IV SA/Wa 1604/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi K. J. i G. J. na decyzję Wojewody [...] - Delegatura w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania oddala skargę Decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej: kpa) w związku z art. 124 ust. 4 i art. 128 ust. 4 oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.; dalej: ustawa lub ugn), po rozpatrzeniu odwołań G. i K. małż. J. oraz [...] z siedzibą w [...] od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], ustalającej odszkodowanie w wysokości [...] zł na rzecz K. i G. małż. J. za szkody wynikłe z prowadzonych prac budowlanych oraz zmniejszenie wartości nieruchomości z tytułu ograniczenia decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] - sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 5,2866 ha, w celu realizacji inwestycji celu publicznego - napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] oraz zobowiązującej [...]. z siedzibą w [...] do jego wypłaty w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji, Wojewoda [...] : 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia odszkodowania w wysokości 5.431 zł, 2. ustalił odszkodowanie w wysokości 3.876 zł za zmniejszenie wartości przedmiotowej nieruchomości, 3. ustalił odszkodowanie w wysokości 365 zł za szkody wynikłe z prowadzonych prac budowlanych na przedmiotowej nieruchomości, 4. utrzymał w mocy w pozostałym zakresie decyzję organu I instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], Starosta [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł na rzecz K. i G. małż. J. za szkody wynikłe z prowadzonych prac budowlanych oraz zmniejszenie wartości nieruchomości z tytułu ograniczenia decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], sposobu korzystania z części nieruchomości stanowiącej ich własność, a położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działki nr [...] o powierzchni 5,2866 ha, w celu realizacji inwestycji celu publicznego - napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] . W odwołaniu [...] z siedzibą w [...] zarzuciła, że decyzja wydana została: 1. z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 129 ust. 1 i 5 w związku z art. 124 ust. 4 oraz art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, poprzez wydanie decyzji zobowiązującej wnioskodawcę do zapłaty odszkodowania za szkody bez uwzględnienia kwoty zapłaconej już właścicielowi gruntu tytułem odszkodowania, o którym mowa w art. 124 ust. 4 i art. 128 ust. 4 ww. ustawy, 2. z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, poprzez: - błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w wyniku którego pomimo zawarcia przez strony porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r., na podstawie którego właścicielowi wypłacono już kwotę odszkodowania za szkody, to Starosta [...] de facto ponownie ustalił kwotę odszkodowania za szkody w wysokości 1.555 zł i zobowiązał inwestora do jej zapłaty w terminie 14 dni od uprawomocnienia się decyzji, - art. 77 i art. 81 kpa, polegającym na błędnym ustaleniu, że odszkodowanie za szkody należy się właścicielowi niezależnie od dokonanej już tym samym tytułem zapłaty, tj. błędnym ustaleniu przez organ I instancji ponownie istnienia obowiązku zapłaty na rzecz właścicieli ustalonej w operacie szacunkowym kwoty, mimo iż nie kwestionowali oni uprzedniej zapłaty, a powyższe potwierdzają dowody sporządzone dla celów ad probationem w formie pisemnej, - art. 80 kpa, polegającym na niedokonaniu oceny całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, tj. pominięciu porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r., a tym samym błędnym ustaleniu obowiązku ponownej zapłaty przez wnioskodawcę odszkodowania za szkodę. Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i ustalenie, że odszkodowanie za szkody nie przysługuje oraz o ustalenie wysokości odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości na kwotę 3.876 zł, tj. zgodnie z operatem szacunkowym znajdującym się w aktach sprawy oraz zobowiązanie Spółki do zapłaty na rzecz właściciela odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości. K. i G. małż. J. zarzucili natomiast, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 128 ust. 4, art. 134 w związku z art. 124, art. 154 ust. 1 i art. 4 ust. 16 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak również z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, tj. art. 7 i art. 77 kpa. W uzasadnieniu odwołania stwierdzili, że rzeczoznawcy majątkowi niewłaściwie ustalili wartość nieruchomości, niewłaściwie dobrali nieruchomości podobne przy szacowaniu gruntu, co skutkowało ustaleniem odszkodowania w wysokości niższej niż wartość poniesionej szkody oraz utraty wartości nieruchomości. Zdaniem strony, organ I instancji nienależycie zbadał stan faktyczny sprawy oraz nienależycie przeanalizował operat szacunkowy w świetle całości materiału dowodowego. Zarzucili pominięcie art. 21 Konstytucji RP i w konsekwencji ustalenie odszkodowania w wysokości niewspółmiernej do poniesionej przez nich szkody. Wnieśli o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji albo uchylenie decyzji i rozstrzygnięcie przez organ II instancji sprawy co do istoty. Rozpatrując sprawę na podstawie zebranego materiału dowodowego Wojewoda stwierdził, że bezspornym w sprawie jest fakt, że ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., [...], Starosta [...] ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...]., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 5,2866 ha, stanowiącej własność K. i G. małż. J. (KW nr [...]). Na mocy tej decyzji inwestor uzyskał możliwość wejścia na teren ww. działki w celu wykonania prac budowlano-montażowych, polegających na przeciągnięciu nad nią przewodów napowietrznej linii elektroenergetycznej w pasie technologicznym o powierzchni 0,1833 ha, tj. przewodów fazowych podwieszonych na słupach elektroenergetycznych, z których jeden wybudowany zostanie w granicach pasa technologicznego działki oraz późniejszego funkcjonowania napowietrznej linii elektroenergetycznej po jej wybudowaniu. Stosownie do treści art. 124 ust. 4 ugn, na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio art. 128 ust. 4. W myśl art. 129 ust. 5 pkt 1 ugn, starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu w przypadkach, o których mowa w art. 124-126. Starosta [...] wszczął na wniosek Spółki [...] z dnia [...] października 2017 r. postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości i decyzją z dnia [...] lutego 2018 [...] ustalił odszkodowanie na rzecz K. i G. małż. J. w wysokości [...] zł z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z części przedmiotowej nieruchomości nr [...]. Organ ten wskazał, że wysokość odszkodowania odpowiada wartości ustalonej szkody powstałej na nieruchomości w związku z realizacją inwestycji oraz obejmuje zmniejszenie wartości przedmiotowej nieruchomości, co określono w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawców majątkowych K. P.-M. i A. W. z [...] stycznia 2017 r.. Jak stwierdził organ I instancji, operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z prawem, zawiera wszystkie wymagane przepisami prawa elementy, jest logiczny, zupełny i spójny, pozwala prześledzić i zweryfikować tok rozumowania rzeczoznawcy. Odszkodowanie to obejmuje: 1) odszkodowanie za zmniejszenie wartości nieruchomości w wysokości 3.876 zł, stosownie do ustaleń w operacie szacunkowym, 2) odszkodowanie za szkody powstałe na nieruchomości, w związku z realizacją inwestycji: - straty w pożytkach w wysokości 851 zł, - związane z kosztem rekultywacji gruntu w wysokości 704 zł, stosownie do ustaleń w operacie szacunkowym. Wojewoda wskazał, że był obowiązany ocenić prawidłowość decyzji pierwszoinstancyjnej nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej tą decyzja. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji powoduje, iż sprawa rozpoznawana jest ponownie przez organ odwoławczy, który rozpoznaje sprawę, a nie odwołanie. Z wniosku z dnia 5 października 2017 r. wynika, że inwestor – Spółka [...] wystąpiła o ustalenie w trybie art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...], w związku z założeniem i przeprowadzeniem napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...]. Poinformowała jednocześnie, że wypłaciła na rzecz K. J. odszkodowanie w wysokości 1.190 zł z tytułu szkód rzeczywistych powstałych na gruncie w związku z budową linii. Załączając jako dowód porozumienie z dnia [...] lipca 2017 r. stwierdziła, że ustalona przez strony kwota odszkodowania w wysokości 1.190 zł zaspakaja w całości roszczenia właściciela z tytułu szkód związanych z budową. Na podstawie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 26 października 2017 r. przez organ I instancji z udziałem stron postępowania oraz rzeczoznawcy majątkowego (protokół z dnia [...] października 2017 r.), jak i materiału dowodowego ustalono, że: - prace budowlane na nieruchomości trwały w okresie od 10 maja do 26 czerwca 2017 r., - w wyniku realizacji prac inwestycyjnych na nieruchomości inwestor dokonał ingerencji w dotychczasowy stan nieruchomości, - w dniu wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, dla przedmiotowej nieruchomości Sąd Rejonowy w [...] prowadził księgę wieczystą nr [...], w której jako właściciele wpisani byli G. i K. małż. J., - działka nr [...] była niezabudowana, wykorzystywana rolniczo (łąki, rów), a dojazd do działki odbywał się z drogi gruntowej, - ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości nastąpiło zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...], uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] z 2007 r.); w dniu [...] lutego 2016 r. tj. w dniu wydania przez Starostę [...] decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości działka nr [...] położona była na terenie przeznaczonym na cele rolnicze (symbol R) oraz na terenach wód publicznych i pod rów melioracyjny; jako przeznaczenie uzupełniające plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje lokalizację sieci infrastruktury technicznej oraz inwestycji liniowych, a ponadto dopuszcza rozbudowę systemu zaopatrzenia w energię elektryczną i stosowanie linii elektroenergetycznych napowietrznych na podbudowie słupowej, - stosownie do decyzji, w celu realizacji inwestycji na działce nr [...] ustalono pas technologiczny o powierzchni 0,1833 ha, - w dniu zakończenia prac inwestycyjnych na nieruchomości, tj. po przeprowadzeniu nad nią przewodów napowietrznej linii energetycznej 110 kV z posadowieniem słupa energetycznego kratowego, nastąpiły szkody, tj. straty w pożytkach: w uprawie łąki na obszarze o powierzchni 0,2200 ha, a grunt wymagał przeprowadzenia zabiegów rekultywacyjnych na tym obszarze, - nieruchomość nie została doprowadzona do stanu sprzed realizacji inwestycji, - w ramach porozumienia z inwestorem właściciel otrzymał odszkodowanie w wysokości 1.190 zł z tytułu szkód na nieruchomości, powstałych przy budowie linii, tj. strat w uprawie łąki na obszarze 0,1300 ha oraz strat związanych z koniecznością przeprowadzenia rekultywacji gruntu . Ponieważ zarzuty odwołania dotyczyły ustaleń w zakresie wysokości odszkodowania, dokonano w pierwszej kolejności oceny wartości dowodowej operatu szacunkowego, który jak każdy inny dowód w sprawie podlega ocenie organu administracji publicznej. Ocena ta jednak nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ organ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Powinien, zgodnie z art. 75 kpa, dokonać oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym, badając czy został on sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego, czy zawiera wszystkie wymagane przepisami prawa elementy treści, czy jest spójny i logiczny - a w konsekwencji na podstawie art. 80 kpa ocenić jego wartość dowodową. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 459/05, LEX nr 206473, rozpoznając sprawę organy administracji mają obowiązek ocenić na podstawie art. 80 kpa wartość dowodową złożonego operatu szacunkowego, zbadać czy przedłożona mu opinia jest zupełna, logiczna i wiarygodna. Szczegółowe zasady dotyczące wyceny nieruchomości reguluje ustawa o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.; dalej: rozporządzenie). Zgodnie z art. 128 ust. 4 ugn, odszkodowanie przysługuje za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie winno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Stosownie zaś do § 43 ust. 1 rozporządzenia, przy określaniu wartości poniesionych szkód rzeczoznawca majątkowy zobowiązany jest uwzględnić w szczególności stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na jej czasowe zajęcie oraz stan jej zagospodarowania na dzień zakończenia działań uzasadniających wydanie tej decyzji, a także utratę pożytków w okresie od dnia wydania powołanej decyzji do dnia zakończenia działań uzasadniających jej wydanie. W operacie szacunkowym z dnia [...] stycznia 2018 r. zakres wyceny dotyczył: 1. określenia zmniejszenia wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na skutek ograniczenia sposobu korzystania z niej w celu założenia i przeprowadzenia przez nią odcinka linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] . Stosownie do § 43 ust. 2 rozporządzenia, przy określaniu zmniejszenia się wartości nieruchomości, których mowa w art. 128 ust. 4 ugn, uwzględnia się zmianę warunków korzystania z nieruchomości, zmianę przydatności użytkowanej nieruchomości, trwałe ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości oraz skutki spowodowane obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 ugn. W celu określenia wartości nieruchomości gruntowej zastosowano podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Analizą objęto transakcje gruntów rolnych na rynku lokalnym, na terenie gminy [...] i sąsiedniej gminy [...], zawarte w latach 2016-2017. Transakcje 15 nieruchomości przyjętych do analizy porównawczej zawierały się w przedziale cenowym od 18.000 zł/ha do 35.000 zł/ha, średnia cena 23.000 zł/ha (tabela Nr IV. 1 operatu szacunkowego). W wycenie zastosowano współczynnik zmiany cen nieruchomości w czasie (trend czasowy) wynoszący +1,0 % miesięcznie, przy czym ceny korygowano na kwiecień 2016 r.. Po tym okresie analiza rynku wykazała stabilizację cen. Po uwzględnieniu wskaźników korygujących, wynikających z cech rynkowych mających wpływ na wartości nieruchomości, tj. lokalizacji i otoczenia, dojazdu do działki i jej kształtu, wartość rynkowa 1 ha gruntu rolnego dla ww. działki wyniosła [...] zł. Szkodę odpowiadającą zmniejszeniu się wartości nieruchomości, spowodowaną wybudowaniem linii elektroenergetycznej w pasie technologicznym o powierzchni 0,1833 ha na ww. działce określono według wzoru, który został szczegółowo opisany w punkcie III.4.1. operatu szacunkowego. Z ustaleń rzeczoznawców majątkowych wynika, że w przedmiotowej sprawie zmniejszenie wartości nieruchomości nie wynika ze zmiany warunków korzystania z nieruchomości oraz ze zmiany przydatności użytkowanej nieruchomości. Czynniki te nie występują, ponieważ linia energetyczna nie zmieniła warunków korzystania z nieruchomości, dojazd do działki odbywa się jak dotychczas, brak jest konieczności poczynienia dodatkowych nakładów w celu dostępu do nieruchomości. Działka może być użytkowana w dotychczasowy sposób. Natomiast trwałe ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości występuje w pasie eksploatacyjnym linii o szerokości skrajnych przewodów powiększonej o dwa odstępy izolacyjne Del i