IV SA/Wa 1591/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2016 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] z [...] maja 2015 r. (znak: [...]); 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz [...] z siedzibą w [...] kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej również: "Kolegium" lub "SKO w [...]") z [...] maja 2016 r., znak [...] (dalej również: "zaskarżone postanowienie"). Postanowieniem tym, wydanym na skutek zażalenia Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] z siedzibą w [...] (dalej również: "Spółdzielnia" lub "skarżąca"), Kolegium utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] (dalej również: "Prezydent") Nr [...] z [...] maja 2015 r. Postanowieniem tym Prezydent wyjaśnił treść własnej decyzji nr [...] z [...] października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...], na odcinku od [...] do [...] (dalej również: "decyzja środowiskowa"), w części dotyczącej punktu 2.12 tej decyzji, zgodnie z którym "po uruchomieniu trasy należy zaprojektować i wykonać monitoringowe badania akustycznie dla okresu dochodzenia do pełnego nasycenia ruchem", w następujący sposób: "należy wykonać badania akustyczne o charakterze monitoringu porealizacyjnego, tj. oceny w jakim stopniu zaprojektowane i wykonane środki ochrony akustycznej całej trasy zapewniają dotrzymanie norm hałasu na terenach, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r., poz. 1232, z zm.) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych, poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112)". II. Zaskarżone postanowienie została oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych. II.1. Pismem z 23 kwietnia 2014 r. Spółdzielnia, powołując się na art. 113 § 2 k.p.a., wystąpiła o wyjaśnienie wątpliwości co do treści punktu 2.12 wskazanej wyżej decyzji środowiskowej. Spółdzielnia wskazała, że Zarząd Dróg Miejskich interpretuje to postanowienie decyzji w ten sposób, że badania akustyczne mają być wykonane dopiero po zrealizowaniu całości trasy. Natomiast zdaniem Spółdzielni, to postanowienie decyzji środowiskowej należy interpretować w ten sposób, że badania akustyczne winne być przeprowadzone od dnia rozpoczęcia użytkowania każdego z etapów trasy. Według Spółdzielni, przeciwne stanowisko nie ma oparcia w przepisach prawa. Nie istnieje orzecznictwo, które popierałoby interpretację przedstawioną przez organy. W związku z tym nie ma podstaw do formułowania twierdzeń, że badania mają odbywać się po realizacji całości inwestycji. Spółdzielnia podniosła również, że sporne postanowienie jest umieszczone w punkcie 2 pt: "Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji". Wobec tego nie można jednoznacznie wyinterpretować z zapisu, że badania mają odbywać się po zrealizowaniu całości inwestycji. Ponadto, Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych przeprowadzał pomiary emisji hałasu na ul. [...], więc pośrednio przyznał, że badania mogą zostać przeprowadzane nie tylko po zakończeniu całej inwestycji. II.2. Prezydent uzasadniając wskazane wyżej postanowienie z [...] maja 2015 r. wskazał, że decyzja środowiskowa dotyczy planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie ulicy [...] na odcinku od [...] do [...] w [...]. Decyzja ta została wydana dla całego odcinka planowanej drogi. Warunek zawarty w pkt 2.12 przedmiotowej decyzji dotyczący wykorzystania terenu w fazie eksploatacji przedsięwzięcia wynika wprost z postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2006 r. znak: [...]. Warunek ten zobowiązuje Inwestora do wykonania badań akustycznych o charakterze monitoringu porealizacyjnego. Badania takie mają na celu ocenę w jakim stopniu zaprojektowane i wykonane środki ochrony akustycznej całej trasy, tj. po wykonaniu wszystkich etapów, zapewniają dotrzymanie norm hałasu na terenach, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz § 2 rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Przedmiotowa decyzja została wydana dla całego przedsięwzięcia i dlatego nałożony ww. warunkiem obowiązek należy wykonać po wybudowaniu całego planowanego odcinka ulicy [...], tj. od [...] do [...] w [...]. W związku z tym, że badania monitoringowe mają być wykonane dla okresu dochodzenia do pełnego nasycenia ruchu, przyjęto, na podstawie wyjaśnień Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] lutego 2014 r. znak: [...], że nastąpi to w terminie roku od dnia oddania przedsięwzięcia do użytkowania. II.3. W zażaleniu na postanowienie Prezydenta Spółdzielnia wniosła o jego uchylenie oraz orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z wnioskiem lub uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. II.4. Kolegium uzasadniając zaskarżone postanowienie przytoczyło art. 113 § 2 k.p.a. oraz wskazało m. in., że w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Przedmiotem wyjaśnienia mogą być w szczególności niejednoznaczne lub niejasne sformułowania zawarte w rozstrzygnięciu (osnowie) decyzji, które utrudniają jednoznaczne ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Zdaniem SKO w [...], przy wyjaśnianiu treści decyzji musi być uwzględniony stan faktyczny i prawny sprawy z dnia jej wydania, a wyjaśniane kwestie nie mogą należeć do problematyki objętej trybem uzupełnienia lub zmiany decyzji bądź sprostowania zaistniałych w niej błędów i oczywistych omyłek, a tym bardziej do kategorii roszczeń strony kwalifikujących się do osobnej sprawy administracyjnej. Podkreślić należy, iż wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie treści decyzji nie może być bowiem wykorzystywane przez stronę w celu kwestionowania samej zasadności decyzji. Działanie podjęte na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. nie można służyć ominięciu skutków braku jej zaskarżenia. Ustalenia faktyczne przyjęte jako przesłanki wydanej decyzji, nieprawidłowa subsumpcja, błędna wykładnia, czy też niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego, powinny być bowiem zwalczane generalnie w trybie odwoławczym. Kolegium wskazało, że w świetle akt sprawy warunek określony w punkcie 2.12 decyzji z dnia [...] października 2006 r. wynikał z postanowienia uzgodnieniowego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] września 2006 r. Z treści decyzji środowiskowej oraz z postanowienia uzgodnieniowego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wynika iż organy te miały świadomość, iż inwestycje będzie realizowana etapowo. Natomiast zapis, którego wyjaśnienia żąda Spółdzielnia wyraźnie wskazuje na całość trasy, a nie jej poszczególne etapy. Uwzględnienie wniosku Spółdzielni prowadziłoby w warunkach niniejszej sprawy do naruszenia art. 113 § 2 k.p.a., gdyż działając na podstawie tego przepisu organ nie może dokonywać nowej oceny stanu prawnego i dostosowywać treści decyzji do żądania strony. Wyjaśniając treść decyzji, organ administracji publicznej nie dokonuje nowej wykładni przepisów zastosowanych przy wydaniu decyzji i nie ocenia kompletności przepisów zastosowanych w sprawie. III.1. W skardze złożonej na wskazane na wstępie postanowienie Kolegium Spółdzielnia wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzejącego go postanowienia Prezydenta oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności: i) art 113 § 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Prezydenta pomimo, że w tym postanowieniu dokonano błędnego, odbiegającego od treści decyzji wyjaśnienia pkt. 2.12 decyzji środowiskowej; ii) art 107 § 3 w z w. z art. 8 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się przez Kolegium do wykładni postanowienia zawartego w pkt 2.12 decyzji środowiskowej zaproponowanej przez Skarżącą. W uzasadnieniu skargi Spółdzielnia w szczególności wskazała, że wyjaśnienie przedstawione przez organ I instancji oraz utrzymane zaskarżonym postanowieniem nie ma podstawy w treści decyzji środowiskowej ponieważ sporny zapis został umieszczony w punkcie 2 pt: "Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji". Wobec tego nie można jednoznacznie wyinterpretować z tego zapisu, że badania mają odbywać się po zrealizowaniu całości inwestycji. Natomiast wyrażenie "w fazie realizacji i eksploatacji" wskazuje na konieczność przeprowadzania procesu badań akustycznych przez dłuższy okres od dnia rozpoczęcia użytkowania każdego z etapów trasy. Ponadto, Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych przeprowadzał pomiary emisji hałasu na ul. [...], więc pośrednio przyznał, że badania mogą zostać przeprowadzane nie tylko po zakończeniu całej inwestycji. Wbrew