IV SA/Wa 1401/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Y. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Y. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z 24 kwietnia 2017 r. Y. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemki do powrotu, zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres 6 miesięcy od dnia wykonania decyzji - lub w przypadku braku informacji o jej wykonaniu - od dnia upływu terminu dobrowolnego powrotu określonego w decyzji, a także o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen na okres 2 lat od dnia wykonania decyzji, na wypadek, jeśli w terminie określonym w decyzji nie opuści ona terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo przekroczy lub będzie usiłowała przekroczyć granice wbrew przepisom prawa. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu Skarżąca podała, że opuszczenia Polski spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zerwania więzi z partnerem, jak również spowoduje zagrożenia życia poprzez konieczność udania się na terytorium ogarnięte wojną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednak to wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09, z 10 czerwca 2016 r., sygn. II OZ 601/16). W ocenie Sądu przedstawione przez Skarżącą okoliczności nie stanowią przesłanki do uwzględnienia złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała bowiem, że istnieje realna możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Skarżąca podała jedynie lakonicznie, że wykonanie decyzji spowoduje zerwanie więzi ze swoim partnerem. Nie wskazała jednak żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na dokonanie przez Sąd oceny, czy faktycznie okoliczność ta może stanowić podstawę do udzielenia jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podała również, że w przypadku wykonania decyzji będzie musiała powrócić na tereny objęte wojną. W ocenie Sądu okoliczność ta nie może zostać uwzględniona, ponieważ, jak wynika z akt sprawy, przed opuszczeniem [...] Cudzoziemka zamieszkiwała w obwodzie [...]– na zachodniej części [...], nie objętej konfliktem zbrojnym. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że powrót do miejsca zamieszkania narazi ją na niebezpieczeństwa związane z działaniami zbrojnymi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.