III SA/Wa 641/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2010 r. skargi kasacyjnej M. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 639/10 w przedmiocie odrzucenia skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. W skardze z 1 lutego 2010 r. Skarżący M. H., reprezentowany przez adwokata zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka oraz strony postępowania. Postanowieniem z 30 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę wobec nieuiszczenia wpisu stałego przez wnoszącego pismo pełnomocnika będącego adwokatem. Pismem z 15 czerwca 2010 r. oznaczonym jako "Skarga kasacyjna" pełnomocnik Skarżącego nie formułując zarzutów kasacyjnych wniósł o zwolnienie jego mocodawcy z kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, iż Skarżący nie posiada wystarczających dochodów ani majątku niezbędnego do opłacenia skargi bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi tego pisma procesowego wynikają stąd, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd I instancji, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna nieodpowiadająca tym wymaganiom uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. W konsekwencji braki w zakresie wskazania podstaw kasacyjnych nie podlegają konwalidacji i czynią skargę kasacyjną nieskuteczną uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia przez sąd kasacyjny (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 175/09). Stosownie do treści art. 178 przytoczonej ustawy procesowej wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uchybienie polegające na zaniechaniu precyzyjnego sformułowania podstaw kasacyjnych, a więc takie, które zaistniało w niniejszej sprawie, implikuje konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej "z innych przyczyn" (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 780/08). Mając powyższą argumentację na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.