III SA/Wa 378/15

Dnia 1 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowe Skarżąca - Gmina Miasto M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła m. in. naruszenie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej "u.p.t.u.", poprzez przyjęcie przez Dyrektora Izby Skarbowej, że jednostki budżetowe Skarżącej (gminy) są odrębnymi od niej podatnikami podatku od towarów i usług. Z akt sprawy wynika natomiast, że zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji oparta została m. in. na przyjęciu przez organy podatkowe stanowiska, że wyodrębnione jednostki budżetowe Skarżącej prowadzą działalność w sposób samodzielny, posiadają nadane odrębne numery NIP i należy traktować je jako odrębnych od Skarżącej podatników podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013 r. o sygn. akt I FSK 311/12, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił poszerzonemu składowi 7 sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj. czy w świetle art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u. jednostki budżetowe gminy są podatnikami podatku od towarów i usług. W dniu 24 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. akt I FPS 1/13, zgodnie z którą w świetle art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u. gminne jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług. Następnie, w tej samej sprawie, postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. o sygn. akt I FSK 311/12, NSA skierował do Trybunału Sprawiedliwości UE pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego, tj. czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r. Nr L 347/1), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej Dyrektywy. W ocenie Sądu ewentualny wyrok TSUE ma znaczenie dla niniejszej sprawy, gdyż w świetle wskazanej powyżej uchwały NSA w sprawie o sygn. akt I FPS 1/13 - wiążącej wszystkie składy sędziowskie na zasadzie art. 269 p.p.s.a. - jednostki budżetowe organów samorządu terytorialnego nie mogą być traktowane jako odrębni podatnicy podatku od towarów i usług. Na obecnym etapie postępowania orzekający w sprawie Sąd jest zatem związany poglądem wyrażonym w powyższej uchwale, co powoduje, że zaskarżona decyzją powinna zostać uchylona, gdyż całość argumentacji organów podatkowych w niniejszej sprawie oparta została na założeniu, że Skarżąca (gmina) i jej jednostki budżetowe to odrębni podatnicy VAT. W tej sytuacji zdaniem Sądu zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia postępowania zainicjowanego powyżej wskazywanym postanowieniem NSA o sygn. akt I FSK 311/12. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że interpretacja dokonywana przez TSUE ma pierwszeństwo przed uchwałami NSA wiążącymi inne sądy administracyjne na podstawie art. 269 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2013 r. o sygn. akt I FSK 720/13 i powołane tam orzecznictwo). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego.