IV SA/Wa 1602/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. sp. z o.o. z siedzibą w P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości dwukrotnej należności z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia gruntów leśnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 6 maja 2016 r. strona skarżąca – M. sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości dwukrotnej należności z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia gruntów leśnych. Ww. skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz spowodowanie niemożliwych do odwrócenia skutków. Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (karta nr 44 akt sądowych). Pismem z dnia 28 maja 2017 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 10 maja 2017 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec tego, że wniesione zażalenie zawierało braki formalne, Przewodnicząca Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2017 r. wezwała stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie 3 odpisów zażalenia z dnia 28 maja 2017 r. poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wskazano, iż niewykonanie wezwania Sądu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, spowoduje odrzucenie zażalenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na karcie nr 85 akt sądowych wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało odebrane dnia 26 czerwca 2017 r. Termin do uzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych zażalenia upłynął bezskutecznie dnia 3 lipca 2017 r. Pismem z dnia 7 lipca 2017 r. (data wpływu do Sądu: 10 lipca 2017 r.) strona skarżąca M. sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Jednocześnie uzupełniła braki w postaci nadesłania 3 odpisów zażalenia z dnia 28 maja 2017 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia strona skarżąca podała, iż wezwanie Sądu do uzupełnienia braków zażalenia zostało odebrane przez osobę, która nie jest pracownikiem spółki strony skarżącej. Wskazała, że strona skarżąca nie zatrudnia żadnych pracowników, a działający w imieniu strony skarżącej – prezes zarządu przebywał od 23 czerwca 2017 r. do 7 lipca 2017 r. na urlopie, co za tym idzie nie był obecny w siedzibie spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, uzasadniony okolicznościami wyżej przytoczonymi nie może zastać uwzględniony. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia braków formalnych zażalenia bez swojej winy. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, przy czym nawet lekkie niedbalstwo wskazuje na istnienie winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Sądu nieobecność osoby uprawnionej do reprezentowania firmy spowodowana przebywaniem na urlopie i związana z tym niemożność odbioru przesyłki nie uzasadnia przywrócenia stronie skarżącej uchybionego terminu. Zgodnie natomiast z art. 67 § 2 p.p.s.a, jeżeli stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest osoba prawna, wówczas pisma sądowe doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania jej przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, chyba że strona ustanowiła pełnomocnika. Wezwanie odebrała osoba posługująca się firmową pieczęcią spółki. Jak wskazał NSA w powołanym przez stronę skarżącą postanowieniu z 27 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 911/07, odebranie pisma przez pracownika osoby prawnej w jej siedzibie rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki zwłaszcza, gdy posługuje się on pieczęcią firmową. Uznać zatem należy, że pismo zostało doręczone skutecznie. Przy dokonywaniu oceny powołanych przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, Sąd stanął na stanowisku, że wszelkie czynności dokonywane przez pracownika strony wywołują skutek w sferze praw i obowiązków skarżącej, w imieniu i na rzecz której ta osoba działała, zaś na skarżącej ciąży obowiązek takiego zorganizowania działalności, aby w sposób właściwy dbano o jej interes (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 30/09). M. sp. z o.o. z siedzibą w P. wskazała, że nie zatrudnia żadnych pracowników, a prezes zarządu w chwili doręczenia przesyłki przebywał na urlopie. Zauważyć jednak należy, że doręczający korespondencję zastał otwarta firmę, zaś osoba, która odebrała korespondencję Sądu posługiwała się firmową pieczęcią spółki, co oznacza, że jest upoważnionym pracownikiem do odbioru przesyłek. Wątpliwe pozostaje oświadczenie strony skarżącej, że osoba, która odebrała przesyłkę jest pracownikiem innej spółki. Należy nadmienić, iż w niniejszej sprawie ze wszystkich wcześniejszych zwrotnych potwierdzeniach odbioru – korespondencje sądowe, skierowane do strony skarżącej zostały odebrane przez upoważnionych pracowników spółki, każda zwrotna potwierdzona przesyła odbioru widnieje z pieczęcią firmową spółki. W tym przypadku należało uznać, iż wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone w sposób prawidłowy i przez osobę upoważnioną do jej odbioru. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe. Nie mogąc zatem uznać, że przedmiotowe uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.