III SA/Wa 958/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-04-20
Skład orzekający: Agnieszka Krawczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym braku dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę oraz niewskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, pomimo złożenia przez spółkę pisma z dokumentami i pełnomocnictwem po upływie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braków?Ratio decidendi
Skarga spółki z ograniczoną odpowiedzialnością została odrzucona, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Pomimo złożenia po terminie dokumentów dotyczących umocowania do reprezentacji spółki i wartości przedmiotu zaskarżenia, sąd uznał, że czynność podjęta po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczna. Brak prawidłowego umocowania do reprezentacji spółki oraz brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowiły podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka A. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w VAT. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało doręczone 31 marca 2016 r., a termin na jego uzupełnienie upłynął 7 kwietnia 2016 r. Spółka złożyła brakujące dokumenty i pełnomocnictwo pismem z 7 kwietnia 2016 r. Sąd uznał, że braki nie zostały uzupełnione w terminie i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia odrzucić skargę
A. sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016r., pismem z dnia 30 marca 2016 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:
- nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie J. P. do podpisania skargi w imieniu A. sp. z o.o. w dacie sporządzenia skargi tj. 3 marca 2016 r.
- wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 31 marca 2016 r.
Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 kwietnia 2016 r. złożyła dwa egzemplarze skargi podpisane przez prokurenta i prezesa Skarżącej oraz pełnomocnictwo udzielone przez Prezesa Skarżącej prokurentowi Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do ich uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, a czynność podjęta w postępowaniu przez stronę, po jego upływie, jest bezskuteczna.
W rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie J.P. do podpisania skargi w imieniu Skarżącej w dacie sporządzenia skargi tj. 3 marca 2016 r. oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie załączyła dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, a ponadto nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Należy wskazać, iż w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwestię powoływania oraz zakresu umocowania organów i "osób uprawnionych do działania w jej imieniu" regulują przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: "k.s.h."), w tym w szczególności art. 205 k.s.h. Stosownie do unormowań w nim zawartych jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki. Jeżeli umowa nie zawiera zaś żadnych postanowień w tym przedmiocie do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem (§ 1). Jednakże zgodnie § 3 tego przepisu, przepis § 1 nie wyłącza ustanowienia prokury jednoosobowej lub łącznej i nie ogranicza praw prokurentów wynikających z przepisów o prokurze.
Prokura jest pełnomocnictwem szczególnego rodzaju o ustawowo określonym zakresie umocowania. Stosownie do treści art. 109¹ § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.) prokura jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorstw, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Nie można jej ograniczyć ze skutkiem wobec osób trzecich, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (§ 2). Prokura jest jednym z najszerszych znanych pełnomocnictw a poza jej zakresem, stosownie do treści art. 109³ k.c. pozostaje umocowanie do czynności, które pozbawiają przedsiębiorcę prawa korzystania z przedsiębiorstwa jak jego zbycie, dokonanie czynności prawnej na podstawie której następuje oddanie go do czasowego korzystania oraz zbywanie i obciążanie nieruchomości. W przypadku prokury jednoosobowej (samoistnej) prokurent działa jednoosobowo. Stosownie do art. 205 § 3 k.s.h. ustanowienie w spółce zarządu wieloosobowego nie ogranicza uprawnień prokurenta samoistnego. Ustanowiony w art. 205 § 1 k.s.h., bądź też w analogicznych rozwiązaniach wynikających z umowy spółki, mechanizm kontrolny dotyczy bowiem członków zarządu, a nie prokurentów. Jeżeli więc w spółce ustanowiona jest reprezentacja łączna zarządu bądź zarządu z prokurentem, to każdym przypadku prokurent, który legitymuje się prokurą samoistną, może reprezentować spółkę samodzielnie przy czynnościach objętych jej zakresem (por. także A. Kidyba. Kodeks spółek handlowych. Komentarz. Wyd. VII,, wyrok NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2205/09; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 205/14, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W związku z powyższym z uwagi na brak nadesłania dokumentu, z którego wynikałoby jaki jest skład organu uprawionego do reprezentacji spółki, zasady tej reprezentacji, w tym zarządu oraz prokurentów nie można stwierdzić czy osoby, które podpisały nadesłane egzemplarze skargi są umocowane do jej podpisania. W tej sytuacji nie można również stwierdzić, czy pełnomocnictwo udzielone prokurentowi przez Prezesa zarządu Skarżącej było podpisane przez odpowiednio umocowaną osobę. Na marginesie Sąd zauważa, iż ww. pełnomocnictwo z uwagi na charakter instytucji prokury jest powieleniem udzielonego w jej ramach umocowania.
Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 31 marca 2016 r. to siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 7 kwietnia 2016 r. (czwartek). Skarżąca, pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło