III SA/Wa 49/10

Referendarz sądowy Agnieszka Grzelak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [..] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. Skarżący E. T. wniósł na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując, że w związku ze sporem z urzędem skarbowym zostały zajęte środki pieniężne oraz samochody. Do majątku zaliczył dom o powierzchni 200 m² (współwłasność) i nieruchomość rolną o powierzchni 19 ha (współwłasność). Gospodarstwo domowe Skarżący prowadzi wraz z żoną i dorosłym synem. Skarżący uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości 3.400 zł. Natomiast żona Skarżącego prowadzi działalność gospodarczą. Dochód z tego tytułu Skarżący określił na kwotę 2.500 zł. Zaznaczył przy tym że od czerwca 2009 r. jego żona przebywa na zasiłku rehabilitacyjnym ze względu na problemy zdrowotne związane z kręgosłupem. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przedłożył zeznania podatkowe za lata 2006 i 2008, wyciągi bankowe oraz rachunki za gaz i wodę. Skarżący wyjaśnił, że z uwagi na fakt, iż konta sc. M. zostały zablokowane przez Urząd skarbowy w P., zmuszony był wypłacić wynagrodzenia dla pracowników z prywatnego konta. Skarżący oświadczył, że zapłacił również z własnego konta, wynagrodzenie pracowników zatrudnionych w firmie L. (prowadzonej przez żonę Skarżącego). Z akt sprawy o sygn. akt III SA/Wa 51/10 wynika, że w okresie przebywania na zasiłku rehabilitacyjnym firmę z upoważnienia żony oraz jako współwłaściciel prowadzi skarżący. Gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów gdyż są to piaski. Żona Skarżącego otrzymuje dopłaty z ARiMR. Do kosztów utrzymania Skarżący zaliczył opłaty za energię elektryczną (średnio około 350 zł miesięcznie), telefony – jak wynika z akt sprawy III SA/Wa 51/10 - (600 zł), olej opałowy 3.200 zł, woda (173,63). Skarżący przedłożył również kserokopię dowodów wpłat podatku w dniach 20 i 22 października 2008 r. na kwoty 29.594,30 zł oraz 43.554,30 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. 5. Ciężar dowodu powyższych okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy zaś od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2009 r., I FZ 358/08). 6. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Należny w niniejszej sprawie wpis – jedyny wymagany na tym etapie postępowania koszt sądowy – wynosi 634 zł. Dodatkowo Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł w sprawie III SA/Wa 50/10. Referendarzowi sądowemu znany jest także fakt złożenia dwóch skarg przez żonę Skarżącego (zarejestrowanych pod sygn. akt III SA/Wa 51 i 52/10), od których wpisy wynoszą 2.648 zł. Oznacza to, że małżonkowie zobowiązani są zapłacić łącznie 5.282 zł. Zgromadzony materiał pozwala stwierdzić, że wydatek ten nie wpłynie na ich budżet domowy w taki sposób iż doprowadzi do zachwiania podstaw ich egzystencji. O zdolności poniesienia kosztów wpisów świadczą następujące okoliczności, wynikające z dokumentów znajdujących się w aktach spraw: III SA/Wa 49/10, III SA/Wa 50/10, III SA/Wa 51/10, III SA/Wa 52/10: a) Skarżący – obok dochodu z prowadzonej wspólnie działalności - pobiera także wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 3.400 zł. Dodatkowo na należącym do niego rachunku bankowym referendarz sądowy odnotował wpływ kwoty 500 zł której tytuł opisano jako "obowiązki społeczne Radni" (z informacji zamieszczonych na stronie internetowej G.wynika, że ET. pełni funkcję wiceprzewodniczącego R. G.). b) Żona Skarżącego prowadzi działalność gospodarczą (samodzielnie oraz w formie spółki cywilnej), z której uzyskuje znaczne przychody. I tak w 2009 r. z działalności prowadzonej na własne nazwisko uzyskała przychód w wysokości 165.781,28 zł (opodatkowany ryczałtem). W tym samym roku działalność w formie spółki cywilnej (wraz z mężem) przyniosła przychód w wysokości 367.685,15 zł. Koszty uzyskania tego przychodu wyniosły natomiast 364.048,58 zł (co daje dochód w wysokości 3.636,57 zł). Jak wynika z akt sprawy III SA/Wa 51/10 działalność powyższą prowadzi w chwili obecnej Skarżący (z upoważnienia i jako współwłaściciel). Żona Skarżącego przebywa bowiem na świadczeniu rehabilitacyjnym, którego wysokości jednak nie ujawniła. c) w toku postępowania podatkowego Skarżący oraz jego żona byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Z pomocy prawnej pełnomocnika małżonkowie korzystają także w sprawie III SA/Wa 1444/09 oraz III SA/Wa 1445/09. Z analizy przepływu środków finansowych na koncie należącym do żony Skarżącego (dokumenty znajdujące się w aktach sprawy III SA/Wa51/10) wynika że w październiku 2009 r. wpłaciła ona kwotę [...] zł na rzecz Kancelarii [...] w W.. d) Żona Skarżącego otrzymuje dopłaty z ARiMR. W 2009 r. wypłacono jej z tego tytułu kwotę 8.876,26 zł. W tym stanie rzeczy uznać należy, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.