IV SA/Wa 1637/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 29.08.2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. – po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. – utrzymało w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "[...]" z garażem podziemnym wraz z towarzyszącym zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną oraz budową wjazdu na teren posesji na działce ew. nr [...] oraz części działki ew. nr [...] z obr. [...]położonych przy [...] w rejonie ul. [...], na terenie Dzielnicy [...] w W. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżąca Wspólnota podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyła, że wprawdzie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie zezwala na rozpoczęcie prac i robót budowlanych, jednak uzyskanie takiej decyzji uprawnia inwestora do wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącego, zasadne jest przyjęcie, że wobec uzyskania ostatecznej decyzji inwestor podejmie niezwłoczne działania w celu jak najszybszego rozpoczęcia inwestycji, w tym złoży wniosek o pozwolenie na budowę. Z tych względów, za wysoce prawdopodobne skarżący uznał, że po jego stronie wystąpią trudne do odwrócenia skutki, jeżeli w wyniku złożonej skargi zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie uchylone. Dodał, iż obszar objęty decyzją o ustaleniu warunków zabudowy został zagospodarowany dla zapewnienia możliwości realizowania potrzeb socjalnych i kulturowych społeczności lokalnej, a jego zniszczenie wskutek braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkować tym, że obszar ten nie zostanie zapewne odbudowany albo jego odbudowa nastąpi dopiero za kilka lat, z uwagi na czas i środki konieczne do tego procesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p. p. s. a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 322/13, postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 40/13, postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 14/13). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca Wspólnota, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przytoczona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacja nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w trybie cytowanego przepisu ustawy. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.