III SA/Wa 642/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca) sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016 r. sprawy ze skargi P. S. A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego przez organy podatkowe, Bank [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") złożyła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kolejności rozliczenia kwoty uzyskanej w momencie zbycia wierzytelności powstałych w wyniku prowadzonej działalności bankowej. Minister Finansów, po rozpatrzeniu wniosku, w interpretacji indywidualnej z 27 października 2010 r. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 listopada 2011r., sygn. akt III SA/Wa 852/11 oddalił skargę wniesiona przez Skarżącą. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 537/12 uchylił powyższy wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy WSA w Warszawie wyrokiem z 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 610/14 uchylił zaskarżoną interpretację W wyniku tego rozstrzygnięcia Minister Finansów, postanowieniem z [...] października 2014 r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej. Postanowienie zawierało pouczenie o prawie złożenia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia do organu, który je wydał na adres: Izba Skarbowa w W. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P., [...] P. ul. [...]. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w 10 października 2014 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru, na którym widnieje pieczęć z datą 10 października 2014r. – P. [...] S.A. Departament Podatków. Minister Finansów wskazał, że 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg 11 października 2014 r. i upłynął 17 października 2014r. Skarżąca 20 października 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniem z [...] grudnia 2014 r. Minister Finansów stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z [...] października 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że mając na uwadze treść art. 12 § 1 oraz art. 12 § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm., dalej "O.p.") zażalenie zostało wniesione 3 dni po ustawowym terminie. Organ podkreślił, że nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 228 § 1 pkt 2 oraz art. 12 § 1 i § 6 pkt 2 O.p. poprzez bezpodstawne stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, - art. 121 § 1 oraz art. 125 § 1 w związku z art. 14h O.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz nieuzasadnione przedłużanie postępowania w sprawie o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Uzasadniając skargę Skarżąca podniosła, że organ nie wziął pod uwagę informacji pochodzących od operatora pocztowego tj. Poczty Polskiej. Wskazała, że z piątej strony zbiorowego dowodu odbioru (wydanego przez Urząd Pocztowy nr [...] w W.) wynika, że przesyłka oznaczona nr [...] (pozycja nr 42 zbiorowego dowodu odbioru), a więc zawierająca postanowienie z [...] października 2014 r., została doręczona 13 października 2014 r., a więc trzy dni później aniżeli wynikać ma to z adnotacji zawartej na pocztowym dowodzie doręczenia. Zdaniem Skarżącej również z informacji dostępnych na stronie internetowej Poczty Polskiej w zakładce umożliwiającej elektroniczne śledzenie przesyłek (http://emonitoring.poczta-polska.pl/) wynika, iż przesyłka oznaczona nr [...] została nadana 8 października 2014 r. w placówce Urzędu Pocztowego nr [...] przy [...] w P. Natomiast jej skuteczne doręczenie, zrealizowane przez Urząd Pocztowy nr [...] w W., miało miejsce 13 października o godz. 14:06. Zdaniem Skarżącej wskazane dowody podważają domniemanie zgodności z prawdą okoliczności wynikających ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Skarżąca zwraca uwagę, że skoro faktyczne doręczenie postanowienia miało miejsce 13 października 2014 r., to termin na wniesienie zażalenia, liczony zgodnie z normą zawartą w art. 236 § 2 pkt 1 O.p., upływał 20 października 2014 r., a nie jak utrzymuje organ podatkowy 17 października 2014 r. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto wskazał, że podejmując czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie wniesiono z zachowaniem terminu, dysponował dokumentem, stanowiącym część akt sprawy, potwierdzającym otrzymanie przez Skarżącą postanowienia [...] października 2014 r., który zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art.152 § 1 O.p. , a ponadto zawiera także podpis i datę 10 października 2014r. wystawione przez pracownika Poczty Polskiej, a zatem nie było podstaw do poszukiwania innych źródeł do określenia daty odbioru przedmiotowego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) P.p.s.a.). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie wyżej wymienione przesłanki nie zachodzą. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014r., stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Organ podatkowy stwierdził uchybienie temu terminowi na podstawie znajdującego się w aktach sprawy pocztowego potwierdzenia odbioru postanowienia, na które Skarżąca składała zażalenie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zażalenie Skarżącej zostało wniesione 3 dni po ustawowym terminie. Skarżąca natomiast twierdzi, że rozstrzygnięcie objęte skargą zostało wydane z naruszeniem art. 121 § 1 O.p. poprzez brak przeprowadzenia przez Ministra Finansów kompleksowej analizy całości okoliczności faktycznych związanych z doręczeniem postanowienia z dnia [...] października 2014r. Strona podnosiła, że organ podatkowy, przed wydaniem postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, powinien wziąć pod uwagę informacje pochodzące od operatora pocztowego, dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej, w zakładce umożliwiającej śledzenie przesyłek pocztowych oraz informację wynikającą ze zbiorowego dowodu odbioru (wydanego przez Urząd Pocztowy na [...] w W.). Z obu tych dokumentów, zdaniem Skarżącej wynika, że postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 października 2014r. Sąd na wstępie podkreśla, że w orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi (wyrok NSA w Łodzi z 21 marca 1997r. sygn. akt SA/Łd 2990/95, LEX nr 29079). Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie zależy więc od uznania organu odwoławczego (wyrok NSA w Gdańsku z 29 stycznia 1997r. sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Jakkolwiek wyrok ten odnosi się do odwołania, tym niemniej na mocy art. 239 O.p., który w sposób prawidłowy powołano w treści zaskarżonego postanowienia, w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Tym samym w sytuacji, gdy doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia organ podatkowy, mając na względzie treść art. 228 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 239 O.p. nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie jest więc zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. W orzecznictwie podkreśla się ponadto, że organ odwoławczy w toku postępowania poprzedzającego wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (a na mocy art. 239 O.p. także zażalenia) powinien dokładnie wyjaśnić stan faktyczny, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin wskazany w treści art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Z orzecznictwa wynika także, że ciężar dowodu zachowania terminu do złożenia odwołania ciąży na skarżącym (wyrok NSA z 28 marca 2008r. sygn. akt II GSK 10/08, LEX nr 466172). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w tym sporze przyznał rację Ministrowi Finansów. Zdaniem Sądu z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że w toku postępowania zażaleniowego, przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, doszło do ustalenia czy Skarżąca przekroczyła termin do wniesienia zażalenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia [...] października 2014r., prawidłowo skierowanego na adres Skarżącej wynika, że umieszczono na nim czytelną pieczątkę Skarżącej z datą: 10 października 2014r. oraz podpis - w rubryce "Czytelny podpis odbiorcy". Natomiast w rubryce "Data i podpis doręczającego/wydającego" umieszczono za pomocą datownika datę: 10 października 2014r. oraz parafę. W związku z powyższym zasadnie podnosi Minister Finansów, że na etapie wydawania postanowienia objętego skargą, nie było podstaw do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do daty doręczenia ww. postanowienia, jak tego chce Skarżąca. Istotnie, nie było podstaw do stwierdzenia, że dane umieszczone na ww. potwierdzeniu odbioru mogą budzić jakiekolwiek wątpliwości. Zresztą Skarżąca zarzuty w tym zakresie podniosła dopiero na etapie skargi do tut. Sądu. W przeciwnym razie, przyjmując takie stanowisko Skarżącej, należałoby uznać, że organ podatkowy każdorazowo po otrzymaniu potwierdzenia odbioru zawierającego podpis i pieczątkę adresata oraz datę doręczenia winien prowadzić postępowanie mające na celu ustalenie prawidłowej daty doręczenia przesyłki. W ocenie Sądu nie można zgodzić się z takim stanowiskiem Skarżącej, a tym samym uznać należy, że zarzut Skarżącej dotyczący konieczności przeprowadzania dalszego postępowania dowodowego, co do daty doręczenia postanowienia jest niezasadny. Tym samym nie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia zarzucanego w skardze art. 121 § 1 O.p. Na marginesie Sąd zauważa, że prawidłowe jest również stanowisko Ministra Finansów odnośnie przywołanych przez Skarżącą okoliczności, mających spowodować przeprowadzenie przez ten organ postępowania wyjaśniającego. I tak w odniesieniu do informacji pochodzącej od operatora pocztowego, dostępnej na stronie internetowej Poczty Polskiej, w zakładce umożliwiającej śledzenie przesyłek pocztowych, zasadnie wskazał Minister Finansów, że informacje dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej dotyczą statusu przesyłki: nadanie przesyłki, przekazania przesyłki do doręczenia oraz doręczenia przesyłki. Jednak dane te nie spełniają warunków art. 152 § 1 O.p., zgodnie z którymi odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznie, ze wskazaniem daty doręczenia. W odniesieniu zaś do zbiorowego dowodu odbioru (wydanego przez Urząd Pocztowy na 12 w W.) słusznie organ wskazał w odpowiedzi na skargę, że jest to wewnętrzny dokument Poczty Polskiej i organ takim dokumentem nie dysponuje. Ponadto dowodem na realizację przez Pocztę Polską usługi doręczenia przesyłki organu było pocztowe potwierdzenie odbioru (zwrotka), który organ otrzymał. Reasumując, skoro Minister Finansów podejmując czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie wniesiono z zachowaniem terminu, dysponował dokumentem, potwierdzającym otrzymanie przez Skarżącą postanowienia w dniu 10 października 2014r., który zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art.152 § 1 O.p., a ponadto zawiera także podpis i datę 10 października 2014r. wystawione przez pracownika Poczty Polskiej, to brak jest podstaw do zarzucania temu organowi, że nie poszukiwał innych źródeł do określenia daty odbioru przedmiotowego postanowienia. Dodatkowo wskazać należy, że organ, po wniesieniu skargi do tut. Sądu, a więc z chwilą uzyskania informacji o okolicznościach podnoszonych w niniejszej sprawie przez Skarżącą, zwrócił się w dniach 5 i 6 lutego 2015r. do Poczty Polskiej oraz do Skarżącej z prośbą o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. I tak do Poczty Polskiej organ ten zwrócił się z prośbą o ustalenie w jakim dniu przesyłkę doręczono adresatowi, czy był to 10, czy 13 października 2014r. Natomiast do Skarżącej – o wyjaśnienie powodów potwierdzenia przyjęcia przesyłki przez pracownicę Skarżącej w dniu 10 października 2014r. oraz o której godzinie w dniu 13 października 2014r. przesyłka została doręczona Skarżącej: czy o godz. 08:34:53, jak wynika z załączonego do skargi "zbiorowego dowodu odbioru" wydanego przez Urząd Pocztowy nr [...] w W., czy o godz. 14.06, jak wynika z danych umieszczonych na stronie internetowej Poczty Polskiej (http://emonitorina.poczta-polska.pl)? Skarżąca w odpowiedzi na powyższe wyjaśniła, że przyczyną okoliczności, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczątka Departamentu Podatków z datą 10 października 2014r. wraz z podpisem osoby przyjmującej korespondencję jest najprawdopodobniej pomyłka pracownika tego