IV SA/Wa 1939/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w W. na uchwałę nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu [...] lipca 2009 r. Rada W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. W dniu 29 czerwca 2010 r. skarżący, działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.", wezwał Radę W. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego powyższą uchwałą. Pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. p. o. Dyrektora Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. zajął stanowisko wobec powyższego wezwania. W dniu 21 września 2010 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotową uchwałę z dnia [...] lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po terminie określonym przez art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". Sąd w całej rozciągłości podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale 7 sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, opubl. w ONSAiWSA z 2007 r. nr 3, poz. 60. Zgodnie art. 53 § 2 p. p. s. a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p. p. s. a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przepis art. 52 p. p. s. a. wprowadza zasadę, według której wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia na etapie postępowania przed organami administracji publicznej, jeżeli ustawa przewiduje takie środki w sprawie będącej przedmiotem skargi, a jeżeli środki zaskarżenia nie są przewidziane, wniesienie skargi jest dopuszczalne po uprzednim (przed wniesieniem skargi) wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 3 p. p. s. a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p. p. s. a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 52 § 4 p. p. s. a. w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Tymi innymi aktami w rozumieniu tego przepisu są z pewnością akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 5-7 p. p. s. a., a więc także akty organów jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p. p. s. a., do których należą uchwały rad gmin. Powyższe oznacza, że użyte w art. 53 § 2 p. p. s. a. określenie "w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4", obejmuje także akty organów jednostek samorządu terytorialnego, a więc terminy wniesienia skargi, o których mowa w art. 53 § 2 p. p. s. a., mają zastosowanie w przypadku wnoszenia skargi na akty organów jednostek samorządu terytorialnego (m. in. uchwałę rady gminy). Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u. s. g. na uchwałę organu gminy u. s. g. uzależnia od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. To odesłanie do postępowania administracyjnego oznacza stosowanie w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia przepisu art. 35 k. p. a., który stanowi, że organy administracji są obowiązane załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki; sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś - w ciągu miesiąca. Z tak sformułowanych przepisów o terminach załatwiania spraw (art. 35 k. p. a.) wynika, że terminy te mają charakter instrukcyjno-porządkowy oraz są terminami maksymalnymi, w tym znaczeniu, że organ ma załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, nie później niż we wskazanych terminach. Należy przy tym zwrócić uwagę, że organ może wskazać dłuższe terminy załatwiania sprawy (art. 36 k. p. a.). Analiza art. 101 ust. 3 u. s. g. w związku z art. 35 k. p. a. nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwiania wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Z przepisów tych wynika tylko tyle, że organ gminy powinien załatwić wezwanie bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 k. p. a. Nie sposób więc przyjąć, że z przepisu art. 101 ust. 3 u. s. g. w związku z art. 35 k. p. a. wynika jednolity termin załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia wynoszący dwa miesiące. U. s. g. w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co można rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Z tą drugą sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Rada W. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które zostało wniesione w dniu 29 czerwca 2009 r. Należy zaznaczyć, że pismo p. o. Dyrektora Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. z dnia 10 sierpnia 2010 r. o zajęciu stanowiska wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 czerwca 2010 r. nie może być uznane za udzielenie przez Radę W. odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismo z dnia 10 sierpnia 2010 r. nie pochodzi bowiem od Rady W., do której wezwanie zostało przez skarżącego skierowane w dniu 29 czerwca 2010 r., a rada miasta wyraża swe stanowisko w tym przedmiocie w drodze uchwały podjętej w trybie art. 14 u. s. g. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 87/09, LEX nr 557394). W związku z tym, zgodnie z art. 53 § 2 w zw. z art. 83 § 2 p. p. s. a., skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia, tj. do dnia 30 sierpnia 2010 r. Skarga natomiast została wniesiona w dniu 21 września 2010 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego przez art. 53 § 2 p. p. s. a. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. skarga podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p. p. s. a.