wyjaśnieniom organu oraz założeniom dokonywanym w zaskarżonym postanowieniu świadczy także fakt, że rozwiązanie proponowane przez Prezydenta [...] jest zbyt rygorystyczne (niewspółmierne do przyczyny i celu zastosowanego środka), kreuje niepewną sytuację obywateli - brak pewnej, jednoznacznej, a nawet zbliżonej lecz możliwej do zrealizowania daty zakończeniu budowy całej trasy, a w konsekwencji monitoringu akustycznego oraz nie ma oparcia w przepisach prawa, orzecznictwie czy poglądach doktryny. Utrzymanie takiej interpretacji decyzji może doprowadzić do tego, że stosowne badania nie zostaną nigdy przeprowadzone (np. w przypadku zaniechania dalszych prac) albo dopiero wiele lat później (dla przykładu można podać plany dot. budowy [...] - pierwsza uchwała w tym zakresie została podjęta w 1925 r., a faktyczna realizacja nastąpiła w zakresie pierwszej linii w latach 1995-2008, a drugiej linii w roku 2015 r.). Wyjaśnienie sensu tego zapisu nie może odbiegać od treści i sensu zawartego w całej decyzji czy jej rozdziałach, punktach itp. jednostkach redakcyjnych. W aspekcie naruszenia art. 8 k.p.a. organy administracji zobowiązane są prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Wobec tego organ administracji powinien postępować w sposób przejrzysty, uczciwy i sprawiedliwy. Co więcej, powinien dążyć do ustalenia rzeczywistej woli strony. Podkreślenia wymaga fakt, że uzasadnienie decyzji nie może być ogólnikowe, a co więcej powinno objaśnić tok myślenia, wydającego decyzję, prowadzący do zastosowania danego przepisu prawnego zawartego w rozstrzygnięciu sprawy. Powyższe wynika bezpośrednio z brzmienia przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie organ nie odniósł się do wykładni spornego postanowienia zawartego w pkt 2.12 decyzji środowiskowej zaproponowanej przez skarżącą. W uzasadnieniu lakonicznie przedstawił dotychczasowy dorobek judykatury. Natomiast nie wskazał dlaczego uznaje twierdzenia Skarżącej za nieprawidłowe. Powyższe, zdaniem Spółdzielni, nie stanowi przejrzystego wyjaśnia stanowiska organu oraz nie stanowi należytego odzwierciedlenia zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a., tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. III.2. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: IV.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż w niej podane. IV.2. Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 184 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonywanie oceny pod kątem zgodności z prawem oznacza z kolei, że sąd administracyjny sprawując wymiar sprawiedliwości bada legalność, a nie celowość działalności administracji publicznej. Badanie to sprowadza się do oceny zgodności z prawem zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej w trzech płaszczyznach, a mianowicie: a) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych, b) dochowania wymaganej prawem procedury c) zgodności działania z prawem materialnym (por. np. uzasadnienie uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r., I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1). Uzupełniająco należy wskazać, że sąd administracyjny dokonuje rzeczonej oceny legalności działania administracji publicznej na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to w szczególności, że sąd zasadniczo nie czyni własnych ustaleń faktycznych, a orzeka na podstawie stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych (argumentum ex art. 106 § 3 p.p.s.a; por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2014 r., II OSK 2546/12, CBOSA; J. Jagielski, M. Jagielska, R. Stankiewicz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3 wyd., Warszawa 2015, s. 567). W aspekcie ustaleń faktycznych obowiązkiem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest natomiast przede wszystkim dokonanie oceny, czy materiał dowodowy został przez organ prawidłowo zebrany i oceniony (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2015 r., II GSK 789/14, CBOSA). Równocześnie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). IV.3. Podstawą wydania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...] był art. 113 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że instytucja wykładni decyzji ograniczona jest tylko do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości odnoszących się do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań, a nie do przesądzania kwestii o których organ administracji w ogóle nie orzekł, obojętnie czy celowo, czy też na skutek zapomnienia albo niedbalstwa. W trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, czy też dostosowywać ją do wymogów ukształtowanych zmienionym już po jej wydaniu stanem prawnym (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2015 r., II OSK 1076/14; M. Dyl, [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego oraz A. Wiktorowskiej, 19 wyd., Legalis 2016, teza 40 do art. 113). Przenosząc te ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że organ I instancji wyjaśniając treść decyzji z [...] października 2006 r. odwołał się w osnowie postanowienia do przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych, poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112), czyli aktu prawnego, który nie istniał w chwili wydania wspomnianej decyzji. Już to uchybienie organu I instancji, niezauważone ani przez SKO w [...] ani skarżącego, uzasadniało uwzględnienie skargi. Raz jeszcze podkreślić należy, że przy wyjaśnianiu treści decyzji nie mogły być brane pod uwagę żadne późniejsze zmiany stanu prawnego, bowiem tryb wyjaśnienia objęty art. 113 § 2 k.p.a. służy jedynie wyjaśnieniu treści konkretnej decyzji z konkretnej daty, a nie wyjaśnieniu innych wątpliwości strony dotyczących stosowania tej decyzji, wobec późniejszych zmian stanu prawnego (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2008 r., II GSK 386/08). Powołanie się w postanowieniu wyjaśniającym treść decyzji na akt prawny nieobowiązujący w chwili jego wydania godzi również w zasadę, że wyjaśnienie treści decyzji przez organ wywołuje ten skutek, że decyzja już od daty jej wydania (ex tunc) posiada treść nadaną jej przez organ dokonujący wyjaśnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2011 r., I GSK 231/10). Reasumując, nie może pozostać w obrocie prawnym postanowienie wyjaśniające treść decyzji, w którym w osnowie tego postanowienia odwołuje się do aktu prawnego nieistniejącego w dniu wydania decyzji. Takie rozstrzygnięcie godzi również w zasadę legalizmu (art. 7 Konstytucji RP oraz art. 6 k.p.a.). Należy dodatkowo podnieść, że organ wskazując przepisu wspomnianego rozporządzenia przekroczył również granice podania o wyjaśnienia treści decyzji. Istota tego podania dotyczyła zaś tego, czy przewidziany w punkcie 2.12 decyzji z [...] października 2006 r. obowiązek wykonania monitoringowych badań akustycznych ma być zrealizowany po zrealizowaniu całej trasu, czy też po rozpoczęciu użytkowania każdego z etapów lub fragmentów trasy. Spółdzielnia nie zgłaszała natomiast wątpliwości co do przepisów, wedle których mają być prowadzone badania akustyczne. Uchybienie to jest istotne, albowiem kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wyjaśnienia treści decyzji z urzędu, a jedynie na wniosek strony lub organu egzekucyjnego. Taki sam zarzut dotyczy wywodów uzasadnienia postanowienia Prezydenta [...], gdzie wskazano, że okres dochodzenia do pełnego nasycenia ruchem to okres roku od dnia oddania przedsięwzięcia do użytkowania. Niezależnie od tego taka wypowiedź organu ma charakter wykładni decyzji z [...] października 2006 r. i powinna być zamieszczona w osnowie postanowieni (w sytuacji, w której podanie spółdzielni dotyczyłoby również tej kwestii). Pozostawienie w obrocie prawnym dotychczasowej treści postanowienia organu I instancji zamiast wyjaśniać, tworzy nowe wątpliwości co do treści punkcie 2.12 decyzji z [...] października 2006 r., co godzi również w zasadę praworządności oraz zasadę zaufania do działań organów władzy publicznej (art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 8 k.p.a.). Mając na uwadze skalę naruszeń prawa, których dopuścił się organ I instancji, a także zasadę dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a. w zw. z art. 78 Konstytucji RP), Sąd postanowił na podstawie art. 135 p.p.s.a. uchylić nie tylko zaskarżoną decyzję, ale i decyzję Prezydenta [...]