dotyczy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości: - związanego z zabiegami agrotechnicznymi wykonywanymi sprzętem mechanicznym, - przebywaniem ludzi w pasie eksploatacyjnym linii elektroenergetycznej na skutek przekroczonego natężenia pola elektromagnetycznego oraz przekroczonego natężenia hałasu, - związanego z posadowieniem słupa elektroenergetycznego kratowego na działce. Jak ustalono w operacie szacunkowym, czynnik polegający na udostępnieniu w przyszłości nieruchomości w celu wykonywania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii linii energetycznej obciąża nieruchomość, lecz jego skutki są niemożliwe do ustalenia na podstawie cen transakcyjnych nieruchomości obciążonych urządzeniami przesyłowymi. W operacie szacunkowym wpływ tego czynnika uwzględniono poprzez zastosowanie współczynnika eksperckiego. Mianowicie przyjęto współczynnik obniżenia wartości nieruchomości w strefie oddziaływania na skutek prawnej lokalizacji urządzenia na poziomie 0,20, natomiast współczynnik obniżenia wartości nieruchomości w pasie ograniczonego sposobu korzystania na skutek budowy urządzenia na poziomie 0,24. Zmniejszenie wartości wycenianej nieruchomości określone zostało przez biegłych na kwotę [...] zł. W kwocie tej organ I instancji ustalił wysokość odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości, która wystąpiła na skutek budowy linii elektroenergetycznej. 2. określenia wartości szkody w pożytkach: - w produkcji rolnej, tj. wartość zniszczonej łąki na powierzchni 0,2200 ha, w wysokości 851 zł, - koszt rekultywacji gruntów o powierzchni 0,2200 ha w wysokości 704 zł. W kwocie 1.555 zł organ I instancji ustalił wysokość odszkodowania za szkody, które wystąpiły na skutek budowy linii elektroenergetycznej. Stosownie do art. 130 ust. 2 ugn, ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 154 ust. 1 ugn, wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Zatem to rzeczoznawca majątkowy, posiadający wiadomości specjalne i stosowne uprawnienia, jest uprawniony do określenia wartości szkód powstałych na nieruchomości po realizacji inwestycji ( art. 128 ust. 4 w związku z art. 130 ust. 2 ugn). Operat szacunkowy, jako opinia biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 kpa, stanowi sformalizowaną prawnie opinię rzeczoznawcy majątkowego wydaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych. Ocena operatu szacunkowego przez organ administracji nie jest więc możliwa w takim zakresie, w jakim miałaby dotyczyć wiadomości specjalnych. O wyborze podejścia i metody szacowania nieruchomości decyduje wyłącznie rzeczoznawca. W niniejszej sprawie wartość utraty wartości nieruchomości oraz szkód powstałych na nieruchomości po realizacji inwestycji została określona przez biegłych. Opinia uwzględnia unormowania prawne wynikające z przepisów art. 128 ust. 4 ugn, jak również § 43 rozporządzenia, w szczególności ustalenia w zakresie stanu nieruchomości na dzień wydania decyzji zezwalającej na zajęcie przedmiotowej nieruchomości na realizację inwestycji oraz stanu nieruchomości po zakończeniu inwestycji. W odwołaniu K. i G. J. podnieśli, że operat jest wadliwy, zatem nie mógł stanowić podstawy ustalenia odszkodowania. Zarzucili, że rzeczoznawcy majątkowi dokonali niewłaściwego doboru nieruchomości oraz zastosowali błędną wykładnię przepisu § 43 ust. 3 rozporządzenia, czego skutkiem było ustalenie odszkodowania w zaniżonej kwocie. Organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty są bezzasadne, bowiem ocena operatu szacunkowego wykazała, iż spełnia on wymogi prawne i formalne do uznania go jako dowód w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Przywołane przepisy prawa materialnego wskazują sposób ustalenia wartości, jak również dobór nieruchomości podobnych oraz źródła uzyskiwania danych z tego zakresu. Na podstawie dokonanej analizy operatu szacunkowego, stwierdzić należy, że rzeczoznawcy w sposób właściwy dokonali wyjaśnień w zakresie ustaleń co do stanu nieruchomości na daty wynikające z przepisu § 43 rozporządzenia oraz doboru procedury określenia wartości szkód, powstałych wskutek zdarzeń powstałych na skutek udostępnienia nieruchomości. Rzeczoznawcy majątkowi wykazali, że na skutek prac związanych z realizacją inwestycji nastąpiło zmniejszenie wartości nieruchomości oraz wystąpiły szkody w związku z zajęciem nieruchomości. Okoliczność ta została wyjaśniona w operacie szacunkowym i nie budzi zastrzeżeń w świetle ustaleń dokonanych w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji. W protokole z oględzin nieruchomości z dnia [...] października 2017 r. został określony stan nieruchomości na dzień wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, jak również na datę zakończenia inwestycji na nieruchomości. Wojewoda stwierdził, że subiektywne odczucie właściciela nieruchomości, iż ustalone odszkodowanie jest zaniżone, nie może stanowić podstawy do zakwestionowania wartości dowodowej operatu szacunkowego. Zatem w sytuacji, kiedy wartość ta określona została przez rzeczoznawcę majątkowego, to zawarta w odwołaniu polemika z przyjętą metodologią i wkraczanie w wiadomości specjalne przez osobę nieposiadającą kwalifikacji