III SA/Wa 995/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Konrad Aromiński, , po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2014 r. do marca 2015 r. postanawia: - odrzucić skargę. C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. ("Skarżąca", "Strona") wniosła skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia 2014 r. do marca 2015 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 29 kwietnia 2019 r., pismem z dnia 10 maja 2019 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 50763 zł. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca, na urzędowym formularzu PPPr, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2019 r. referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (III SPP/Wa 331/19). Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2019 r. Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2019 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 50763 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w odpowiedzi wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 2 września 2019 r. Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r. referendarz sądowy odmówił zmiany wcześniejszego postanowienia oraz odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (SPP/Wa 539/19). Postanowieniem z dnia 15 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 października 2019 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 25 listopada 2019 r., pismem z dnia 26 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponownie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 50763 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 2 grudnia 2019 r. (k. 43 akt sądowych). Ze znajdującej się aktach sprawy notatki służbowej wynika, iż do 23 stycznia 2020 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. W piśmie z dnia 6 grudnia 2019 r. Skarżąca ponownie wniosła o zmianę postanowienia oraz zwolnienie z kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2019 r. stało się prawomocne w wyniku braku zaskarżenia, a Skarżącej nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że wezwanie z dnia 26 listopada 2019 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2019 r., które nakazywało wezwanie Skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi. Należy zaznaczyć, że zarządzenie z dnia 25 listopada 2019 r. stanowiło jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie z dnia 26 listopada 2019 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wezwanie z dnia 26 listopada 2019 r., jak również zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2019 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2019 r. nie miały charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieściło się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 26 listopada 2019 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2019 r. i zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 maja 2019 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, LEX nr 783828). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II OZ 1299/18 zarządzenie to nie dotyczy w istocie kosztów sądowych, bowiem nie wzywa do uiszczenia wpisu sądowego, ale jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Omawiane zarządzenie stwierdza jedynie fakt, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu jest prawomocne, co implikuje konieczność jego wykonania, wskazując nowy termin na jego wykonanie i konsekwencje procesowe niedopełnienia tego obowiązku. Żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej dnia 2 grudnia 2019 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 3 grudnia 2019 r. i upłynął 9 grudnia 2019 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżąca do tego dnia nie uiścił należnego wpisu, zaś złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w części, ponawiając argumentując, że została postawiona w stan likwidacji. W ocenie Sądu, po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczy kolejny wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy – złożony w kolejnym piśmie procesowym w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby bowiem doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Podkreślenia wymaga, że "z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu, oraz nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi ponowne wniesienie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt I CKN 1461/98, publik. OSNC z 1999 r. z. 11, poz. 96, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02). Podsumowując, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez Skarżącą w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.