. IV.4. Sąd nie podzielił natomiast zarzutów Spółdzielni co do przyjęcia przez organy, że obowiązek wykonania przedmiotowych badań akustycznych powstaje po wybudowaniu całej trasy, a nie po zakończeniu budowy poszczególnych etapów lub fragmentów trasy. Zdaniem Sądu, organy trafnie przyjęły, że skoro decyzja z [...] października 2006 r. dotyczyła całej trasy (a nie jej poszczególnego etapu lub fragmentu), to i obowiązek wykonania monitoringowego badania akustycznego "po uruchomieniu trasy" należy rozumieć jako po uruchomieniu całej trasy. W sytuacji, gdy ani decyzja z [...] października 2006 r., ani będące podstawą wprowadzenia tego punktu decyzji środowiskowej postanowienie uzgodnieniowe Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] września 2006 r. (k. [...], tom [...] akt administracyjnych), nie wspomina o prowadzeniu badań akustycznych po zakończeniu danego etapu lub fragmentu przedsięwzięcia (trasy), to rozróżnienia takiego nie można wprowadzać w trybie instytucji wyjaśnienia treści decyzji. Przyjęcie odmiennej wykładni, postulowanej przez Spółdzielnię, prowadziłoby do istotnej merytorycznej zmiany punktu 2.12 decyzji z [...] października 2006 r., czego w postępowaniu rektyfikacyjnym czynić nie można. W trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie można zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, czy też dostosowywać ją do wymogów ukształtowanych zmienionym już po jej wydaniu stanem prawnym (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., II GSK 211/08). Argumenty natury celowościowej podnoszone przez Spółdzielnię w skardze mogły być zawarte w ewentualnym odwołaniu od wspomnianej decyzji. Oczywistym jest również, że odmienne wnioski nie wypływają z tytułu punktu 2 decyzji, tj. "Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji". Otóż w punkcie tym zawarto istotnie warunki, które dotyczą fazy realizacji, ale i warunki dotyczące eksploatacji trasy, czyli stanu po etapie realizacji (w tym właśnie sporny punkt 2.12). Równie oczywiste jest, że argumentem na rzecz wykładni decyzji proponowanej przez skarżącą nie jest sama okoliczność przeprowadzenia przez Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych pomiarów emisji hałasu na ul. [...]. Spór w przedmiotowej sprawie nie dotyczył przecież faktycznej możliwości przeprowadzenia badań akustycznych po zakończeniu fragmentu trasy, ale prawnego obowiązku przeprowadzenia takich badań na mocy decyzji z [...] października 2006 r. Ubocznie należy zauważyć, że przepisy prawa przewidują szereg sytuacji, w których konieczne jest prowadzenie takich badań, niezależnie od postanowień decyzji środowiskowej. Tylko tytułem przykładu wskazać można na instytucję przeglądu ekologicznego (zob. m. in. art. 237 oraz art. 241 ust. 2 dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska [Dz. U. z 2016 r., poz. 672]) IV.5. Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. (znajdującego odpowiednie zastosowanie w sprawie na podstawie art. 126 k.p.a.) w zw. z art. 8 k.p.a. Zdaniem Sądu, organ II instancji w sposób jednoznaczny wyjaśnił motywy swojego rozstrzygnięcia. Skrótowe odniesienie się do argumentacji zawartej w zażaleniu nie jest uchybieniem, które w realiach niniejszej sprawy mogło mieć wpływ na jej wynik. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia nie ogranicza się do wywodów uzasadnienia postanowienia, ale uwzględnia całość materiałów zebranych w aktach sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.; por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2013 r., II OSK 1261/12). IV.6. Rozpoznając sprawę ponownie Prezydent [...] będzie miał na uwadze wskazane wyżej oceny prawne. Przed wydaniem postanowienia Prezydent wyjaśni w sposób jednoznaczny i wnikliwy zakres podania spółdzielni o dokonanie wykładni decyzji z [...] października 2006 r. Prezydent będzie miał przy tym na uwadze, że jest związany zakresem tego podania, jak również to, że postanowienie wyjaśniające nie może w swej treści odwoływać się do jakichkolwiek aktów prawnych uchwalonych po dniu wydania decyzji podlegającej wykładni. IV.7. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. na koszty te składają się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie adwokata (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). IV.8. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pit.c w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 2 k.p.a., orzeczono jak w sentencji.