III SA/Wa 348/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za wrzesień 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – P. B. pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. złożył skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za wrzesień 2011 r. W skardze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: ,,p.p.s.a." zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na mogące powstać trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zaskarżona decyzja wzbudza liczne wątpliwości prawne w zakresie jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Przywołał również glosę M. Bogusza do postanowienia NSA z 31 marca 2005r., sygn. II OZ 155/05 (Lex 51604/1, 51604/2) zgodnie, z którą w przypadku złożenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, nie ma on obowiązku uprawdopodobnienia a tym bardziej udowodnienia określonych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego do tego sądu aktu lub czynności. Skarżący powołał się również na artykuł Hanny Knysiak – Molczyk, w którym wskazano, że "organ administracji publicznej powinien wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w każdym przypadku, gdy jego zdaniem istnieje taka potrzeba lub gdy przemawiają za tym argumenty podniesione przez skarżącego, a nie występują negatywne przesłanki wstrzymania wykonania decyzji". Dodatkowo wskazał, że do uzasadnionych przypadków wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nauka zalicza: prawdopodobieństwo wadliwości decyzji nieostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy ww. przesłanki zachodzą w sprawie. W rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wskazał jedynie, że zaskarżona decyzja obarczona jest licznymi wadami a jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Skarżący nie podał również żadnych danych dotyczących jego sytuacji materialnej. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący stanął na stanowisku, że wystarczy samo jego złożenie bez konieczności uzasadnia a tym bardziej udowodnienia. Odnosząc się do argumentacji wniosku opartej na piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym stwierdzić należy, że Sąd nie podziela poglądu, zgodnie z którym wystarczy samo wyartykułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a obowiązek ustalenia, czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku obciąża Sąd. Skarżący ma rację o tyle, że Sąd dokonuje oceny zasadności wniosku, ale nie jest rzeczą Sądu poszukiwanie argumentacji i dowodów na poparcie tego wniosku. Jeżeli argumentów i dowodów nie dostarczy strona, Sąd nie ma możliwości weryfikacji jej twierdzeń z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek warunkujących orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Za taką przesłankę nie może być uznane samo stwierdzenie, że zaskarżona decyzja wzbudza wątpliwości w zakresie jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa a także to, że jej wykonanie grozi możliwością powstania trudnych do odwrócenia skutków. Bez przedstawienia stosownych dokumentów, które potwierdzałyby wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentacji Skarżącego, że do uzasadnionych przypadków wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji zalicza się prawdopodobieństwo wadliwości decyzji nieostatecznej wskazać należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Sąd, w związku z tym, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Powyższe spowodowało, że Sąd nie uwzględnił wniosku, który nie został należycie uzasadniony. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.