III SA/Wa 2934/14

Dnia 19 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. postanawia: odrzucić skargę Skarżąca – R. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 września 2014 r., Naczelnika Urzędu Skarbowego wezwano do udzielenia informacji, czy Skarżąca w toku postępowania, po odmowie przyjęcia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014 r., a przed wniesieniem skargi, występowała do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, lub do organu wyższego rzędu z ponagleniem. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego wyjaśnił, że Skarżąca, po odmowie przyjęcia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014 r., a przed wniesieniem skargi, nie występowała do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, lub do organu wyższego rzędu z ponagleniem. Na mocy zarządzenia Sądu z dnia 3 października 2014 r., Skarżącą wezwano do udzielenia informacji, czy w toku postępowania, po odmowie przyjęcia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014 r., a przed wniesieniem skargi, występowała do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, lub do organu wyższego rzędu z ponagleniem. W odpowiedzi Skarżąca poinformowała, że wezwania Naczelnika Urzędu Skarbowego do usunięcia naruszenia prawa dokonała ustnie w dniu [...] sierpnia 2014 r. podczas próby zapoznania się z aktami. Wyjaśniła, że osoby udostępniające jej akta sprawy odmówiły zaprotokołowania jej wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w art. 52 § 2 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 52 § 3 jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za czerwiec 2014 r., wydane na podstawie art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.", oraz na podstawie art. 87 § 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej "u.p.t.u.". Sąd podziela stanowisko wyrażane orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podatnikowi przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2013 r. o sygn. akt I FSK 1133/13 oraz z dnia 3 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I FSK 257/14). Postanowienie takie jest bowiem bez wątpienia indywidualnym aktem o charakterze zewnętrznym i publicznoprawnym, niebędącym decyzją ani postanowieniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., oraz dotyczy uprawnienia podatnika do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług w określonym terminie. Zaskarżony w niniejszej sprawie indywidualny akt administracyjny, tj. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług, spełnia więc wszystkie kryteria wynikające z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga podlega jednakże odrzuceniu z uwagi na niespełnienie przez Skarżącą wymogu formalnego, wynikającego z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., warunkującego skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, tj. wystąpienia do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych sprawy, Skarżąca w dniu [...] sierpnia 2014 r. odmówiła przyjęcia przedmiotowego postanowienia w siedzibie Naczelnika Urzędu Skarbowego (karta nr 10 akt administracyjnych). Została przy tym pouczona, iż odmowa taka jest równoznaczna z uznaniem tego postanowienia za doręczone [...] sierpnia 2014 r. Czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał zatem z dniem 18 sierpnia 2014 r. (poniedziałek) – zgodnie z zasadami obliczania terminów, określonymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jednakże ani z akt administracyjnych, ani z akt sądowych (wezwania kierowane zarówno do organu jak i do Skarżącej) nie wynika, aby Skarżąca wystąpiła do organu ze wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Za takie nie można bowiem uznać wskazywanego przez Skarżącą ustnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, w rozpoznawanej sprawie nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.