IV SA/Wa 1561/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2015 r. sprawy ze skargi Z. B. K., D. L., A. K. K., B. D., M. A. K., T. J. K., A. P. K., D. B. M., R. A. K., P. K., M. Ż., J. P. M., E. B. O., W. J. R., K. E. T., W. A. P., J. D. P., W. M. M., A. H. M., M. B. M., Z. A. M., P. M. R., J. J. G., A. J. T., P. A. T. i M. U. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta W. z [...] lipca 2014 r., o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (działki ew. nr [...] i nr [...] obr. [...]), a przejętej na własność Skarbu Państwa na mocy decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z [...] maja 1965 r., zwanej dalej "decyzją wywłaszczeniową". Uzasadniając zaskarżona decyzję, organ administracji wskazał następujące uwarunkowania prawne i faktyczne, które uwzględnił orzekając w sprawie: - na wniosek W. (z 15 stycznia 1965 r.) orzeczono o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa części nieruchomości (o pow, 3245 m2) z działki rolnej (o pow. ogólnej 7974 m2), stanowiącej część osady włościańskiej zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi [...] pod nr [...], dla której nie było urządzonej księgi wieczystej.  - przejęcie wywłaszczonej nieruchomości nastąpiło w trybie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. z 1961 r. Nr 18 poz. 94), - część wywłaszczonej nieruchomość (o pow. 2234 m2) została objęta decyzją o lokalizacji szczegółowej z [...] marca 1959 r. z przeznaczeniem pod budowę Bazy dla W., natomiast pozostała (pow. 1011 m2), od ul. [...], została nabyta jako "resztówka", - z uzasadnienia decyzji wywłaszczeniowej wynika, że z działki o powierzchni ogólnej 7974 m2 wywłaszczono już na rzecz E. decyzjami z: - [...] października 1963 r. grunt o powierzchni 1189 m2; - [...] czerwca 1964 r. grunt o powierzchni 448 m2; - [...] maja 1965 r. grunt o powierzchni 3092 m2 zatem należało nabyć i resztówkę, - zreferowano ustalenia i wskazano dokumenty, na podstawie których stwierdzono, kto jest uprawnionym obecnie do żądania zawrotu nieruchomości, - z dołączonej przy wniosku z 26 sierpnia 2010 r. o zwrot nieruchomości odbitki z mapy zasadniczej miasta, na której oznaczone zostały przez geodetę uprawnionego granice nieruchomości objętej decyzją wywłaszczeniową, wynika, że nieruchomości przejętej na rzecz Skarbu Państwa odpowiadają obecnie części działek ew. nr [...] i [...] (obr. [...]), - z informacji z ewidencji gruntów i budynków (z 9 września 2010 r.) wynika: - działka ew. nr [...] uregulowana w księdze wieczystej (nr [...]) stanowi własność Skarbu Państwa i jest w użytkowaniu wieczystym Spółki R. Sp. z o. o. przy ul. [...], - działka ew. nr [...] stanowi własność Skarbu Państwa i jest we władaniu P. w W. przy ul. [...], - Spółka R. Sp. z o. o., pismem z 5 listopada 2010 r. dołączyła do akt sprawy umowę sprzedaży, zawartą w formie aktu notarialnego, z [...] czerwca 2003 r. pomiędzy W. w likwidacji, a Spółką pod firmą L. Sp. z o.o.; ponadto poinformowała, że wynikające z powyższej umowy prawa L. Sp. z o.o., na skutek zmian korporacyjnych i własnościowych w grupie spółek R., ostatecznie zostały przeniesione na R. Sp. z o.o. i ujawnione w księdze wieczystej; L. Spółka z o.o. (poprzednik prawny R. Sp. z o.o.) nabyła prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] z własnością usytuowanych na niej budynków, budowli i urządzeń w postępowaniu upadłościowym w trybie sprzedaży z wolnej reki, określonym w rozporządzeniu Prezydenta RP z dnia 24 października 1934 roku - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512), - obecnie użytkownikiem działki ew. nr [...] jest Spółka z. o. o. P. z siedzibą przy ul. [...] w W. (następca prawny Spółki E. S.A); w stosunku do tej nieruchomości toczy się postępowanie w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w trybie art. 208 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.); wniosek w przedmiotowej sprawie został złożony przez poprzednika prawnego – P. S.A. (tak pismo Urzędu W. z 26 marca 2012 r.), - organ I. instancji przeanalizował treść mapy, wykonanej dla celów wywłaszczeniowych, oraz opracowania