IV SA/Wa 1602/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o zmianę postanowienia Sądu z dnia 7 stycznia 2013 r. oddalającego wniosek o zmianę postanowienia z dnia 24 maja 2012 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: oddalić wniosek o zmianę postanowienia Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. N. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 672/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W piśmie z dnia 4 września 2012 r. Sąd wezwał skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 października 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 26 września 2012 r. skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, zaś w dniu 22 października 2012 r. swój wniosek złożyła na urzędowym formularzu PPF, wnosząc o ustanowienie adwokata bądź rady prawnego. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Sąd oddalił wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 24 maja 2012 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 102/13, oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. N. na wskazane w sentencji postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. W piśmie z dnia 28 czerwca 2013 r., skarżąca wniosła o "przyznanie profesjonalnej pomocy prawnej do postępowania kasacyjnego". W dniu 30 lipca 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd potraktował wniosek W. N. jako kolejny wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 24 maja 2012 r., którym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Jednocześnie z uwagi na to, że w ostatnio nadesłanym wniosku PPF skarżąca nie zakreśliła, w jakim zakresie żąda prawa pomocy, Sąd biorąc pod uwagę treść pisma z dnia 28 czerwca 2013 r., w którym wniesiono o "przyznanie profesjonalnej pomocy prawnej do postępowania kasacyjnego" uznał, że wniosek dotyczy zmiany postanowienia Sądu w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Wniosek o zmianę postanowienia z dnia 24 maja 2012 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby jego zmianę. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwaną Ppsa), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wobec tego postanowienia niekończące postępowania w sprawie, czyli także postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, mogą być uchylane lub zmieniane jedynie w razie zmiany okoliczności sprawy. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych jak i prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. W postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Jedynie w takiej sytuacji dopuszczalne byłoby wydanie orzeczenia o odmiennej niż wcześniejsza treści, poprzez zastosowanie powołanego art. 165 Ppsa. We wniosku PPF z dnia 30 lipca 2013r. skarżąca wskazała, że dysponuje miesięcznym dochodem brutto w kwocie 2130 zł, , posiada zobowiązania kredytowe , m.in. "własny kąt" na kwotę 1300 zł. Na inne potrzeby pozostaje jej zatem 800 zł. Natomiast we wniosku PPF z dnia 22 października 2012 r. podała, że posiada dochód miesięczny brutto w kwocie 2050 zł, a jej zobowiązania kredytowe wynoszą łącznie 1215 zł. Podała także inne comiesięczne konieczne wydatki. Porównując wnioski W. N. o przyznanie prawa pomocy, z dnia 30 lipca 2013 r. z wnioskiem z dnia 22 października 2012 r. i z wnioskiem 2 grudnia 2011 r. należy stwierdzić, że okoliczności, na podstawie których odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy nie uległy zmianie. Skarżąca nie wykazała, że jest w takiej sytuacji materialnej, która powoduje konieczność przyznania jej prawa pomocy. Sąd oceniając możliwości płatnicze skarżącej w poprzednich postanowieniach w przedmiocie prawa pomocy oceniał je również pod kątem zaciągniętych kredytów. Nie są to zatem nowe okoliczności, które mogą mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skarżąca nie wykazała również innych okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem jej wniosku. Podkreślenia także wymaga, że zarówno Sąd I instancji jak i Naczelny Sąd Administracyjny orzekały już wielokrotnie w niniejszej sprawie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, za każdym razem uznając, że skarżąca nie wykazała okoliczności powodujących konieczność zwolnienia jej od kosztów sądowych czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.