III SA/Wa 2890/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenie wysokości należności z tytułu niepobranego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne okresy 2010 r., 2011 r., 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Z.B. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika i określenie wysokości należności z tytułu niepobranego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych za poszczególne okresy 2010 r., 2011 r., 2012 r. Następnie pełnomocnik Skarżącego wystąpił w piśmie z dnia 9 września 2016 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 9 września 2016 r. (data stempla pocztowego), z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. W uzasadnieniu wskazał, że podczas odbywania praktyki w prowadzonej przez niego kancelarii praktykantka E.C. otrzymała polecenie wysłania skargi jaka miała być złożona w imieniu Skarżącego na adres Izby Skarbowej w W. Jednakże wskazana praktykanta omyłkowo, zamiast na adres Izby Skarbowej w W., wysłała przedmiotową skargę na adres tut. Sądu, nie zaważając na sformułowanie zawarte w nagłówku skargi, które mówi że skarga jest wnoszona do Sądu za pośrednictwem tego organu. Pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił również, że dopiero w dniu 2 września 2016 r. uzyskał informację z pisma tut. Sądu o tym, iż skarga została przekazana do właściwego organu. Powyższe oznacza zdaniem pełnomocnika Skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie nastąpiło z winy strony. Dla potwierdzenia przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi pełnomocnik Skarżącego załączył do przedmiotowego wniosku oświadczenie E.C. z dnia 9 września 2016r., w którym wskazuje ona, że przesyłka pocztowa zawierająca skargę została przez nią wysłana na adres tut. Sądu, z uwagi na niedopatrzenie zawartego w niej sformułowania "za pośrednictwem". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie danej czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd zauważa w tym miejscu, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą NSA, pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. obejmuje swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania pełnomocnika, ale również działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym. To bowiem na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. Nie chodzi przy tym wyłącznie o teoretyczne zabezpieczenie "modelowego" zorganizowania, ale o praktyczną ochronę mandatów profesjonalnego pełnomocnika od zaniedbań jego pracowników. Podkreślić należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2015 r., II OSK 148/14; postanowienia NSA z dnia: 18 listopada 2014 r., I GZ 498/14; 15 października 2014 r., I FZ 394/14; 11 czerwca 2014r., I FZ 149/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Sądu nie można uznać, że przedstawione przez pełnomocnika Skarżącego okoliczności, które były przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, stanowią o braku jego winy w uchybieniu terminu do dokonania tejże czynności. Jak bowiem wskazano powyżej, zawodowy charakter działalności pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania tych wszystkich osób, którymi posługuje się on wykonując swój zawód. W konsekwencji również zaniedbania praktykanta przy pomocy którego pełnomocnik Skarżącego złożył w niniejszej sprawie skargę obciążają tego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, iż zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez pełnomocnika Skarżącego, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.