IV SA/Wa 1402/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi L. K. i H. K. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia (...) lipca 2008 r. nr (...) w przedmiocie zgody na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżących L. K. i H. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrot kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 roku, Nr [...] Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. zezwolił B. i K. P. zamieszkałym w T., przy ul. [...] na trwałe wyłączenie z produkcji 0,05 ha gruntów leśnych o typie siedliskowym bór świeży (Bśw) będących współwłasnością wnioskodawców, stanowiących część działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym K., gm. L., pow. [...], woj. [...]. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych stwierdził, że z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi K. uchwalonego przez Radę Gminy L. uchwałą Nr [...] z dnia [...] maja 2007 roku ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], poz. [...] z dnia [...] września 2007 roku wynika, że działka oznaczona numerem geodezyjnym [...] położona w miejscowości K. jest przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i znajduje się w obszarze planistycznym oznaczonym symbolem "[...]". Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skarga nie wstrzymuje wykonania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji zdaniem Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych nie ma przeszkód prawnych do wydania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Od powyższej decyzji, pismem z dnia 29 kwietnia 2007 roku, odwołanie złożyli L. K. i H. K. podnosząc zarzut, iż działka o nr ew. [...] jest lasem o charakterze ochronnym i choć w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z 2007 roku przeznaczono ją pod zabudowę, to wycięcie lasu nie jest możliwe. Odwołujący się stwierdzili, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został zaskarżony przez nich do NSA, a nadto złożone zostało zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa do Prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niedopełnienia obowiązków przez osoby, które wiedząc o nieprawidłowościach dopuściły do jego opublikowania. Odwołujący się stwierdzili, także, że wystąpili do Prokuratura, by na mocy art. 5 ustawy o Prokuraturze z 1985 roku zaskarżył wadliwy plan do Sądu lub przyłączył się do już trwającego postępowania sądowego. Wnioski te są aktualnie rozpatrywane i wiele wskazuje na to, że sąd może stwierdzić nieważność planu. Sygn. akt IV SA/Wa 1402/08 Decyzją z dnia [...] lipca 2008 roku, Nr [...] Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w T. z dnia [...] kwietnia 2008 roku podzielając zawarte w niej stanowisko. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli L. K. i H. K. podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zaskarżona decyzja, zdaniem Sądu, zapadła z rażącym naruszeniem art. 127 § 1 kpa co skutkuje koniecznością stwierdzenia jej nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Zgodnie z treścią wymienionego wyżej przepisu od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji stronie postępowania służy odwołanie. Stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 § 1 kpa). W wyroku z dnia 27 września 1999 roku Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że: "Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Przymiotu strony nie wykazuje natomiast osoba, która swój udział w postępowaniu administracyjnym opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu publicznego. Tego rodzaju działania mogą być podejmowane w ramach instytucji skarg i wniosków (dział VIII kpa)". W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji rozpoznawał wniosek B. i K. P., właścicieli działki ewidencyjnej nr [...], Sygn. akt IV SA/Wa 1402/08 o zezwolenie na trwałe wyłączenie z produkcji 0,05 ha gruntów leśnych. Skarżący są właścicielami sąsiedniej działki. Nie posiadają żadnego interesu prawnego w uzyskaniu lub nieuzyskaniu zezwolenia na trwałe wyłączenie z produkcji gruntu leśnego znajdującego się na działce należącej do B. i K. P. Skarżący posiadają jedynie interes faktyczny w tym, by ich działka sąsiadowała z działką, na której znajduje się las. Powoływanie się na art. 140 kc i art. 222 kc nie uzasadnia uznania skarżących za stronę postępowania. Uprawnienia właściciela nieruchomości nie sięgają tak daleko, by mógł on decydować o sposobie zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej. W wyroku z dnia 27 czerwca 2007 roku, II OSK 956/06 (LEX nr 345958) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Jeżeli ustawa z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych przewiduje, że wyłączenie gruntów "z produkcji rolnej" może nastąpić wyłącznie na wniosek uprawnionego podmiotu, a więc właściciela tych gruntów (użytkownika wieczystego), to oczywiste jest, że w kwestiach wiążących się z ochroną gruntów należących do określonego właściciela interesu prawnego nie może mieć właściciel nieruchomości sąsiedniej". Pogląd ten zdaniem Sądu należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie również w doniesieniu do spraw dotyczących wyłączenia z produkcji gruntów leśnych. Zasady wyłączania tych gruntów leśnych są bowiem tożsame z zasadami wyłączania z produkcji gruntów rolnych. Postępowanie odwoławcze zainicjowane przez osoby nie będące stronami powinno zostać zakończone wydaniem decyzji o jego umorzeniu. Nie jest dopuszczalne merytoryczne rozpoznawanie odwołania, gdyż byłoby to w istocie rozpoznawanie odwołania od decyzji, która stała się ostateczna. Jeśli decyzja organu pierwszej instancji, zdaniem skarżących, wydana została z naruszeniem prawa, to mogą wystąpić o podjęcie stosownych środków prawnych do Prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich. Podmioty te posiadają samodzielne uprawnienia do inicjowania postępowań nadzwyczajnych takich jak stwierdzenie nieważności decyzji lub wznowienie postępowania. Skarżący mogą też zwrócić się do organów administracji, by podjęły z urzędu czynności mające na celu wyeliminowanie decyzji o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji. i Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.