w tej materii nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązki organu w zakresie wyjaśnienia sprawy i przeprowadzenia istotnych dla jej rozstrzygnięcia dowodów nie wyczerpują całości tego zagadnienia, gdyż również strona winna współdziałać w tym zakresie. Nie realizuje tej reguły składanie wniosków dowodowych nieistotnych dla sprawy, domaganie się dopuszczenia dowodów już przeprowadzonych, jak też żądanie dopuszczenia dowodów w sytuacji, w której brak jest obiektywnej potrzeby przeprowadzenia dalszych dowodów na okoliczność udowodnioną środkami wcześniejszymi. W tej sytuacji nie było podstaw prawnych i faktycznych do sporządzenia nowego operatu szacunkowego dla przedmiotowej nieruchomości, bowiem operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z wymogami prawa. Został on wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego, osobę uprawnioną i posiadającą wiadomości specjalne w zakresie wyceny nieruchomości. Zgodnie z § 55 ust. 2 rozporządzenia, operat szacunkowy zawiera informacje niezbędne przy dokonywaniu wyceny nieruchomości, tj. wskazanie podstawy prawnej i uwarunkowań dokonywanych czynności, rozwiązań merytorycznych, przedstawienie toku obliczeń oraz wyniku końcowego. W operacie szacunkowym przedstawione zostały wszystkie elementy wymagane przepisem § 56 rozporządzenia. Dlatego też operat mógł stanowić podstawę do ustalenia odszkodowania zgodnie z art. 124 ust. 4 w związku z art. 128 ust. 4 ugn. Operat szacunkowy stanowi sformalizowaną prawnie opinię rzeczoznawcy majątkowego wydawaną w zakresie posiadanych przez niego wiadomości specjalnych odnośnie szacowania nieruchomości, a zatem ocena operatu szacunkowego przez organ administracji nie jest możliwa w takim zakresie, w jakim miałaby dotyczyć wiadomości specjalnych. Zakwestionowanie operatu szacunkowego i opartych na nim decyzji administracyjnych nie może być wynikiem zakwestionowania wyboru dokonanego przez rzeczoznawcę, a zdeterminowanego jego wiedzą fachową i uargumentowanego, gdyż taki wybór rzeczoznawcy mieści się w granicach prawa. Zatem organy nie mogą ingerować w merytoryczną część operatu. W zakresie wymagającym wiadomości specjalnych, ocena prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego może być dokonana wyłącznie przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych zgodnie z art. 157 ust. 1 ugn. Należy bowiem odróżnić ocenę wiarygodności dowodowej operatu szacunkowego od oceny prawidłowości tego operatu, która należy do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Podważenie m.in. prawidłowości zastosowanych w operacie szacunkowym współczynników korygujących mogłoby nastąpić w ramach oceny dokonywanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych. O taką zaś ocenę może wystąpić każdy, gdyż przepis art. 157 ugn nie ogranicza strony postępowania w możliwości zwrócenia się do organizacji zawodowej rzeczoznawców z wnioskiem o dokonanie oceny kwestionowanego operatu. Nie można także przyjąć, że obowiązek taki obciąża każdorazowo organ, w sytuacji, gdy strona kwestionuje operat, zwłaszcza nie przedkładając żadnego opracowania konkurencyjnego, ograniczając się do własnych zarzutów i argumentów. O potrzebie zewnętrznej weryfikacji operatu, o jakiej mowa w art. 157 ust. 1 ugn, decyduje nie żądanie strony, lecz powstanie po stronie organu uzasadnionych wątpliwości, co do prawidłowości jego sporządzenia. W stanie faktycznym niniejszej sprawy uznano, że operat został sporządzony prawidłowo i nie ma potrzeby występowania do organizacji zawodowej rzeczoznawców o jego ocenę. Organ odwoławczy zauważył, że strona także nie wystąpiła do wskazanej organizacji o taką ocenę, ani nie przedłożyła też żadnej innej opinii, która dawałaby podstawę do przyjęcia, że sporządzony operat dotknięty jest jakimiś wadami merytorycznymi. Odnosząc się do zarzutów odwołania Spółki [...] Wojewoda stwierdził, że faktem jest, iż w związku z unormowaniami prawnymi wynikającymi z art. 128 ust. 4 i art. 130 ust. 1 ugn, rzeczoznawca majątkowy ma pewien wpływ na ustalenie wartości nieruchomości, skoro organ dokonuje tego określenia na podstawie sporządzonego przez niego operatu szacunkowego. Nie oznacza to jednak związania organu ustaleniami opinii rzeczoznawcy majątkowego. Na organie spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcia niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia wartości szkód i utraty wartości nieruchomości związanych z realizacją inwestycji, a w następstwie należnego odszkodowania. Jednak zważyć należy, że w postępowaniu odszkodowawczym prowadzonym na podstawie art. 128 ust. 4 ugn, jak w zasadniczo każdym innym postępowaniu administracyjnym, organy orzekające związane są zasadami ogólnymi, w szczególności zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 kpa). Zobowiązane są zatem do podejmowania z urzędu lub na wniosek stron wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Organy obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), a oceniając, czy dana okoliczność została udowodniona, organy powinny ocenić całokształt materiału dowodowego (art. 80 kpa). Wreszcie ustalenia powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, które