geodezyjnego, sporządzonego przez uprawnionego geodetę, i ustalił, że nieruchomość o powierzchni 2234 m2, będąca celem wywłaszczenia (w granicach lokalizacji inwestycji) znajduje się w granicach obecnej działki ew. nr [...], natomiast pozostała część - nieobjęta celem wywłaszczenia - weszła w skład obecnej działki ew. nr [...], - odesłanie do przesłanek zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia, określonych w art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, czyni roszczenie o zwrot nieruchomości lub jej części skutecznym, tylko w przypadku spełnienia się tych przesłanek; przesłanki te stanowią prawną definicję zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia; w każdej więc innej sytuacji, niż określona w art. 137 ust. 1 ustawy nieruchomość - w ujęciu prawnym - należy uznać za niezbędną na cel wywłaszczenia, nawet gdy - po zrealizowaniu inwestycji celu wywłaszczenia i wykorzystywaniu nieruchomości na ten cel - nastąpi zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości na inny cel, - art. 5 ust. 3 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości przewidywał możliwość tzw. "dowłaszczenia" - czyli objęcia wywłaszczeniem na żądanie właściciela całej nieruchomości, jeżeli w wyniku wywłaszczenia części, pozostała dla właściciela część nie nadawałaby się do racjonalnego użytkowania przez niego na cele dotychczasowe; oznaczało to, że wywłaszczenie powinno - na żądanie właściciela - objąć całą nieruchomość, jeżeli w wyniku wywłaszczenia części pozostała przy nim reszta - resztówka - nie nadawałaby się już do racjonalnego użytkowania na cele dotychczasowe, - w orzecznictwie sądowym przyjęty jest pogląd, że część nieruchomości nabyta na żądanie właściciela w trybie art. 5 ust. 3 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, podlega zwrotowi na rzecz poprzedniego właściciela, na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tylko wówczas gdy zostaną spełnione przesłanki do zwrotu części nieruchomości, pozostającej w lokalizacji inwestycji; nie może bowiem stać się zbędna na cel wskazany w decyzji wywłaszczeniowej nieruchomość, która od samego początku pod realizację tej inwestycji nie była potrzebna (tak wyroki: NSA z 1 kwietnia 1996 r. o sygn. akt IV SA 1626/94 opubl. w OSA z 1997 nr 1 poz. 42, WSA o sygn. akt I SA/Wa 675/08 – ostatni dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"), - taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Skarb Państwa wywłaszczył większą powierzchnię, aniżeli była potrzebna do realizacji inwestycji; dlatego też przesłankę zbędności - wynikającą z art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami - organ może oceniać tylko w stosunku do tej części nieruchomości, znajdującej się w granicach określonych decyzją o lokalizacji konkretnego celu publicznego, która była niezbędna dla realizacji celu wywłaszczenia, - cała nieruchomość, odpowiadająca obecnie części działki nr [...] (o pow. 2234 m2), była objęta lokalizacją szczegółową z [...] marca 1959 r. z przeznaczeniem pod budowę Bazy dla W., natomiast pozostała (pow. 1011 m2) została nabyta jako "resztówka" - część nieruchomości, nienadająca się do prawidłowego użytkowania, - słusznie więc organ I. instancji dokonał analizy realizacji celu wywłaszczenia w granicach działki ew. nr [...] zgodnie z art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami; ten fakt determinuje bowiem możliwość zwrotu nieruchomości, znajdującej się poza lokalizacją inwestycji - tzw. "resztówki" (aktualnie działka ew. nr [...]), - ustalono, że działka ew. nr [...] jest zagospodarowana w całości - stanowi zwarty ogrodzony obiekt z wjazdem od ul. [...]; na nieruchomości zostały uwidocznione istniejące obiekty, w tym między innymi zakład lekkich konstrukcji stalowych, magazyn centralny, magazyn gazów technicznych, magazyn materiałów łatwopalnych, magazyn opakowań, magazyn sprzętu, warsztat naprawczy, stacja obsługi magazynu, stacja obsługi samochodów, dystrybutornia, rampa boczna i boczno czołowa, place składowe, place operacyjne, istniejące ciągi komunikacyjne, kanały