III SAB/Wa 57/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w zakresie rozpoznania pisma złożonego w toku postępowania postanawia: odrzucić skargę. A.S. (dalej: Skarżąca/Strona) pismem z dnia 27 października 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: Szef KAS) w zakresie rozpatrzenia ponaglenia z dnia [...] sierpnia 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, dnia [...] maja 2025 r. do Izby Administracji Skarbowej w W. wpłynęła skarga nieprofesjonalnego pełnomocnika Skarżącej, tj. M.S. , w której zarzucił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. (dalej: NUS) zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań oraz naruszenie praworządności na szkodę Skarżącej. Pełnomocnik Skarżącej zarzucił również NUS nieumorzenie po 18 grudnia 2020 r. postępowania zabezpieczającego oraz niedokonanie zwrotu zabezpieczonych kwot. Pismem z dnia 10 czerwca 2025 r. DIAS przedłużył termin załatwienia sprawy do 11 lipca 2025 r. Pismem z dnia 9 lipca 2025 r. DIAS udzielił pełnomocnikowi Skarżącej odpowiedzi na skargę z dnia [...] maja 2025 r. Pismem z dnia 17 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł ponaglenie na nierozpatrzenie jego skargi z dnia [...] maja 2025 r. Zawiadomieniem z dnia 18 września 2025 r. Szef KAS udzielił odpowiedzi Skarżącej na pismo z dnia 17 sierpnia 2025 r. W zawiadomieniu Szef KAS wskazał Skarżącej, że zakwalifikował i rozpatrzył jej pismo jako skargę. W złożonej skardze do Sądu wniesiono o orzeczenie bezczynności Szefa KAS z rażącym naruszeniem prawa, naruszenie Konstytucji RP, wskazanie i ukaranie winnych bezczynności, zasądzenie na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej oraz nakazanie realizacji ponaglenia. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: P.p.s.a.), szeroko, obejmując praktycznie całokształt działalności administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. I tak kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 3 § 2a P.p.s.a.), jak również orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W kontekście powyższego, Sąd zauważa w tym miejscu, że przedmiotem skargi jest bezczynność Szefa KAS w sprawie rozpatrzenia ponaglenia z dnia [...] sierpnia 2025 r. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w sprawie nierozpatrzenia pisma Skarżącej z dnia [...] maja 2025 r., tj. skargi powszechnej procedowanej w trybie określonym w Dziale VIII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd zauważa w tym miejscu, że złożenie ponaglenia umożliwia złożenie skargi do sądu w sprawie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie głównej, bowiem prowadzi do realizacji wymogu z art. 53 § 2b P.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 2897/19). Wniesienie ponaglenia nie może być zatem traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Gd 47/19 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 65/13). W wyniku rozpatrzenia ponaglenia organ wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie, a zatem nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego zarówno na to postanowienie, jak i na bezczynność lub przewlekłość organu wyższego stopnia w wydaniu tego postanowienia, czyli w zakresie rozpatrzenia ponaglenia. Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że w sprawie bezczynności w przedmiocie rozpoznania ponaglenia skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Skarga bowiem jest dopuszczalna jedynie w przypadkach, w których bezczynność dotyczy spraw, w których wydawane są postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, jak również rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Postanowienie wydane w sprawie ponaglenia nie mieści się także w pkt 9 tego przepisu (bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej), bowiem punkt ten dotyczy innych aktów lub czynności, niż te wprost wyliczone w pkt 1-3 analizowanego przepisu, a ponadto postanowienie w sprawie ponaglenia nie jest aktem dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza, że skoro postanowienie dotyczące ponaglenia nie jest orzeczeniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to niedopuszczalna jest również skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania bądź bezczynność w sprawie rozpatrzenia ponaglenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 866/19, CBOSA). Wobec powyższego skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotycząca rozpatrzenia ponaglenia Skarżącej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.