stosownie do art. 107 § 3 kpa powinno - w części faktycznej, w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś - w części prawnej - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie organu II instancji, Starosta [...] orzekający w niniejszej sprawie nie uczynił zadość powołanym przepisom postępowania, a uchybienia w tym zakresie mają istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie odszkodowanie zostało ustalone na podstawie operatu szacunkowego rzeczoznawców majątkowych z dnia [...] stycznia 2018 r.. Mimo wskazania we wniosku inwestora o ustalenie odszkodowania tylko w zakresie zmniejszenia wartości nieruchomości, Starosta [...] w ogóle nie odniósł się do tej kwestii. Dysponując dowodami zgromadzonymi w sprawie, tj. w szczególności operatem szacunkowym oraz wnioskiem [...] S.A. i przedłożonym przez inwestora porozumieniem z właścicielem nieruchomości w sprawie wypłaty odszkodowania - zobligowany był do oceny całokształtu dowodowego, czego ewidentnie nie uczynił. Organ I instancji niewątpliwie pominął w rozstrzygnięciu dowód w postaci porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r. między stronami, tym samym nie ustosunkował się do podnoszonej przez inwestora kwestii zabezpieczenia tym porozumieniem roszczeń z tytułu szkód na nieruchomości w związku z realizacją inwestycji, jak również wykazaniem z jakiego tytułu inwestor byłby zobowiązany do ponownej zapłaty odszkodowania za szkody poczynione na nieruchomości. Organ nie wyjaśnił dlaczego pominął tę okoliczność i uznał za nieistotny dla ustalenia wysokości odszkodowania fakt, że strony zawarły porozumienie w sprawie ustalenia odszkodowania za straty. Obowiązkiem organu było nie tylko przywołanie stanowiska i wyników ustaleń rzeczoznawcy majątkowego zaprezentowanych w operacie szacunkowym, lecz również ustosunkowanie się do pozostałych dowodów i okoliczności przedstawionych przez strony postępowania. Organ odwoławczy miał za zadanie nie tylko skontrolować stanowisko zajęte przez organ I instancji, lecz był organem, który merytorycznie ponownie zajął się rozpoznaniem sprawy, co wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego określonej w art. 15 kpa. Na postawie materiału dowodowego Wojewoda stwierdził, że inwestor: 1) wnioskiem z dnia [...] października 2017 r. wystąpił o ustalenie w trybie art. 128 ust. 4 ugn odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działka nr [...], w związku z założeniem i przeprowadzeniem napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] 2) poinformował, że wypłacił na rzecz właściciela odszkodowanie z tytułu szkód rzeczywistych powstałych na gruncie, w związku z budową linii na przedmiotowej działce, 3) załączył jako dowód porozumienie zawarte z właścicielem z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie odszkodowania za szkody wynikłe w związku z realizacją inwestycji, 4) załączył jako dowód rachunek z dnia [...] lipca 2017 r., dotyczący wypłaty odszkodowania na rzecz właściciela. Analiza powyższy dokumentów uzasadnia stwierdzenie, że na mocy porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r. strony ustaliły odszkodowanie w wysokości 1.190 zł za szkody w związku z wykonaniem prac, tj. straty w uprawie łąki (pastwisko na obszarze 0,13 ha) i rekultywację gruntów. Odszkodowanie to zostało wypłacone na rzecz właściciela w dniu [...] lipca 2017 r.. Niewątpliwie dokonana wypłata odszkodowania na rzecz właściciela odnosi się do budowy linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...] na wymienionej nieruchomości. Strony postępowania w przywołanym porozumieniu ustaliły wysokość odszkodowania za szkody, tj. straty w uprawie łąki (pastwisko na obszarze 0,1300 ha), rekultywację gruntów oraz przywrócenie gruntu do stanu pierwotnego. Na dokumentach – porozumieniu, jak również na rachunku widnieją podpisy zarówno pełnomocnika inwestora, jak i K. J., który nie kwestionował wypłaty kwoty odszkodowania przez inwestora. Ponadto zawierając porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r. właściciel złożył jednocześnie oświadczenie (pkt 4 porozumienia) cyt. "Ja niżej podpisany oświadczam, że ustalone odszkodowanie w całości zaspakaja moje roszczenie z tytułu poniesionych strat, o których mowa w pkt 1 niniejszego porozumienia. Ponadto oświadczam, że nie będę wnosił żądnych dalszych roszczeń". Jak stwierdziła Spółka [...] w odwołaniu, właściciel w żaden skuteczny sposób nie uchylił się od oświadczenia woli (bynajmniej żaden wyrok sądowy tego nie potwierdza). W świetle powyższego należało stwierdzić, że odszkodowanie z tytułu szkód powstałych na nieruchomości w związku z realizacją inwestycji, zostało ustalone miedzy stronami w porozumieniu z dnia [...] lipca 2017 r., które nie było kwestionowane przez strony. Jednak twierdzenie inwestora, że porozumienie to zaspakaja roszczenia właściciela w zakresie odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości należało uznać za nietrafne, bowiem w operacie szacunkowym zakres ustalenia wartości szkód powstałych na nieruchomości dotyczy szkód w pożytkach, tj. straty w uprawie łąki na powierzchni 0,2200 ha i rekultywacji gruntów na ww. działce na takiej powierzchni, stosownie