IV SA/Wa 1196/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 10.06.2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. i Z. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. i Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania M. B. i Z. B., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie oraz zmianie konstrukcji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianej do realizacji na działce nr ewid. [...] obręb [...], gmina [...]. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. B. i Z. B. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podnieśli, że kwestionowana decyzja ma ogromny wpływ na wykonanie rozbudowy na sąsiedniej nieruchomości, zrealizowanej zaledwie 90 cm od ich domu. Zdaniem skarżących, skutki wykonania zaskarżonej decyzji przez stworzenie możliwości ubiegania się o pozwolenie na budowę, jego uzyskania oraz rozpoczęcia prac, mogą być trudne do odwrócenia. Bliskie sąsiedztwo budynków sprawia, że każda zmiana powierzchni, czy konstrukcji dachu i podwyższenie kalenicy budynku sąsiadów nieodwracalnie zmienia sposób zagospodarowania nie tylko nieruchomości sąsiedniej, ale także wpływa na pogorszenie warunków zabudowy nieruchomości należącej do skarżących, co spowoduje dalsze ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wykonaniu nie podlegają akty administracyjne odmowne oraz te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie przedstawiła argumentów uzasadniających wstrzymanie jej wykonania, w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa natomiast na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może stanowić polemiki z treścią kwestionowanego rozstrzygnięcia, gdyż ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest jej ewentualna wadliwość. Uzasadniając wniosek, strona powinna wskazać konkretne okoliczności, które wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać również należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 40/13, postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 14/13). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.