odwadniające, hydranty, słupy przewodów elektrycznych napowietrznych z latarniami oraz obiekty projektowane i do rozbudowy, - na realizację obiektów, uwidocznionych na terenie objętym lokalizacją, pod budowę Bazy [...], Prezydium Rady Narodowej W., wydało w latach 1962-1968 następujące decyzje zezwalające na budowę: - z [...] marca 1962 r. na wykonanie robót budowlanych, związanych z budową ogrodzenia Zespołu Baz, - z [...] stycznia 1966 r. na budowy na terenie przy ul. [...] Baza [...]: budynku magazynu gazów technicznych, budynku magazynu materiałów łatwopalnych i magazynu centralnego, - z [...] stycznia 1968 r. na wykonanie przy ul. [...] robót budowlanych związanych z budową Zakładu P., - z pisma z 15 czerwca 1970 r. S., kierowanego do Wydziału Architektury Nadzoru Budowlanego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej W., wynika: teren "Zespołu Baz", w granicach oznaczonych literami ABCDEFGHHJA, został przyznany decyzją o lokalizacji szczegółowej z [...] marca 1959 r. i został całkowicie zagospodarowany; mianowicie powstała: Baza [...] - rok budowy 1961, Baza [...] - rok budowy 1965, Baza [...] rok budowy 1967 (usytuowana na obecnej działce nr [...]), Zakład L. - termin zakończenia budowy [...] 1970 roku; w piśmie tym P. wnosiło o wyrażenie zgody na rozbudowę magazynu centralnego, usytuowanego na terenie Bazy [...] (usytuowana na obecnej działce ew. nr [...]) oraz informowało, że czyni starania o teren po zdegradowanym przedsiębiorstwie E., pod budowę P. (usytuowanym na obecnej działce ew. nr [...]), - z powyższego wynika, że działka ew. nr [...] (w tym część objęta wnioskiem o zwrot) została zagospodarowana w całości, zgodnie z celem wywłaszczenia – według założeń lokalizacji szczegółowej z [...] marca 1959 roku; wybudowano Bazę [...] w oparciu o wydane pozwolenia na budowę w latach 1962 - 1968, na którą składały się liczne magazyny, warsztaty, stacje obsługi, wyznaczone place składowe, rampy, place operacyjne, ciągi komunikacyjne i inna infrastruktura,  - stan zagospodarowania działki ew. nr [...] potwierdza również, dołączona do pisma z 5 listopada 2010 r., przez Spółkę R. mapa (stan na maj 2003 roku) z inwentaryzacją stanu istniejącego, obrazująca podobny stan zagospodarowania nieruchomości; na mapie tej zostały zaznaczone istniejące budynki i urządzenia oraz tereny zagospodarowane zielenią, co potwierdza, że działka ew. nr [...] stanowi zwarty ogrodzony i zagospodarowany teren z wjazdem od ulicy [...]; część działki ew. nr [...] - objęta wnioskiem o zwrot - zagospodarowana jest pod ciągi komunikacyjne, częściowo od strony zachodniej przy ogrodzeniu zagospodarowana jest zielenią, natomiast po stronie wschodniej przy ogrodzeniu usytuowany jest fragment wiaty, - w ramach prowadzonego postępowania dowodowego 31 maja 2012 r. dokonano oględzin działki ew. nr [...], przy ul. [...]; wynika z nich, że cała działka jest ogrodzona i wykorzystywana, zgodnie z działalnością statutową spółki R. (zagospodarowanie odpadów); ustalono, że fragment terenu działki ew. nr [...], objęty wnioskiem o zwrot, stanowi integralną całość terenu Spółki, niezbędną do jej prawidłowego funkcjonowania; przez teren objęty wnioskiem o zwrot przebiega główny ciąg komunikacyjny (utwardzony wraz z infrastrukturą techniczną, widoczne studzienki), spełniający funkcję dojazdu do pozostałych obiektów znajdujących się w dalszej części całego obiektu – bazy; część terenu od strony jednego z ogrodzeń została zagospodarowana częściowo zielenią, ogrodzona prowizorycznym niewysokim ogrodzeniem, oddzielającym poszczególne części zagospodarowania terenu, natomiast przy ogrodzeniu ze Spółką P. teren zagospodarowany na czasowe składowanie odpadów (szkło), - biorąc powyższe pod uwagę, założenia inwestycyjne - związane z realizacją celu wywłaszczenia, określone w decyzji lokalizacyjnej - zostały wykonane w terminach wymienionych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. - dodatkowo do akt sprawy zostały włączone zdjęcia lotnicze z 1972 roku (7 lat po wywłaszczeniu) i 1976 roku (10 lat po wywłaszczeniu); wynika z nich, że już po 7 latach i 10 latach