do ustaleń poczynionych podczas oględzin nieruchomości w dniu [...] października 2017 r. z udziałem stron postępowania. Zakres szkód określony w punkcie 1 porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczy szkód w pożytkach, tj. straty w uprawie łąki oraz rekultywacji gruntów na powierzchni 0,1300 ha. Zatem zakres ustalonych szkód na nieruchomości w zakresie ich rodzaju jest tożsamy, natomiast w zakresie powierzchni nieruchomości, na której wystąpiły szkody (straty w uprawie łąki i związane z rekultywacją) nie jest tożsamy. Ponadto jak wynika z punktu 4 porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r., właściciel nieruchomości oświadczył, że ustalone odszkodowanie w całości zaspakaja jego roszczenie z tytułu poniesionych strat, o których mowa w punkcie 1 tego porozumienia. W świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy stwierdzić należało, że zaszła podstawa do ustalenia w postępowaniu administracyjnym odszkodowania za szkody powstałe na nieruchomości w wysokości 365 zł. Kwota ta stanowi różnicę między wartością ustalonych szkód na nieruchomości w operacie szacunkowym, a kwotą odszkodowania wypłaconego na rzecz właściciela na podstawie porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r.. Kompetencje organu odwoławczego obejmują zarówno korygowanie wad prawnych decyzji organu I instancji, polegających na niewłaściwie zastosowanym przepisie prawa materialnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. Dlatego też organ odwoławczy reformacyjnie dokonał orzeczenia w sprawie odszkodowania uznając, że odszkodowanie w niniejszej sprawie, po uwzględnieniu porozumienia z dnia [...] lipca 2017 r. przysługuje w postępowaniu administracyjnym: - za szkody w wysokości 365 zł powstałe na nieruchomości o powierzchni 0,0900 ha w zakresie strat w pożytkach związanych ze zniszczeniem łąki i koniecznością przeprowadzenia rekultywacji (różnica powierzchni ustalonych strat w operacie szacunkowym - 0,2200 ha oraz powierzchni ustalonych strat w porozumieniu - 0,1300 ha), - za zmniejszenie wartości nieruchomości w wysokości 3.876 zł, zgodnie z ustaleniem w operacie szacunkowym w związku z realizacją inwestycji budowy - linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...]. Stosownie do art. 139 kpa, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Wskazuje się, że przepis ten nie ma zastosowania w przypadku wniesienia odwołania przez strony o spornych interesach, ponieważ wtedy każde rozstrzygnięcie organu II instancji, wydane zgodnie z interesem jednej z nich, musi być rozstrzygnięciem wydanym na niekorzyść pozostałych. Przepis ten może znaleźć zastosowanie w przypadku wniesienia odwołań przez strony od decyzji, która nie rozstrzyga o ich spornych interesach. W mniejszej sprawie odwołanie od decyzji zostało wniesione przez strony o spornych interesach, zatem rozstrzygniecie reformacyjne w sprawie nie narusza wskazanego przepisu art. 139 kpa. Wobec powyższego Wojewoda [...] orzekł, jak w rozstrzygnięciu. Z decyzją tą nie zgodzili się K. J. i G. J., zaskarżając ją w całości skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarzucając jej: - naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 134 ust. 1, art. 150 ust. 1 oraz art. 151 ust. 1 ugn, polegające na ustaleniu wysokości odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, pomimo że organ ten nie dysponował właściwymi informacjami do prawidłowego określenia wartości odszkodowania z tytułu posadowienia naziemnego elementu urządzenia - słup kratowy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - naruszenie art. 4 ust. 16 ugn, poprzez niewłaściwy dobór nieruchomości podobnych przy szacowaniu odszkodowania z tytułu posadowienia naziemnego elementu urządzenia (słup kratowy), zlokalizowanych w odległości ok. 500 km od nieruchomości szacowanej; - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa, w szczególności poprzez niewłaściwą ocenę zgodności z przepisami prawa operatu szacunkowego; - naruszenie art. 128 ust. 4 ugn, poprzez niewłaściwe ustalenie przez rzeczoznawcę majątkowego zmniejszenia wartości nieruchomości na skutek posadowienia naziemnego elementu urządzenia - słup kratowy, co skutkowało ustaleniem odszkodowania w wysokości niższej, niż wartość poniesionej szkody; - naruszenie § 43 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego, poprzez błędną wykładnię i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że w każdym przypadku zmniejszenie wartości nieruchomości wskutek pobudowania linii 110 kV dotyczy wyłącznie pasa gruntu wskazanego w decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości; - naruszenie art. 7 oraz art. 77 kpa, poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego sprawy oraz nienależyte przeanalizowanie operatu szacunkowego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi, a także o zasądzenie od Wojewody [...] na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: ppsa), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym, w myśl art. 134 ppsa, sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw i w całości należało podzielić ustalenia dokonane przez organy obu instancji, w związku z czym nie ma potrzeby powtarzania wywodów przedstawionych w uzasadnieniach decyzji zapadłych w niniejszej sprawie, gdyż Sąd uznał je za własne. Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do kwestii prawidłowości ustalenia wysokości odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości będącej własnością skarżących. Właściwie małżonkowie J. odnieśli się do kwestii posadowienia na ich gruncie słupa kratowego i ograniczenia odszkodowania do wskazanego w zaskarżonej decyzji pasa gruntu. Organy oparły się w powyższym względzie na przedstawionym przez inwestora operacie szacunkowym, który został przez nie poddany wnikliwej analizie pod kątem wymagań przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 Nr 207, poz. 2109 ze zm.). Analiza ta nie budzi żadnych wątpliwości, ani zastrzeżeń. Zwrócić należy uwagę na fakt, że działka o numerze ewidencyjnym [...] stanowi grunt rolny i zgodnie z rejestrem gruntów w przeważającej części są to łąki trwałe, a częściowo także rowy (wypisy z rejestru gruntów załączone do operatu szacunkowego). W tej sytuacji nie można uznać, by zmniejszenie wartości nieruchomości wskutek pobudowania linii 110 kV dotyczyło większej powierzchni, niż wyłącznie pasa gruntu wskazanego w decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (zwłaszcza, że strona nie udowodniła, by było inaczej). Zdaniem Sądu, zarzuty skargi dotyczące naruszenia wskazanych w niej przepisów ustawy i rozporządzenia, zmierzają w istocie do ingerencji w merytoryczne kompetencje rzeczoznawców majątkowych, a jako takie nie mogą odnieść zamierzonego przez skarżących skutku. Szczegółowo wyjaśnione zostało to w uzasadnieniu decyzji organu II instancji. Na uwagę zasługuje jednak zarzut dotyczący naruszenia art. 4 ust. 16 ugn. Przepis ten stanowi, że przez pojęcie nieruchomości podobnej należy rozumieć nieruchomość, która jest porównywalna z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, ze względu na położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość. Zdaniem skarżących rzeczoznawcy majątkowi dokonali niewłaściwego doboru nieruchomości podobnych przy szacowaniu odszkodowania z tytułu posadowienia naziemnego elementu urządzenia (słupa kratowego), zlokalizowanych w odległości ok. 500 km od nieruchomości szacowanej. Względem powyższej kwestii zwrócić należy uwagę, że biegłe dokonały ustalenia wartości szkody na skutek lokalizacji na przedmiotowej nieruchomości słupa kratowego na podstawie jedenastu transakcji z okresu trzech lat przed sporządzeniem operatu (k. 11 operatu – k. 9 akt administracyjnych t. 2/2). Liczba takich umów ustalonych z gmin M. i Ł. wynosiła zaledwie cztery, stąd też konieczne było sięgnięcie do transakcji z innych części kraju. W każdym jednak przypadku dotyczyły one gruntów rolnych i leśnych, a odnosiły się do inwestycji polegających na budowie linii elektroenergetycznych WN 110 kV, a więc takiej jak w niniejszej sprawie. Zauważyć jednak należy, że niezależnie od położenia nieruchomości (tj. w gminach [...] i [...] lub w innych, nawet odległych gminach [...], [...] lub [...]) odszkodowanie w tym względzie było takie samo i wynosiło 3.000 zł. Oznacza to, że położenie nieruchomości nie miało żadnego wpływu na ustalenie odszkodowania w tej części. W konsekwencji, wobec bezzasadności zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, równie chybione są zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania, tj. powołanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzuty te sprowadzają się bowiem do prawidłowości zgromadzenia i oceny materiału dowodowego, przede wszystkim w postaci wskazanego wyżej operatu szacunkowego. Podkreślenia wymaga, że skarżący nie kwestionowali operatu szacunkowego z dnia [...] stycznia 2018 r. w postępowaniu przed Starostą [...], w szczególności nie przedstawili kontroperatu, z którego wynikałoby, że ostatecznie przyjęte kwoty odszkodowania są niższe, niż im należne. Także w toku postępowania odwoławczego, a nawet w postępowaniu sądowoadministracyjnym - nie przedstawili żadnego dowodu na tę okoliczność. Wreszcie zauważyć należy, że pomimo kwestionowania operatu będącego postawą wydania decyzji Starosty, a następnie Wojewody, strona skarżąca nie poddała prawidłowości sporządzenia tego operatu ocenie organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych w trybie art. 157 ust. 1 ugn. Tak więc w ocenie Sądu, wbrew zarzutowi skargi, w okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia zasad wskazanych art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, zaś organ prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy. Poza przedstawionymi wyżej okolicznościami Sąd nie dopatrzył się żadnych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Ostatecznie ustalone przez organ II instancji odszkodowanie obejmuje: 1) kwotę 3.876 zł za zmniejszenie wartości nieruchomości, 2) kwotę 365 zł za szkody powstałe na nieruchomości w związku z realizacją inwestycji, tj. straty w pożytkach i związane z kosztem rekultywacji gruntu (przy uwzględnieniu otrzymanej przez skarżących od inwestora kwoty 1.190 zł) - stosownie do ustaleń z operatu szacunkowego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji.