IV SA/Wa 2151/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-12
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba niebędąca stroną ani uczestnikiem postępowania sądowo-administracyjnego, która złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, może uzyskać prawo pomocy?Ratio decidendi
Prawo pomocy może być przyznane wyłącznie stronie lub uczestnikowi postępowania sądowo-administracyjnego. Osoba, która nie spełnia tych kryteriów, nawet jeśli złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy we własnym imieniu, nie może uzyskać jego przyznania. W analizowanej sprawie O. D. nie był stroną ani uczestnikiem postępowania, a jedynie działał w imieniu skarżącej M. D., dlatego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy musiał zostać oddalony.Stan faktyczny
M. D. wniosła skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jej mąż, O. D., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując we wniosku, że wnosi go we własnym imieniu. M. D. złożyła odrębny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd rozpatrywał wniosek O. D.Rozstrzygnięcie
Odmówiono O. D. przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić O. D. przyznania prawa pomocy.
M.D., reprezentowana przez pełnomocnika (męża: O. D.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...], którą odmówiono jej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
O. D., w złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 4 lipca 2018 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W rubryce nr 2.1. formularza wniosku wskazał, że wnosi go we własnym imieniu.
Odrębny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła też we własnym i imieniu M.D..
Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1308), dalej powoływanej jako ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z powołanego przepisu wynika, że podmiotami, które mogą ubiegać się przyznanie prawa pomocy są strony postępowania. W świetle art. 32 ppsa w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie do treści art. 33 § 1 ppsa prawa strony przysługują również osobie, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Osoba taka jest uczestnikiem postępowania na prawach strony i również może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy. W świetle art. 33 § 2 ppsa udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
O. D. nie jest stroną postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...]. Skarżącą jest M. D., zaś organem administracji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. O. D. nie jest również uczestnikiem postępowania na prawach strony. W toku postępowania administracyjnego doręczano mu wprawdzie pisma i rozstrzygnięcia, jednakże, jako osobie działającej w imieniu M. D., na której wniosek wszczęto postępowanie i której odmówiono udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest natomiast stanowisko, że podmiotem mającym interes prawny w postępowaniu prowadzonym z wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a więc stroną postępowania, jest wyłączenie wnioskodawca (zob. np. prawomocne postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1389/17 i z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 3662/15, odrzucające skargi małżonków na decyzje w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r. sygn. akt II OSK 720/13, oddalające zażalenie na postanowienie odrzucające skargę małżonka na decyzję w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wydaleniu. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
O. D. nie można więc w przedmiotowej sprawie przyznać prawa pomocy.
Z tych względów, na podstawie art. 243 § 1 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.
Należy nadmienić, że wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy został uwzględniony odrębnym postanowieniem.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło