IV SA/Wa 1899/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi V. G. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 października 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1899/14 ustanowił dla V. G. adwokata w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 25 listopada 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat A. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1899/14 oddalił skargę V. G. na powołaną decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. przyznał adwokat A. W. kwotę 360 zł (powiększoną o kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 41/15, oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2014 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Radca prawny E. R., działająca na podstawie substytucji udzielonej przez wyznaczoną adwokat, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 kwietnia 2015 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2050/15 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący był reprezentowany przez adwokata K. F.. Wymieniony działał na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez adwokata M. P., któremu substytucji udzieliła wyznaczona pełnomocnik. Adwokat K. F. wniósł m.in. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Nie oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został złożony nie przez wyznaczoną pełnomocnik, ale przez adwokata K. F.. Ponieważ jednak działał on na podstawie substytucji udzielonej przez adwokata M. P., któremu substytucji udzieliła wyznaczona pełnomocnik, należało przyjąć, że złożył wniosek w imieniu adwokat A. W. (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 308/15). Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2050/15, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pełnomocnik substytucyjny, który na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie złożył oświadczenia wymaganego przez powołany przepis rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Nie złożyła go także osobiście wyznaczona pełnomocnik. Oświadczenie to jest tymczasem obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 17/15, z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 i z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71). Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. § 20 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.