IV SA/Wa 1605/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), sędzia WSA Magdalena Durzyńska,, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1.uchyla zaskarżone postanowienie; 2.przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżonym postanowieniem, Wojewoda [...], na zasadzie art. 58 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", odmówił p. J. M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z [...] grudnia 2012 r., o wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. Uzasadniając postanowienie, Wojewoda [...] wskazał na wstępie, że postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r., organ ten, na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Dalej wywodził, że nie można uznać jakoby Strona uchybiła termowi bez własnej winy. Wskazywano również, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiono z uchybieniem terminu zakreślonego w art. 58 §. 2zd. 1 K.p.a. W skardze p. J. M. wywodził, że w ogóle nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Wskazał też, że żadne zaniedbania nie wynikały z jego winy. Przeciwnie, dochował wszelkiej staranności, aby śledzić przebieg sprawy, dotyczącej jego wymeldowania. W piśmie procesowym (k. 38-44) oraz na rozprawie Pełnomocnik skarżącego z urzędu - adwokat J. P., wskazywał, że błędnie uznano jakoby Skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Pełnomocnik wniósł o zwrot kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Prawomocnym wyrokiem z 7 lutego 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1153/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2013 r., o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z [...] grudnia 2012 r., o wymeldowaniu z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w G. W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in.: "Wadliwa ocena organu, jakoby doszło do skutecznego doręczania korespondencji, w myśl art. 44 K.p.a., pod adresem ul. [...], skutkowała błędnym uznaniem, że w sprawie zaszły przesłanki ido stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu w związku z treścią art. 134 Kp.a. W danym przypadku naruszenie przepisów postępowania mogło mieć więc niewątpliwie wpływ na wynik sprawy" W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, gdyż w sprawie zaszły przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania. W rozpoznawanej sprawie, organ rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu wobec uprzedniego wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W takiej sytuacji przedmiotem rozważań organu mogła być wyłącznie kwestia, czy zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu w myśl art. 58 §. 1 K.p.a. tj. czy wniosek o przywrócenie terminu był złożony w terminie zakreślonym w art. 58 § 2 zd. 1 K.p.a. a dalej, czy Strona uchybiła terminowi nie z własnej winy. W realiach niniejszej sprawy postanowienie w przedmiocie uchybienia terminowi zostało uchylone prawomocnym orzeczeniem Sądu. Co od zasady na postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu przysługuje zażalenie (art. 59 § 1 K.p.a.). Reguła ta jest ograniczona wyłącznie w przypadku postanowień wydanych wobec wnoszenia środków odwoławczych - jak w rozpoznawanej sprawie (art. 59 § 2 K.p.a.). Nie można stąd jednak wywodzić jakoby mogło to wyłączać, w stosunku do aktów wydanych wobec wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia środków odwoławczych, ogólnej zasady dopuszczalności wznawiania postępowania, w związku z treścią art. 126 K.p.a. Należy mianowicie sięgnąć do reguł wykładni celowościowej, wskazanego art. 126 K.p.a. Nie sposób przypisać racjonalnemu prawodawcy woli wyłączenia możliwości weryfikacji prawidłowości orzeczenia w przedmiocie przywrócenia terminu w trybie nadzwyczajnym, akurat, gdy dotyczą one terminowości wniesienia środków odwoławczych. Stąd przypadku wyłączenie dopuszczalności zażalenia (w myśl art. 59 § 2 K.p.a.) nie sposób traktować, jako normy skutkującej ograniczeniem ogólnej zasady kontroli - w trybie nadzwyczajnym - postanowień w przedmiocie przywrócenia terminu, wobec objęcia ich generalnie możliwością wnoszenia środków odwoławczych. Przepisy odnośnie do wznowienia postępowania dotyczą natomiast równocześnie expressis verbis art. 134 K.p.a. (tak - wskazany art. 126). Wobec przywołanych uwarunkowań faktycznych i prawnych w sprawie wystąpiły przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 §. 1 pkt 8 K.p.a., z uwzględnieniem, że - z mocy odnotowanych wyżej regulacji - przesłanki wznowienia odnoszące się do decyzji należy stasować zarówno w przypadku postanowienia w przedmiocie przywrócenia termu jak i uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Skoro stwierdzono wystąpienie przesłanek wznowieniowych, poza oceną Sądu pozostaje kwestia, czy w na nowo ukształtowanych uwarunkowaniach procesowych zaskarżone postanowienie jest wadliwe, w kontekście zasadności odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kwestia ta nie może mieć bowiem wpływu na zasadność uchylenia zaskarżonego aktu - patrz a contrario dodatkowe przesłanki chylenia orzeczenia w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia innych przepisów prawa procesowego bądź też materialnego, wskazane w art. 145 §. 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt 2 sentencji na podstawie art. 250 powyższej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) oraz art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.). Orzekając ponownie w sprawie organ odwoławczy uwzględni ocenę prawną wyrażoną uzasadnieniu niniejszego wyroku oraz wyroku o sygn. akt IV SA/Wa 1153/13.