III SA/Wa 3672/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca – M.D. - pismem z 4 listopada 2016r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono przy piśmie z dnia 13 grudnia 2016r., ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Skarżącej, kierując korespondencję na adres tego pełnomocnika. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 20 grudnia 2016r. Skarżąca pismem z 3 stycznia 2017r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że do uchybienia terminu doszło na skutek czasowego braku dostępu do poczty elektronicznej. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 29 grudnia 2016r. sprawdziła pocztę elektroniczną, na której była informacja z dnia 22 grudnia 2016r. od pełnomocnika Skarżącej o obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł. Skarżąca dodała, że tego samego dnia zadzwoniła do pełnomocnika z pytaniem dlaczego nie poinformował jej telefonicznie o zaistniałym obowiązku. Pełnomocnik Skarżącej, w odpowiedzi na powyższe, wskazał, że w tym czasie chorował a ponadto zakładał, że Skarżąca odczyta pocztę. Do wniosku Skarżąca dołączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z treści art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (art. 86 § 1 zd. 1 i art. 87 § 1); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że przywrócenie terminu, m.in. do uiszczenia wpisu od skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Ponadto podkreślić należy, że działania pełnomocnika, bądź jego zaniechania obciążają w każdym przypadku jego mocodawcę. W przypadku, gdy strony są reprezentowane przez pełnomocnika, to przy ustalaniu ich winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, sąd musi mieć na uwadze działania pełnomocnika. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym. W związku z powyższym odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony w dniu 20 grudnia 2016r. na adres pełnomocnika Skarżącej (k. – 15 akt sądowych). Zakreślony 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 27 grudnia 2016r. Wymagany wpis od skargi został uiszczony w dniu 3 stycznia 2017r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia wpłaty wskazanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. - 17 akt sądowych). Skarżąca pismem z 3 stycznia 2017r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek ten uzasadniła tym, że pełnomocnik przesłał jej informację o konieczności uiszczenia wpisu sądowego za pomocą poczty elektronicznej w dniu 22 grudnia 2016r. Skarżąca z powodu braku dostępu do poczty elektronicznej wiadomość powyższą odebrała w dniu 29 grudnia 2016r. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że Skarżąca nie przedstawiła przekonujących argumentów mogących usprawiedliwić uchybienie terminu w uiszczeniu wpisu od skargi, ograniczając się jedynie do wskazania, że jej pełnomocnik nie powiadomił jej o wezwaniu telefonicznie a zrobił to jedynie za pomocą poczty elektronicznej, do której Skarżąca nie miała w owym czasie dostępu. Argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnić należy, że w sprawie nie jest oceniane to w jaki sposób pełnomocnik przekazał informację Skarżącej. Ocena działań pełnomocnika jest wewnętrzną sprawą stosunku pełnomocnictwa łączącego go ze Skarżącą, nie zaś okolicznością obiektywną pozwalającą na przywrócenie terminu (por. postanowienia NSA z 2 września 2014r., II OZ 811/14 i II OZ 813/14). Podkreślić w tym miejscu należy, iż kryterium braku winy, stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wynika z dopełnienia przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z 30 listopada 2012r., sygn. akt I FZ 463/12, CBOSA). Tak więc, warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z 13 października 1999r., sygn. akt IV SA 1656/97, niepubl.). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Jako regułę przyjmuje się również, że skutki działania innych osób za stronę, a więc osób którymi się posługuje, ją obciążają, zatem wadliwe dokonanie przez nich czynności nie wyłącza winy strony, także wówczas gdy reprezentuje ją fachowy pełnomocnik (m.in. postanowienie NSA z 26 czerwca 2015r., sygn. akt II OZ 609/15, dostępne na stronie internetowej: http://orzecznia.nsa.gov.pl) Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że nie zostały spełnione ustawowe warunki przywrócenia terminu. Wprawdzie Skarżąca dochowała 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, jednakże podniesiona w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu przyczyna jego uchybienia – w okolicznościach analizowanej sprawy nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione przez Skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Zauważenia wymaga, że pełnomocnik decydując się na przekazanie mocodawcy za pośrednictwem poczty elektronicznej, informacji o wezwaniu do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, winien podjąć działania celem upewnienia się, że ta informacja do mocodawcy dotarła i może on we właściwym czasie wykonać wezwanie. Niewątpliwie jednym ze sposobów umożliwiających uzyskanie pewności co do odebrania przez mocodawcę takiej informacji byłby kontakt telefoniczny, czego jednak – jak wynika z treści wniosku z 3 stycznia 2017r. – pełnomocnik nie uczynił. Dodać też można, że skoro pełnomocnik mógł w dniu 22 grudnia 2016r. wysłać wiadomość za pośrednictwem poczty elektronicznej, to nie było przeszkód, aby także przed upływem terminu do wykonania wezwania, zadzwonić do Skarżącej i poinformować ją o treści wezwania, bądź jak Skarżąca sama wskazuje wysłać sms-a z informacją o treści wezwania z prośbą o potwierdzenie jego otrzymania. Dodatkowo wskazać należy, że także wysyłając informację za pośrednictwem poczty elektronicznej, pełnomocnik mógł zawrzeć prośbę o natychmiastowe potwierdzenie otrzymania tej informacji przez mocodawcę. Brak takiego potwierdzenia przed upływem terminu do uiszczenia wpisu, winien skutkować podjęciem przez pełnomocnika działań, celem skutecznego poinformowania Skarżącej o treści wezwania sądu, tak aby możliwe było wykonanie tego wezwania. W rozpoznawanej sprawie takowych działań pełnomocnik Skarżącej w ogóle nie podjął. Ponadto należy mieć również na względzie, że Skarżąca w żaden też sposób nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności wskazanych w piśmie z 3 stycznia 2017r. Tym samym, w ocenie Sądu uznać należało, że Skarżąca nie wskazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.