III SA/Wa 3414/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2013 r. po rozpoznaniu wniosku T. Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2012 r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek oraz odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na PFRON za poszczególne okresy 2009, 2010 i 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącej spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie T. Sp. z o.o., dalej jako strona lub spółka, wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPPr z 20 listopada 2012 r. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że: - saldo na rachunku bankowym jest ujemne; - strona w ramach restrukturyzacji ograniczyła swoją działalność i dokonała zwolnień pracowników; - działalność spółki jest głównie sezonowa ([...] - kontrahenci strony "tną koszty" i rezygnują obecnie z jej usług; - wysokość kapitału zakładowego to [...]. zł; - wartość środków trwałych to [...] zł; - wysokość zysku/strat to 154 903 zł za ostatni rok; - stan konta to saldo ujemne (241, 20 zł); - Strona, wezwana przez referendarza sądowego pismem z 31 października 2012 r. o podpisanie przez osoby uprawnione formularza PPPr (wypełnienie rubryki 14) nadesłanie, m.in. odpisów z rachunków bankowych, faktur VAT za ostatnie miesiące prowadzenia działalności, zestawienia aktualnych należności i zobowiązań, źródeł finansowania bieżącej działalności i in, poinformowała o tym, że: - ogólnoświatowy kryzys wpłynął niekorzystnie na sytuację finansową spółki; - z uwagi na zmniejszającą się liczbę zamówień spółka przechodzi restrukturyzację w celu zminimalizowania kosztów jej utrzymania; - spółka zlikwidowała magazyn w J. i przeniosła działalność do małego, wynajmowanego lokalu w S.; -spółka zredukowała liczbę pracowników z 25 do 9; - spadek wysokości sprzedaży w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedzającego wynosi 400 tys. zł.; Do pisma strona załączyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu oraz wnioskowane dokumenty bankowe i księgowe. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, o który strona zwraca się - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, ze nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504). Wpis od skargi, czyli jedyny koszt sądowy wymagany na obecnym etapie postępowania, wynosi w sprawie 500,- zł. Do tej wielkości należy zatem odnieść zdolność strony do wygospodarowania środków finansowych i przesłanki zastosowania prawa pomocy. Zdaniem referendarza sądowego, tylko z nadesłanych kserokopii wyciągów z rachunków bankowych wynika istnienie licznych przepływów finansowych i posiadanie przez stronę – zwykle - kwoty kilkunastu tysięcy złotych do dyspozycji. Zarazem strona nie wskazała żadnych okoliczności uniemożliwiających jej przeznaczenie tych środków na potrzeby postępowania sądowego, nie wspominając o wydatkach korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia przed wydatkami na poczet postępowania sądowego. Co więcej, z nadesłanych dowodów księgowych i oświadczeń wynika, że nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą, działalność ta przynosi jej dochody, a rozmiar działalności bez przeszkód dostosowuje do zmieniających się warunków rynkowych. Referendarz sądowy podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie, że w przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą ma ona obowiązek zarezerwować środki finansowe na pokrycie kosztów sądowych związanych z ewentualnie prowadzonymi postępowaniami sądowymi, gdyż prowadzenie takich postępowań mieści się w ryzyku działalności gospodarczej (wyrok z dnia 19 stycznia 2010 roku, skarga nr 1783/04 Felix Blau sp. z o.o. przeciwko Polsce, NSA z dnia 1 kwietnia 2008 r., I OZ 208/08, LEX nr 477191, postanowienie z 13 marca 2012 r. II FZ 195/12). Uwaga ta dotyczy nie tylko sytuacji osiągania przez spółkę dochodów, ale tez sytuacji, kiedy spółka ponosi w działalności gospodarczej straty, ponieważ koszt związany z postępowaniem sądowym należy traktować jak te, związane z prowadzeniem działalności gospo0darczej. Podsumowując, z zestawienia wysokości środków finansowych, którymi dysponuje strona (co wynika choćby z wyciągów z rachunków bankowych) wynika zdolność strony do wygospodarowania należności z tytułu kosztów sądowych w wysokości 500 zł. Referendarz sądowy pomija w rozważaniach dane wynikające z rachunku zysków i strat dotyczące należności i rozliczeń strony, jako – wobec zasygnalizowanych zmiennych – nie mających znaczenia dla sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.