Departamentu wynikająca z nieprzestawienia datownika na aktualną datę, tj. 13 października 2014r. Ponadto Strona wskazała, że z informacji dostępnych na stronie internetowej Poczty Polskiej wynika, iż przekazanie do doręczenia przesyłki miało miejsce o godz. 08:33. Natomiast jej doręczenie nastąpiło o godzinie 14:06. Zatem widniejąca na pierwszej stronie zbiorowego potwierdzenia odbioru godzina (8:34:53) oznacza czas przekazania przez operatora pocztowego przesyłki do jej doręczenia. Natomiast poświadczenie oraz termin odbioru korespondencji potwierdza data (wygenerowana przez system komputerowy operatora pocztowego) oraz podpis widniejące na ostatniej stronie zbiorowego potwierdzenia odbioru ("13-10-2014; podpis odbiorcy: pieczątka: Specjalista L. W."). Zatem zarówno zbiorowy dowód odbioru wydany przez Urząd Pocztowy nr [...] w W., jak i informacje dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej jednoznacznie potwierdzają, iż doręczenie przedmiotowej korespondencji miało miejsce w dniu 13 października 2014 r. Odnosząc się do powyższych informacji uzyskanych od Skarżącej Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wskazał, że na pocztowym potwierdzeniu odbioru (zwrotce) widnieje data i podpis pracownika Poczty Polskiej, która wskazuje, że postanowienie Bank odebrał w dniu 10 października 2014r. Zdaniem organu podatkowego, uzasadnienie Skarżącej, że pracownik Departamentu Podatkowego, upoważniony do odbioru korespondencji najprawdopodobniej nie przestawił datownika, jest mało przekonywujące zważywszy na to, że przesyłka ta miała zostać doręczona o godz. 14:06 w dniu 13 października 2014r. Wątpliwości budzi przede wszystkim to, że pracownik, który odpowiada za przyjmowanie korespondencji w Banku, w późnych godzinach popołudniowych nie miał jeszcze przestawionego datownika na aktualną datę. Ponadto, takiego samego błędu miałby dopuścić się pracownik Poczty Polskiej, który również 13 października 2014r., na pocztowym potwierdzeniu odbioru (zwrotce) przystawił datę 10 października 2014r. Sąd w całości podziela to stanowisko Ministra Finansów. Za prawidłową Sąd uznał również konstatację tego organu, że uznanie zarzutów Skarżącej oznaczałoby, że ustalanie daty doręczania pism przez organ podatkowy powinno być dokonywane, na podstawie różnych źródeł - stron internetowych Poczty Polskiej, czy stron internetowych innych operatorów pocztowych działających na rynku, czy wewnętrznych dokumentów doręczycieli. Natomiast Poczta Polska w odpowiedzi na prośbę organu pismem z dnia 17 marca 2015r. wyjaśniła, że przedmiotowy list polecony został doręczony do siedziby adresata w dniu 13 października 2014r. Równocześnie wyjaśniono, że fakt umieszczenia przez listonosza na rewersie zwrotnego potwierdzenia odbioru (w obszarze punktu 4) daty zapisanej w postaci 2014-10-10 nie odzwierciedla faktycznego momentu realizacji usługi. Poczta Polska nie wyjaśniła jednak rozbieżności dat doręczenia przedmiotowej przesyłki, a w szczególności nie wyjaśniła powodów umieszczenia przez listonosza daty 10 października 2014r. Ponadto wyjaśniono, że dane wyświetlane w internetowym systemie śledzenia mają jedynie charakter poglądowy, a wskazany w systemie czas wystąpienia danego zdarzenia nie jest faktycznym odzwierciedleniem wykonania danej czynności, jest to moment wprowadzenia danych do systemu informatycznego. A zatem z powyższego wynika, że informacje pochodzące od operatora pocztowego, dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej, w zakładce umożliwiającej śledzenie przesyłek pocztowych, na które powoływała się Skarżąca mają jedynie charakter orientacyjny, a daty tam umieszczone są datami wprowadzenia danych do systemu, a nie faktycznego dokonania czynności. To wyjaśnienie operatora pocztowego, zdaniem Sądu, potwierdza tezę o braku podstaw do uwzględnienia tej okoliczności wobec jasnych informacji zawartych w potwierdzeniu odbioru, którym dysponował organ wydający zaskarżone rozstrzygnięcie. Reasumując Sąd stwierdza, że Minister Finansów nie miał podstaw do prowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie do daty doręczenia postanowienia z dnia [...] października 2014r. Powyższego nie zmieniają okoliczności przywołane w skardze, gdyż organ na dzień wydawania postanowienia objętego skargą nie miał wiedzy o tych okolicznościach, a brak jest przepisu prawa nakładającego na ten organ obowiązku prowadzenia postępowania wyjaśniającego w okolicznościach takich jak w tej sprawie, zgodnie z żądaniem Skarżącej. Odnosząc się natomiast do przywołanych w skardze wyroków: tut. Sądu z dnia 15 lutego 2008r., sygn. akt III SA/Wa 1773/07 oraz Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 590/12 Sąd zauważa, że pierwszy z wyroków – tut. Sądu – zapadł w nieco odmiennym stanie faktycznym. Różnica polega na tym, że w sprawie, której dotyczy przywołany przez Skarżącą wyrok tut. Sądu, strona skarżąca już w zażaleniu, które uznano za złożone z uchybieniem terminu, jako datę doręczenia jej postanowienia organu pierwszej instancji wskazała inną datę niż wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. A zatem organ podatkowy już na tym etapie postępowania dysponował informacją, że za datę doręczenia tego postanowienia uważa ona dzień inny niż wynikający z potwierdzenia jego odbioru. W niniejszej sprawie taka okoliczność nie miała miejsca. Skarżąca w zażaleniu z dnia 17 października 2014r. wskazywała jedynie na datę wydania postanowienia – [...] października 2014r., nie wskazywała daty jego doręczenia. A zatem, jak wskazywano powyżej, Minister Finansów nie miał powodów do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie do daty otrzymania przez Skarżącą ww. postanowienia skoro dysponował nie budzącym wątpliwości pocztowym potwierdzeniem jego odbioru z datą 10 października 2014r. Natomiast NSA w przywołanym przez Skarżącą wyroku stwierdził, że : "Nie ulega wątpliwości, że wydanie postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie kwestionowanego w drodze odwołania rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji oraz w zakresie daty wniesienia odwołania od tego orzeczenia. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy do wniesienia środka odwoławczego został przez stronę zachowany". Tut. Sąd w całości podziela ten pogląd, czemu dał wyraz we wcześniejszej części uzasadnienia. Jednak w sprawie, w której orzekał NSA, Sąd ten stwierdził, że Sąd I instancji (którego orzeczenie było przedmiotem kontroli NSA) nie odniósł się do kwestii, które były bezpośrednio związane z zasadniczym dla sprawy zagadnieniem prawidłowości doręczenia postanowień, a co za tym idzie rozpoczęcia biegu do wniesienia zażalenia, co uzasadniało zarzut naruszenia przez ten sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. A zatem przywołany wyrok NSA nie rozstrzyga kwestii objętej niniejszym sporem w sposób zgodny ze stanowiskiem Skarżącej. W związku z powyższym uznać należało, że zażalenie Skarżącej z dnia 17 października 2014r. zostało nadane z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Termin na wniesienie zażalenia, na mocy art. 12 § 1 O.p. (prawidłowo wskazany w zaskarżonym postanowieniu), rozpoczął swój bieg od 11 października 2014r., gdyż do doręczenia Skarżącej postanowienia z dnia [...] października 2014r. doszło w dniu 10 października 2014r. i upływał z dniem 17 października 2014r. W świetle bowiem art. 12 § 1 O.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Sąd stwierdza w związku z tym, że zestawienie ww. dat doręczenia Skarżącej ww. postanowienia Ministra Finansów, na podany przez Skarżącą adres oraz nadanie przez Skarżącą zażalenia od ww. postanowienia wskazuje, że przyjęcie przez Ministra Finansów w zaskarżonym postanowieniu, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia jest w pełni uzasadnione i prawidłowe. Sąd nie znalazł zatem podstaw do zakwestionowania stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, że Skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia zażalenia. Tym samym niezasadne są zarzuty naruszenia przez ten organ art. 228 § 1 pkt 2 O.p. w zw. z art. 12 § 1 i 6 oraz art. 121 § 1 i 125 § 1 w związku z art. 14 h O.p. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.