III SA/Wa 3504/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania postanawia odrzucić skargę Wójt Gminy K. decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] zmienił decyzję własną z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] i ustalił D. Z. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2014 w wysokości 275 zł. Odwołanie od tej decyzji wniosła D.Z. . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. o rozpatrzeniu wymienionego odwołania, decyzją z dnia [...] października 2016 r. uchyliło ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy K. . Wójt Gminy K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznanej sprawie. Istotę legitymacji skargowej wnoszącego skargę stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. W rozpoznawanej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylającą decyzję Wójta Gminy K. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi wniósł Wójt Gminy K. , który wydał w niniejszej sprawie jako organ I instancji decyzję. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem powierzenie organowi jednostce samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie w indywidualnej, rozstrzyganej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę, jak i jej organ ochrony interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 października 2000 r. sygn. akt OPK 14/00, publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 17 oraz z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, publ. ONSA 2003, nr 4, poz. 115). W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, a więc organ niemający z zasady legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017/04 niepubl.; uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04 publ. ONSA/WSA 2005, nr 4, poz. 62). Charakterystyczną cechą postępowania sądowoadministracyjnego jest jego kontradyktoryjność. Spór przed sądem prowadzony jest przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielania ochrony prawnej (skarżącego) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Ukształtowana w ten sposób struktura postępowania sądowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Nie może zostać ono uruchomione z urzędu, jak też w drodze złożenia skargi przez organ administracji publicznej, którego działanie ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej administracji publicznej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12, LEX nr 1137662). Także Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są zgodne z art. 165 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wskazując w uzasadnieniu tego wyroku że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji. Organowi jednostki samorządu terytorialnego, tj. Wójtowi Gminy, ustawodawca wyznaczył rolę organu administracji publicznej, a więc w konsekwencji organ ten nie posiada legitymacji do złożenia skargi w indywidualnej sprawie, którą sam rozstrzygał w pierwszej instancji. Organ taki nie ma prawa do kwestionowania rozstrzygnięć organu odwoławczego przez sądem administracyjnym, nawet jeżeli orzeczenia te dotyczą uiszczanych na rzecz Wójta opłat administracyjnych lub ich zwrotu (vide Postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 2550/16). Sąd podziela powyższe stanowisko. Nie do przyjęcia jest, zdaniem Sądu, stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję, raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania (odwołującego się), w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Dlatego też uznać należało, że Wójt Gminy K. nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Skarga tego organu na decyzję organu II instancji jest niedopuszczalna. Z tego powodu Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a