od wywłaszczenia zagospodarowanie terenu jest zgodne z celem wywłaszczenia, - w związku z wykazaniem, że w granicach celu wywłaszczenia (w granicach nieruchomości, stanowiącej część działki ew. nr [...]) cel wywłaszczenia został w całości zrealizowany i nie zaistniały przesłanki do zwrotu, prawidłowe jest orzeczenie organu I. instancji, że nie zachodzą również przesłanki do zwrotu części działki ew. nr [...], znajdującej się pozą celem wywłaszczenia, a będącej tzw. "resztówką", - odnosząc się do zarzutów odwołania, zwrócono uwagę, że - zgodnie z przepisami prawa oraz utrwaloną linią orzeczniczą - w przedmiotowym zakresie - zbędności nieruchomości - nie można wyprowadzać ze zdarzeń, które nastąpiły po osiągnięciu celu wywłaszczenia; nie można zatem mówić o zbędności na cel wywłaszczenia, gdy nieruchomość po wywłaszczeniu została zagospodarowana i wykorzystana zgodnie z celem wywłaszczenia określonym w decyzji wywłaszczeniowej, a dopiero później zmieniono jej przeznaczenie lub w ogóle zaprzestano jej wykorzystywania na cel, na jaki została przejęta (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1138/08 opubl. Lex nr 552276, dostępny w CBOSA); wszelkie okoliczności związane z aktualnym zagospodarowaniem przedmiotowej nieruchomości nie mają znaczenia prawnego dla badanej kwestii zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia, ze względu na dyspozycję ustawodawcy, - odnosząc się do zarzutów dotyczących zasadności samego wywłaszczenia - podkreślono, że nie stanowią one przedmiotu badania w postępowaniu o zwrot. W skardze, wnoszący o zwrotu nieruchomości, sformułowali zarzuty naruszenia przepisów - prawa materialnego: - art. 3 ust. 1 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, poprzez dokonanie jego błędnej wykładni i przyjęcie, że wywłaszczenie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na "cel" określony zgodnie z tą ustawą - "na niezbędny cel użyteczności publicznej", - art. 137 ust. 1 w zw. z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że wywłaszczona nieruchomość nie stała się zbędna z punktu widzenia celu, w jakim została ona nabyta i tym samym jej zwrot nie jest możliwy, podczas gdy możliwy jest on, co najmniej w tej jej części, która nie została rozdysponowana na rzecz osób trzecich, - postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 80, 97 § 1 i art. 105 § 1 K.p.a., poprzez akceptację błędnego stanowiska organu l. Instancji o braku przesłanek do uwzględnienia wniosku poprzez brak wszechstronnego rozważenia sprawy, a w szczególności nie uwzględnienie faktu, że co najmniej część gruntu, stanowiącego obecnie działkę ew. nr [...], nie została rozdysponowana na rzecz osób trzecich i nie ma formalnych przeszkód do jej zwrotu. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Trafnie organ skonstatował brak przesłanek dla orzeczenia o zwrocie nieruchomości. Zarówno ocena stanu faktycznego sprawy jak i uwarunkowań prawnych, dokonane przez organ administracji, były prawidłowe. Z uwagi na jej uprzednie zreferowanie, powtarzanie argumentacji organu byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić trzeba, co następuje. W skardze nie kwestionuje się braku możliwości orzeczenia o zwrocie nieruchomości w części, w jakiej stanowi ona fragment działki ew. nr [...], z uwagi na prawo użytkowania wieczystego, przysługującego osobie trzeciej (R. sp. z.o.o.). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, skuteczne przeniesienie prawa własności na osobę trzecią wyklucza orzeczenie o zwrocie (tak uchwała NSA z 13 kwietnia 2015 r. sygn.. akt I OPS 3/14 – dostępna w CBOSA). Regułę te odnieść należy wprost do przypadków skutecznego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego z uwagi na brak możliwości podważenia czynności w danym zakresie (por.: uchwała składu 7 sędziów SN z 15 września 2015 r. sygn. akt III CZP 107/14). Wobec wskazanych reguł, nie byłoby generalnie zasadne rozważanie, czy zachodzą merytoryczne przesłanki zwrotu, gdy chodzi o część nieruchomości stanowiącej obecnie fragment działki ew. nr [...]. Jednakże wskazywana przez organ administracji zasada, że tzw. "resztówka" dzieli los reszty nieruchomości wywłaszczonej, wobec realizacji określonego przedsięwzięcia, nie może mieć zastosowania w przypadkach, gdy przeszkodą dla zwrotu miałoby być sama utrata możliwości rozporządzania nieruchomością przez Skarb Państwa czy jednostkę samorządu terytorialnego (co ma miejsce w stosunku do działki ew. nr [...]). W takich specyficznych sytuacjach, akceptacja prostej reguły, że tzw. "resztówka" dzieli los pozostałej części wywłaszczonej nieruchomości, nie byłoby zasadne. Brak bowiem wówczas przesłanek aksjologicznych dla takiego rozumienia przepisów, dotyczących zwrotu nieruchomości. Trafnie przyjmuje się, że - o ile zrealizowano cel wywłaszczenia nieruchomości - nie znajdowałoby podstaw orzekanie o zwrocie "resztówki". Jej wywłaszczenie było bowiem uzasadnione właśnie realizują określonego celu, a służyło ochronie uzasadnionych interesów właściciela – wobec jego wniosku. Późniejsze żądanie zwrotu – wynikające ze zmiany stanowiska właściciela (także jego spadkobierców), zainteresowanego zachowaniem prawa do fragmentu wcześniejszej nieruchomości, nie może być rozumiane, jako sytuacja, gdy nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, a przesłanki z art. 136 ust. 3 i 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mogą być intepretowane rozszerzająco. Tego rodzaju argumentacja nie może dotyczyć przypadku, gdy część gruntów wprawdzie wywłaszczono zbędnie dla celów inwestycji, lecz jego zwrot nie jest możliwy z uwagi na utratę praw do nieruchomości. W tego rodzaju sytuacjach, w ocenie Sądu, zasadną jest ocena czy w istocie grunt przeznaczony na cel publiczny został wykorzystany, gdyż - jeżeli by tak nie było - zasadny byłby zwrot nieruchomości stanowiącej tzw. "resztówkę", w części, w jakiej jest to możliwe na dzień orzekania w sprawie. W tej sytuacji zasadnie organy administracji obu instancji rozważały, co do meritum, czy zachodziłyby przesłanki zwrotu części nieruchomości wypłaszczonej na cel realizacji inwestycji – obecnie część działki ew. nr [...]. Ustalenia organów administracji w tym zakresie są prawidłowe i szczegółowo uzasadnione (wskazanie na ówczesną realizację Zakładu w granicach objętych wywłaszczeniem). W treści skargi ich nawet nie podważano. Bezzasadny jest wobec tego zarzut naruszania przepisów postępowania w zakresie właściwego wyjaśnienia sprawy. Wszelkie jej istotne aspekty zostały bowiem wyjaśnione a stosowne ustalenia faktyczne nie były kwestionowane nawet w skardze. Nie został z kolei uzasadniony zarzut naruszenia art. 97 § 1 i 105 §. 1 K.p.a. Sąd z urzędu nie dopatrzył się również naruszenia wskazywanych regulacji, zakreślających przesłanki zawieszenia postępowania i jego umorzenia. Stan faktyczny został ustalony prawidłowo, wobec czego możliwa była ocena zarzutów naruszenia przepisów, zakreślających granice zwrotu nieruchomości, w kontekście odmowy zwrotu tej jej części, która nie został wykorzystana na cele inwestycji, ale została wywłaszczona - tzw. "resztówki". Jak wskazano, Sąd podziela poglądy wyrażane w judykaturze – m.in. wyroku o sygn. akt IV SA 1626/94. Skoro nie wystąpiły przesłanki merytoryczne dla zwrotu części nieruchomości, stanowiącej obecnie fragment działki ew. nr [...], nie mogło być uwzględnione żądanie zwrotu części działki ew. nr [...]. Trafnie również organ administracji zauważył, że podnoszone przez wnioskodawców kwestie, dotyczące zasadności samego wywłaszczenia na określony cel – tu budowa Bazy [...] – wykracza poza granice niniejszej sprawy. Jej przedmiotem jest ustalenie, czy cel wywłaszczenia wskazany w decyzji wywłaszczeniowej został zrealizowany. Ewentualna wadliwość tej decyzji może być kwestionowana jedynie w ramach trybów nadzwyczajnych, przewidzianych w K.p.a. (tak art. 16 § 1). W tym świetle chybiony jest zarzut naruszenia przepisu, zakreślającego ówcześnie możliwość wywłaszczenia (art. 3 ust. 1 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości). Regulacja ta nie była przez organy obu instancji stosowana w rozpoznawanej sprawie. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.