IV SA/Wa 1324/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1324/10 oddalającego skargę B. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1324/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2010 r., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Pismem z dnia 19 października 2010 r. Sąd przesłał ustanowionemu, w ramach prawa pomocy, pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis ten doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 października 2010 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. Sąd odrzucił wniesioną przez pełnomocnika skargę kasacyjną z uwagi na to, iż została wniesiona z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że otrzymując w dniu 26 października 2010 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem "doliczył do tej daty termin trzydziestodniowy i uzyskał wynik, że termin procesowy do wniesienia skargi upływa mu dnia 30 listopada br." Dopiero doręczone postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej uświadomiło pełnomocnikowi zaistnienie błędu rachunkowego. Pełnomocnik wskazał, że "zaistnienie błędu matematycznego nie jest winą pełnomocnika, ale nie zamierzonym, a w szczególności nawet nie podejrzewanym lapsusem". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku jaki zapadł w niniejszej sprawie w dniu 24 września 2010 r., jest bezsporne. Potwierdził to także Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt II OZ 120/11, oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2010 r. odrzucające skargę kasacyjną od tego wyroku. Wobec tego do rozpoznania pozostał wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) warunkami przywrócenia uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, czyli niespełnienie chociażby jednej z nich powoduje, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony. O ile ,w ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki druga i trzecia tj. złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (Sąd przyjął, iż pełnomocnik dowiedział się o przyczynach uchybienia w dniu otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej – tj. dniu 22 grudnia 2010 r.), równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że profesjonalny pełnomocnik obowiązany jest dokonywać czynności procesowych z najwyższą starannością. O braku winy pełnomocnika można byłoby mówić jedynie, gdyby nie mógł usunąć przeszkody dla terminowego dokonania czynności nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt I OZ 716/07, czy postanowienie NSA z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 183/11). Jak wynika z akt sprawy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego dnia 26 października 2010 r. Sąd nie pouczył profesjonalnego pełnomocnika o przysługującym środku zaskarżenia i terminie jego wniesienia, ponieważ stosownie do art. 6 i art. 140 Ppsa Sąd udziela wskazówek i poucza o przysługujących środkach odwoławczych jedynie strony występujące bez adwokata lub radcy prawnego. Skarga kasacyjna została zaś wniesiona w dniu 30 listopada 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło na skutek "błędu matematycznego". Zdaniem Sądu nie jest to okoliczność usprawiedliwiająca brak winy we wniesieniu skargi kasacyjnej z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że procedurę w postępowaniu sądowo-administracyjnym reguluje wspomniana ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Jest to akt ogólnodostępny, ogłoszony w Dzienniku Urzędowym z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., regulujący również kwestie obliczania terminu. Zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei kwestie dotyczące terminów uregulowano z rozdziale 5 Ppsa i tak art. 83 § 1 Ppsa stanowi, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego (z pewnym wyjątkiem). Również przepisy Kodeksu Cywilnego są ogólnodostępne i w sposób precyzyjny określają sposób obliczania terminów. Art. 111 KC stanowi, że termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia (§1), zaś jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (§2). Wobec tego, w ocenie Sądu, profesjonalny pełnomocnik nie powinien mieć problemu z obliczeniem 30 dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Powołanie się zaś na błąd w obliczeniach nie może prowadzić do przywrócenia uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak innych okoliczności, z których wynikałoby, że pełnomocnik skarżącego nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.