III SA/Wa 465/14

Dnia 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 465/14 w przedmiocie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 465/14 Skarżący – W. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 r., po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącego, WSA w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. o sygn. akt II FZ 1843/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie WSA w Warszawie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 1.500 zł, Skarżący pismem z dnia 14 stycznia 2015 r. wniósł zażalenie na zarządzenie WSA w Warszawie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu oraz zwrócił się o udzielenie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W osnowie wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący wskazał, że wbrew ustaleniom dokonanym przez Sąd nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą. Według Skarżącego spełnia on przesłanki do udzielenia mu prawa pomocy, trudno bowiem przyjąć, mając na uwadze opisaną przez Skarżącego sytuację majątkową, że konieczność zapłaty kosztów sądowych nie będzie stanowiło uszczerbku w jego utrzymaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (por. postanowienia NSA z dnia 20 listopada 2012 r. o sygn. akt II OZ 1017/12 oraz z dnia 4 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II OZ 204/13). Zmiana okoliczności w postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy powinna dotyczyć stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych. Ocena zaistnienia takiej zmiany jest zazwyczaj możliwa tylko przy czynnym udziale strony skarżącej i wykazaniu przez nią, zarówno za pomocą dokumentów jak i oświadczeń, iż okoliczności na podstawie których orzekał sąd w poprzednim postępowaniu w sprawie prawa pomocy, uległy zmianie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że Skarżący wniósł o zmianę postanowienia WSA w Warszawie z dnia 14 lipca 2014 r., w żaden sposób nie wykazując jednak zmiany okoliczności sprawy, na podstawie których żąda zmiany przedmiotowego postanowienia WSA w Warszawie. Skarżący nie wskazał nawet na jakim poziomie kształtują się obecnie jego przychody i wydatki oraz jak zmieniły się one w stosunku do przychodów i wydatków podlegających ocenie Sądu w postanowieniu z dnia 14 lipca 2014 r. Nie przedłożył także żadnych dokumentów lub oświadczeń dokumentujących jego obecny stan posiadania oraz jego ewentualną zmianę. Zauważyć należy przy tym, że jeżeli Skarżący nie dysponował odpowiednimi dokumentami obrazującymi dochód uzyskiwany z prac dorywczych, to powinien chociażby złożyć odpowiednie oświadczenie. Podkreślić trzeba także, iż subiektywne przekonanie Skarżącego o konieczności przyznania mu prawa pomocy, o ile nie zostanie poparte odpowiednimi dokumentami i oświadczeniami, nie jest dla Sądu wystarczająca przesłanką do dokonania rozstrzygnięcia zgodnego z oczekiwaniami Skarżącego. Oceniając zatem, czy w niniejszej sprawie zaszła istotna zmiana okoliczności sprawy, Sąd miał do dyspozycji jedynie lakoniczne oświadczenie Skarżącego, w żaden sposób nie odnoszące się do jego sytuacji majątkowej. Oświadczenie to nie jest jednak wystarczające, aby przyjąć, że sytuacja majątkowa Skarżącego uległa zmianie w stosunku do tej, która była już przedmiotem badania – i to zarówno WSA w Warszawie jak i NSA - w związku ze wcześniejszym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W konkluzji stwierdzić należy, iż Skarżący nie wykazał zmiany okoliczności sprawy, która uzasadniałaby zmianę postanowienia Sądu z dnia 14 lipca 2014 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 165 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie zmiany postanowienia.