, § 3 O.p. i wskazał, że konstrukcja powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że w postępowaniu podatkowym i postępowaniu kontrolnym zabezpieczenie powinno być stosowane, jeśli istnieje przypuszczenie, że może zajść konieczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego w celu przymusowego wykonania zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie Prokuratura Okręgowa w W. prowadziła śledztwo o sygnaturze [...] i w związku z tym zwróciła się do Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej w W. z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli podatkowej u Skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Postanowieniem z [...] maja 2010 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. wszczął postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. zażądał od Skarżącego dostarczenia dokumentacji księgowej za 2007 r. w szczególności rejestrów prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług, deklaracji VAT-7, dokumentów źródłowych, dokumentów założycielskich oraz informacji o posiadanych rachunkach bankowych lub rachunkach oszczędnościowych, liczbie tych rachunków, obrotach i stanach tych rachunków lub upoważnienia instytucji finansowych do przekazania tych informacji. Ponieważ w wyznaczonym terminie Skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji ani informacji, 31 maja 2010 r. organ przesłuchał Skarżącego, jednak ten nie wskazał miejsca przechowywania dokumentacji podatkowej, nie był też w stanie wskazać wszystkich kontrahentów, na rzecz których świadczył usługi ani wyjaśnić, czy w okresie objętym kontrolą zatrudniał pracowników i w jakiej liczbie. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że Skarżący nie złożył zeznania dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W związku z powyższym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalił podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. jako sumę kwot netto dokonanej sprzedaży wynikających z deklaracji VAT-7 za miesiące wrzesień – grudzień 2007 r. w wysokości 4.079.269 zł, kwot netto z faktur wystawionych w okresie styczeń - sierpień 2007 r. na rzecz R. [...] SP. j. Oraz T. Sp. z o.o. w wysokości 167.484, 57 zł, i kwot przychodu z lokat bankowych overnight w wysokości 27. 109,37 zł. Kosztów uzyskania przychodu nie ustalił. W wyniku tych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wydał decyzję z [...] sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w toku postępowania odwoławczego, zmierzając do pełnego wyjaśnienia sprawy, a w szczególności podnoszonych przez Stronę zarzutów do decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W., przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające i na podstawie operacji na rachunku bankowym [...] ustalił podmioty, na rzecz których Skarżący wystawiał faktury. Do ustalonych w/w sposób kontrahentów kontrolujący zwrócili się o przekazanie uwierzytelnionych kserokopii wystawionych dla nich faktur, na podstawie których ustalono, że w poszczególnych miesiącach 2007 r. Skarżący wystawił faktury VAT na kwotę netto 13.354.527,11 zł i podatek w kwocie 2.937.995,95 zł. Wartość wpłaconych przez kontrahentów środków to 13.357.592,80 zł. W 2008r. Skarżący uzyskał dochód z wynagrodzenia ze stosunku pracy w kwocie 15.110 zł i z praw autorskich w kwocie 33 zł. W 2009 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 22.665 zł. Ponadto z majątku Skarżącego w okresie od kwietnia 2001 r. do maja 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. kilkakrotnie prowadził postępowania egzekucyjne. Podstawą tych postępowań były tytuły wykonawcze wystawione przez L. Urząd Wojewódzki (2 sztuki na kwoty 300 zł i 100 zł), P. Urząd Wojewódzki (2 sztuki - każdy na kwotę 100 zł) M. Urząd Wojewódzki (1 sztuka na kwotę 200 zł) - obejmujące zaległości z tytułu nieuregulowanych mandatów kredytowych - oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego W. na zaległość w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w kwocie 103.592 zł; w zakresie w/w tytułów skuteczna okazała się jedynie egzekucja należności wynikającej z mandatu kredytowego wystawionego przez M. Urząd Wojewódzki (kwota 200 zł została wyegzekwowana przez poborcę skarbowego w dniu 09 lutego 2005r.) - w pozostałych przypadkach tytuły na wniosek wierzycieli zostały zwrócone. Organ ustalił ponadto, że obecna wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] o powierzchni 95,98 m2 wynosi w przybliżeniu 662.500 zł, wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] o powierzchni 33,08 m2 wynosi w przybliżeniu 291.000 zł; wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) o powierzchni 57,65 m2 wynosi 355.700 zł. Dyrektor Izby Skarbowej mając powyższe na uwadze wskazał, że ze względu na okoliczności powstania zadłużenia (wystawione przez Skarżącego faktury nie obrazują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie posiada On dokumentacji podatkowej, nie złożył zeznania podatkowego za 2007 r.) i wielkość wynikającego stąd zobowiązania. Dalsze czynności kontrolne u Skarżącego wykazały znaczny (w stosunku do ustaleń przyjętych we wniosku z 16 lipca 2010 r.) wzrost przychodów w 2007 r. (z kwoty 4.273.862,94 zł do kwoty 13.384.702,17 zł), prowadzone względem Skarżącego postępowania egzekucyjne (nawet o niewielkie kwoty wynikające z nieuregulowanych mandatów kredytowych) nie prowadziły do zaspokojenia wierzycieli, bieżąca sytuacja finansowa Skarżącego jest zła (dochód za 2008 r. to 15.110 zł i 33 zł z tytułu praw autorskich, za 2009 r. - 22.665 zł), wartość posiadanego przez Skarżącego majątku (nieruchomości) to ok. [...] zł, w sprawie zachodzi uzasadniona obawa, iż zobowiązanie, określone po zakończeniu prowadzonego u Skarżącego postępowania kontrolnego, nie zostanie wykonane. Zasadnym było więc zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie zobowiązań podatkowych przez dokonanie zabezpieczenia na majątku Skarżącego. W skardze na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż brak dokumentacji księgowej nie stanowi wystarczającej przesłanki do przyjęcia, że przyszłe zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Obecnie bowiem trwają pracę nad jej odtworzeniem: udało zidentyfikować dwóch najważniejszych kontrahentów, którzy byli podwykonawcami Skarżącego. Większość kontrahentów potwierdziła także wykonanie przez Skarżącego usług na ich rzecz. Okoliczności te przeczą twierdzeniu, że wystawione faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Odnośnie nierzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania i nie złożenia zeznania podatkowego za 2007 rok Skarżący przyznał, że mógł popełnić pewne błędy przy prowadzeniu ewidencji księgowej. Jego zdaniem nie można jednak przypisywać im tak decydującego znaczenia. Odnosząc się do prowadzonych postępowań egzekucyjnych Skarżący wyjaśnił, że gdy dowiedział się o błędach, dokonywał ich stosownych korekt. Zatem zarzuty w tym zakresie są bezprzedmiotowe. Potwierdzając swoją słabą sytuację finansową Skarżący wskazał jednak, że dotyczy ona jedynie ostatniego okresu czasu. Po wyleczeniu choroby sytuacja finansowa powinna się poprawić. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 29.02.2012 wydanym w sprawie III SA/Wa 1549/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że decyzja organu podatkowego pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego za 2007 r. utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego wygasła z mocy prawa z dniem 5 sierpnia 2011 r. z uwagi na fakt, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Dyrektor UKS w W. określił stronie skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. (decyzja doręczona w dniu 5 sierpnia 2011r.). Sąd podzielił w związku z tym stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2011r. sygn. akt I FPS 1/11, w której wskazano, że wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 O.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 O.p. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wskazanego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21.09.2012, wydanym w sprawie II FSK 1323/12 uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że mimo wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu, sąd administracyjny nie powinien odmawiać przeprowadzenia kontroli legalności działań organów podatkowych powołując się na bezprzedmiotowość postępowania w sytuacji, gdy skarga dotyczy decyzji o zabezpieczeniu, wydanej w drugiej instancji. Sąd powołał się tutaj na pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 24 listopada 2010 r., II FSK 125/09, zgodnie z którym wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu, nawet gdy następuje z mocy prawa w warunkach wskazanych w art. 33a § 1 O.p. nie powoduje, że strona nie ma możliwości poddania tej decyzji kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie może tak być, iż rozstrzyganie i działalnie organów podatkowych podejmowane w stosunku do podatnika mogą być pozbawione tej kontroli pod względem ich zgodności z prawem. Także w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., II FSK 2148/10 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że konieczność wydania przez organ odwoławczy decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 233 §1 pkt 3 O.p. nie oznacza zakazu badania przez organ odwoławczy, czy w sprawie zaistniały przesłanki wydania decyzji o zabezpieczeniu z art. 33 § 1 – 4 O.p. Także Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2005 r., SK 68/2003 rozstrzygnął, że przesłanki zabezpieczenia powinny być badane w sprawie, w której dochodzi do określenia zobowiązania podatkowego a na uwagę zasługuje to, że Trybunał dostrzegł problem oceny przesłanek zabezpieczenia także w postępowaniu podatkowym, jak i przed sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko i zauważył, iż kontrola ta powinna odbywać się w ramach postępowania w przedmiocie zabezpieczenia nawet wówczas, gdyby postępowanie to należało umorzyć w związku z wygaśnięciem decyzji o zabezpieczeniu. Za przedwczesne uznał NSA pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej, dotyczące naruszenia art. 26 p.p.s.a. w zw. z art. 11 i art. 12 k.c. oraz art. 35 O.p. w zw. z art. 76 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. nr 124, poz. 136 ze zm.). W wytycznych do dalszego postępowania NSA nakazał zbadać, czy organ odwoławczy ocenił zasadność wystąpienia przesłanek zabezpieczenia zobowiązania podatkowego skarżącego przed terminem płatności zobowiązania podatkowego, oraz zbadać czy skarżący w złożonej skardze kwestionował istnienie tych przesłanek i dlaczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Stosownie do art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa, dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak już zaznaczono, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania NSA nakazał zbadać, czy organ odwoławczy ocenił zasadność wystąpienia przesłanek zabezpieczenia zobowiązania podatkowego skarżącego przed terminem płatności zobowiązania podatkowego, czy skarżący w złożonej skardze kwestionował istnienie tych przesłanek i dlaczego, nakazał również ocenę ich istnienia w sprawie. Dokonawszy zatem merytorycznej oceny skargi Sąd uznał, że nie jest ona zasadna. Podstawą prawną decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania był art. 33. § 2 i 3 O.p. W myśl tego przepisu zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29 § 2 stosuje się odpowiednio. § 2. Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji: 1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego; 2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego; 3) określającej wysokość zwrotu podatku. § 3. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 § 1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. § 4. W przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu: 1) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 1; 2) przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt2. Organ uzasadnił swą decyzję obawą, wynikającą z zachowania podatnika, skierowanego na nie wykazywanie dochodów z działalności gospodarczej o dużej wartości oraz fakt, że podatnik nie posiada dokumentacji księgowej i nie złożył zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. Przybliżona kwota zobowiązania podatkowego z tego tytułu wynosi 2.064.924 zł oraz odsetki za zwłokę wynosić będą 543.414 zł. Organ II instancji podkreślił, że istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, gdyż podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym. Zabezpieczenie powinno być stosowane, jeżeli istnieje przypuszczenie, że może zaistnieć konieczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego w celu przymusowego wykonania zobowiązania podatkowego. Podkreślenia wymaga, że wydanie decyzji przez organ II instancji zostało poprzedzone przeprowadzeniem dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Na podstawie operacji na rachunku bankowym 97 1240 1109 1111 0000 0515 8171 ustalono podmioty, na rzecz których Skarżący wystawiał faktury. Do ustalonych w ten sposób kontrahentów kontrolujący zwrócili się o przekazanie uwierzytelnionych kserokopii wystawionych dla nich faktur, na podstawie których ustalono, że w poszczególnych miesiącach 2007 r. Skarżący wystawił faktury VAT na kwotę netto 13.354.527,11 zł i podatek w kwocie 2.937.995,95 zł. Wartość wpłaconych przez kontrahentów środków to 13.357.592,80 zł. W 2008r. Skarżący uzyskał dochód z wynagrodzenia ze stosunku pracy w kwocie 15.110 zł i z praw autorskich w kwocie 33 zł. W 2009 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 22.665 zł. Ustalono ponadto, że z majątku Skarżącego w okresie od kwietnia 2001 r. do maja 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. kilkakrotnie prowadził postępowania egzekucyjne. Podstawą tych postępowań były tytuły wykonawcze, wystawione przez L. Urząd Wojewódzki (2 sztuki na kwoty 300 zł i 100 zł), P. Urząd Wojewódzki (2 sztuki - każdy na kwotę 100 zł), M. Urząd Wojewódzki (1 sztuka na kwotę 200 zł) - obejmujące zaległości z tytułu nieuregulowanych mandatów kredytowych - oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego W. na zaległość w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w kwocie 103.592 zł. W zakresie w/w tytułów skuteczna okazała się jedynie egzekucja należności, wynikającej z mandatu kredytowego, wystawionego przez M. Urząd Wojewódzki (kwota 200 zł została wyegzekwowana przez poborcę skarbowego w dniu 09 lutego 2005r.) - w pozostałych przypadkach tytuły na wniosek wierzycieli zostały zwrócone. Organ ustalił ponadto, że obecna wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] o powierzchni 95,98 m2 wynosi w przybliżeniu 662.500 zł, wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] o powierzchni 33,08 m2 wynosi w przybliżeniu 291.000 zł; wartość nieruchomości mieszkalnej położonej w W. przy ul. [...] (spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) o powierzchni 57,65 m2 wynosi 355.700 zł. Trafnie zatem organ II instancji skonstatował, że zabezpieczenie należności na rzecz Skarbu Państwa jest konieczne z uwagi na okoliczności powstania zadłużenia (wystawione przez Skarżącego faktury nie obrazują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie posiada on dokumentacji podatkowej, nie złożył zeznania podatkowego za 2007 r.), oraz na wielkość wynikającego stąd zobowiązania. Podjęte dodatkowo czynności kontrolne u Skarżącego wykazały znaczny (w stosunku do ustaleń przyjętych we wniosku z 16 lipca 2010 r.) wzrost przychodów w 2007 r. (z kwoty 4.273.862,94 zł do kwoty 13.384.702,17 zł), co więcej, prowadzone względem Skarżącego postępowania egzekucyjne (nawet o niewielkie kwoty wynikające z nieuregulowanych mandatów kredytowych) nie prowadziły do zaspokojenia wierzycieli. Bieżąca sytuacja finansowa Skarżącego jest zła, a wartość posiadanego przez Skarżącego majątku (nieruchomości) to ok. [...] zł. Zasadna była zatem konkluzja organu, że w sprawie zachodzi uzasadniona obawa, iż nie zostanie wykonane zobowiązanie, które zostanie określone po zakończeniu prowadzonego u Skarżącego postępowania kontrolnego. W ocenie Sądu, zasadne było zatem wydanie zaskarżonej decyzji, gdyż miała ona na celu zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie zobowiązań podatkowych Skarżącego przez dokonanie zabezpieczenia na jego majątku. Stosownie zatem do wytycznych, zawartych w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd zbadał, czy organ odwoławczy ocenił zasadność wystąpienia przesłanek zabezpieczenia zobowiązania podatkowego skarżącego przed terminem płatności zobowiązania podatkowego, oraz czy skarżący w złożonej skardze kwestionował istnienie tych przesłanek. Na tak postawione pytania orzekający w sprawie Sąd odpowiedział pozytywnie. W sprawie zaistniały przesłanki zabezpieczenia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2007, dlatego zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 p.p.s.a.